Elniplex | 13/02/2024

Γράφει ο Απόστολος Πάππος

Διαβάζεται σε 3′- Ηλικιακό κοινό: 9+ (target 10-14) — Λογοτεχνία για παιδιά

“Θα με αφήσεις τώρα να δω το πόδι σου;”

Ντεμπούτο και μεταφρασμένο σε 25 γλώσσες. Διαβάστε και θα καταλάβετε.

Περί τίνος πρόκειται

Η εντεκάχρονη Έιπριλ Γουντ βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με μία πολιτική αρκούδα τρεις εβδομάδες αφού βρέθηκε στο Νησί των Αρκούδων, όπου ο ερευνητής πατέρας της τής έλεγε ότι δεν υπάρχουν πια καθόλου πολικές αρκούδες. Χάρη στις ατελείωτες έρευνες καιρικών μοτίβων για την υπερθέρμανση της Αρκτικής σε κάποιο κοντινό πανεπιστήμιο του πατέρα της, πήγαν να μείνουν σε έναν μετεωρολογικό σταθμό. Η μητέρα της πέθανε όταν η Έιπριλ ήταν τεσσάρων ετών και ο πατέρας της είναι υπερβολικά πολυάσχολος και μελετηρός, διαψεύδοντας τις ελπίδες της Έιπριλ ότι θα περνούσαν χρόνο μαζί.

“Επίσημη κυβερνητική υπόθεση” έγραφε ο μεγάλος, χοντρός φάκελος που είχε ταχυδρομική σφραγίδα Νορβηγίας. Και έτσι βρέθηκαν δυο τους στον Αρκτικό Κύκλο. Μόνοι τους. Δυο τους. Γενικώς δυο τους. Δεν ζούσαν άλλοι εκεί. Προσθέτοντας ότι δεν της πολυάρεσε το σχολείο και τα κορίτσια δεν συμπαθούσαν και τόσο εκείνη, δεν ήταν και παράξενο που η Έιπριλ προτιμούσε τα ζώα από τους ανθρώπους.

Το βράδυ που συνάντησε την πολική αρκούδα…

“Και τότε κάτι πήρε το μάτι της. Εκεί, στον ορίζοντας, μια σιλουέτα κινήθηκε κόντρα στο φως του ήλιου. Ήταν κάτι που έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη. Τόσο γρήγορα που παραλίγο να μην το προσέξει. Κάτι μεγάλο και εντελώς απροσδόκητο, που προχωρούσε με μεγάλες δρασκελιές.
Μπορούσε να ήταν…;
Η Έιπριλ ανοιγόκλεισε ξανά τα μάτια. Ό,τι κι αν ήταν, είχε φύγει.
Αλλά η Έιπριλ θα ορκιζόταν ότι μόλις είχε δει μία πολική αρκούδα”

… άρχιζε μια άλλη ζωή για εκείνη. “…Ήταν το πιο υπέροχο πλάσμα που είχε δει“. Δεν της πέρασε από το μυαλό να φοβηθεί, όπως θα έκαναν τα περισσότερα παιδιά όταν θα συνειδητοποιούσαν ότι ζουν μαζί με μία αρκούδα, μόνοι, σε ένα νησί που λέγεται Νησί των Αρκούδων μόνο επειδή κάποτε ζούσαν εκεί πολλές αρκούδες αλλά τώρα δεν ζούσε -υποτίθεται- καμία. Μια αρκούδα που δεν θα έπρεπε να είναι εκεί, που πεινάει, που είναι μακριά από το σπίτι της, που δεν θα μπορούσε να έχει έρθει κολυμπώντας ως εκεί αφού οι πάγοι πια έχουν λιώσει, που ο κοντινότερος πληθυσμός τους είναι τετρακόσια χιλιόμετρα μακριά.

Αλλά η αρκούδα (που είναι αρκούδος) υπάρχει. Είναι μόνος, βρυχάται, νιώθει απειλή, το πόδι του είναι τραυματισμένο από κάποιο από τα πολλά σκουπίδια της περιοχής, νιώθει πως κάτι του λείπει. Εκεί είναι από λάθος… Και στην Έιπριλ λείπει κάτι. Εκεί είναι από… λάθος; Θα κινδυνεύσουν. Αλλά το ταξίδι αυτό είναι μεγάλο.

Εστιάζοντας

Τρυφερό, συγκινητικό μυθιστόρημα με φόντο το κατάλευκο, αχανές τοπίο του Αρκτικού Κύκλου, την κλιμακούμενη κλιματική αλλαγή και την υπερθέρμανση και εμπρόσθιους τροχούς ένα μοναχικό, ορφανό από μητέρα, εντακάχρονο κορίτσι που επενδύει συναισθηματικά -μάταια αρχικά- στον εργασιομανή πατέρα της και ακολούθως στην εξίσου μοναχική τελευταία αρκούδα, καθώς από λάθος σχεδόν είναι κι οι δυο τους σ’ αυτό το ακατοίκητο νησί. Με κάποιον προφανή μαγικό ρεαλισμό, κορίτσι και αρκούδος έρχονται κοντά, βρίσκουν σημεία επαφής, καλύπτουν κενά, εμφανή ή υπαινισσόμενα, καθώς αναπτύσσεται με επιδέξιες αναφορές η διογκούμενη πλαστική ρύπανση (plastic pollution) και η κλιματική αλλαγή που απειλεί πολλά περισσότερα απ’ όσα γνωρίζει η πλειονότητα των ανθρώπων.

Στο εντυπωσιακό της, βραβευμένο πια, ντεμπούτο, η Χάνα Γκολντ στήνει ένα ατμοσφαιρικό, πολικό θεατρικό σκηνικό, βάζοντας τρία σημαντικά πιόνια, παιδί, πατέρας, ζώο, σε μια λευκή σκακιέρα και αρκετά θραύσματα απειλών στα μαύρα τετράγωνα. Η παρτίδα παίζεται στη μοναχικότητα, την οικολογία, τον ακτιβισμό, τις προτεραιότητες, τη σχέση κόρης πατέρα, τη λησμονημένη επαφή μας με τη φύση και τους άγριους και απειλούμενους με εξαφάνιση εκπροσώπους της, τη γενναιότητα, την αφοσίωση, παίζεται στην κληρονομιά που αφήνεις πίσω, στην αλληλεγγύη και την ενσυναίσθηση.

Τα τρία πιόνια αποτυπώνονται με σαφήνεια. Ο πατέρας σε πένθος απώλειας για τη σύζυγό του, απομονωμένος, δονούμενος από τους δικούς του κώδικες, μοιάζει να έχει αφήσει την κόρη του σε μια δική της μοίρα, η Έιπριλ με ελλείμματα από μητέρα, πατέρα, φίλους, αποπειράται να βοηθήσει το πληγωμένο, χαμένο ζώο και το περιβάλλον συνολικά για το οποίο κινητοποιείται, ο αρκούδος σε λάθος τόπο, με τρόπο απροσδόκητο, κινείται από τα νήματα της φύσης του. Η σχέση της Έιπριλ με τον αρκούδο δικαιολογείται μόνο υπό το πρίσμα του μαγικού ρεαλισμού, προκειμένου να δοθούν ερείσματα σφοδρής ευαισθητοποίησης προς τους αναγνώστες. Και κάπως έτσι, σε ένα καθηλωτικό σκηνικό, έχουν ένα επιδραστικό μυθιστόρημα οικολογικής διαφώτισης και ακτιβισμού, που μεταφέρει δυναμικά τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής λόγω της ανθρώπινης υπερδραστηριότητας και προσφέρει στα παιδιά μια καλοδομημένη αναγνωστική εμπειρία, μακριά από τις συνήθεις περιπέτειες που αποκαλύπτουν κάποιο κρυμμένο μυστικό στο τέλος.

Κορίτσι ηρωίδα, μητέρα απούσα, μπαμπάς χαμένος στον κόσμο του, νησί έρημο. Έχει μια αντιστερεοτυπική βάση, όπως και να το κάνουμε.

Για αναγνώστες από 9-10 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Διακρίσεις

Blue Peter Book Award 2022
Waterstones Children’s Book Prize 2022

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Η τελευταία αρκούδα
Τίτλος πρωτοτύπου:	The last bear
Συγγραφέας:	Hannah Gold
Εικονογράφος:	Levi Pinfold
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Νοέμβριος 2023
Μετάφραση:	Πετρούλα Γαβριηλίδου
Διόρθωση:	Μαρία Κούτσιανου
Σελίδες:	248
Μέγεθος:	14,5 Χ 20,5
ISBN:	978-960-484-924-6

Πηγή: Elniplex

Elniplex | 20/03/2024

Γράφει ο Απόστολος Πάππος

Διαβάζεται σε 2′- Ηλικιακό κοινό: 5+ (target 5-8) – Εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά

Ένα κορίτσι που το έλεγαν…

Η Έφη Λαδά σε ένα μικρό νησί με μεγάλη σημασία. Καλώς ήρθατε στο νησί όλων μας.

Περί τίνος πρόκειται

Στη μέση του ωκεανού, σ’ ένα μικρό νησί σαν κουβαρίστρα, ζούσε ένα κορίτσι που είχε φίλο ένα μπλε σαλιγκάρι. Ζούσε μαζί με τη γιαγιά της, που συνεχώς έφτιαχνε τραγούδια για να διώξει τον Χειμώνα μακριά. Αλλά κάθε φορά που τελείωνε το Φθινόπωρο, ο Χειμώνας έφτανε και έκρυβε τα τραγούδια μέσα στις ραφές από το πανωφόρι του.

Μια μέρα, μαζί με τα πουλιά, έφυγε και η γιαγιά, να ψάξει για νότες μικρές, αλλιώτικες. Τα πουλιά κάποτε γύρισαν, η γιαγιά όμως όχι. Ούτε οι μελωδίες της. Το κορίτσι αποφάσισε να ταξιδέψει για να βρει τις χαμένες μελωδίες. Διέσχισε τη θάλασσα, είδε τα αστέρια του ουρανού, έφτασε σε μια χώρα παγωμένη και είδε το πανωφόρι εκείνο του χειμώνα με τις ραφές. Ήταν η ευκαιρία να ξαναβρεί τις μελωδίες…

Εστιάζοντας

Η Έφη Λαδά φυλάει το γλυκό για το τέλος, απονέμοντας στην τελευταία ακριβώς λέξη μια ξεχωριστή νοηματοδοσία, η οποία αναβαθμίζει το κείμενό της από ένα τρυφερό, λυρικό, νοσταλγικό παραμύθι σε μια πολυσήμαντη δήλωση, ένα σμήνος απλών, καλοβαλμένων, φιλοσοφικών σκέψεων για την απώλεια, τις αναμνήσεις, τους τρόπους και τους τόπους που αυτές αναπτύσσονται, επιβιώνουν και επιστρέφουν στον λογισμό ενός παιδιού, μα και κάθε ανθρώπου.

Μέσα από πυκνές αλληγορίες, στο κείμενο και κυρίως στις εικόνες της, η δημιουργός τους αναθέτει στα ποικίλα οπτικά στοιχεία και στη συνδιαλλαγή τους με τις λέξεις έναν πολυσύνθετο ρόλο αφήγησης και υπαινιγμών που δεν απλώνονται ως έτοιμες λύσεις στο χαρτί. Επί της ουσίας, Το μικρό νησί είναι ένα ταξίδι στον τόπο των αναμνήσεών μας, των εμπειριών μας με τους άλλους ή με τον εαυτό μας και το πώς όλα αυτά ενσωματώνονται σε νου και καρδιά, αν τα θεωρήσουμε δύο διαφορετικές οντότητες, για το πώς όλα χάνονται μέσα σε ανεπαίσθητες ραφές τις οποίες πρέπει να αναζητήσεις για να φέρεις πίσω, πώς όλα ξετυλίγονται σαν ένα μικρό κουβάρι, μια κουβαρίστρα και το παραμύθι ξεκινά ή απλά συνεχίζεται.

Η πάντα ατμοσφαιρική, ονειρική εικονογράφηση, αυτή τη φορά μοιάζει πιο ψηφιοποιημένη, με τις αποχρώσεις του μπλε σε θάλασσα και ουρανό, μέρα και νύχτα, να γίνεται μια πραγματική βεντάλια του εν λόγω χρώματος. Ο τρόπος που δίδεται η φυγή της γιαγιάς, η αναζήτηση των μελωδιών της, οι ραφές του πανωφοριού, οι κλωστές, τα μαλλιά, η κίνηση και η σημασία αυτών των μικρών στοιχείων, συνθέτουν ένα γοητευτικό εικονογραφικό σκηνικό, σαν animation μικρού μήκους.

Για αναγνώστες από 5 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Το μικρό νησί
Συγγραφέας:	Έφη Λαδά
Εικονογράφος:	Έφη Λαδά
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Φεβρουάριος 2024
Επιμέλεια:	Μάνος Μπονάνος
Σελίδες:	40
Μέγεθος:	24,5 Χ 26
ISBN:	978-960-484-954-3

Πηγή: Elniplex

Elniplex | 29/03/2024

Διαβάζεται σε 3′- Ηλικιακό κοινό: 2,5+ (target 3-6) – Εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά

Ευχαριστώ εμένα που είμαι εγώ

Ο Jarvis γράφει και ζωγραφίζει τον ύμνο της ευγνωμοσύνης.

Περί τίνος πρόκειται

Ευχαριστώ το φεγγάρι για το φεγγαρόφωτο.
Ευχαριστώ τον ήλιο για τη μέρα.
Ευχαριστώ τα μποτάκια μου που ξέρουν τον δρόμο.
Ευχαριστώ το δέντρο για τη σκιά.
Ευχαριστώ αυτό το φυτό για την κρυψώνα.
Θα ευχαριστήσω τον τυραννόσαυρο γιατί είναι η μεγαλύτερη λέξη που ξέρω.
Ευχαριστώ εμένα που είμαι εγώ…

Εστιάζοντας

Αποτοξινωτική. Απελευθερωτική. Αυθεντικά επαναστατική. Υπερχωροχρονική. Η ευγνωμοσύνη, μια εκ των πιο ιδιαίτερων, σημαντικών, ενδυναμωτικών ηθικών και συναισθηματικών καταστάσεων, δομημένη με αρμονία και συμμετρία, είναι ευλογία να τη νιώθεις, να τη βιώνεις. Να ευγνωμονείς για όσα σου δίνονται με απλότητα, με απλοχεριά. Ο μικρός ήρωας ευχαριστεί τον ήλιο και το φεγγάρι και το δέντρο για όσα μεγαλώνοντας θεωρούμε αυτονόητα. Ευχαριστεί τις μπότες του που ξέρουν τον δρόμο και τα σύννεφα για τους νερόλακκους που παίζει, δίνοντας στην παιδική αθωότητα τα σκήπτρα, αλλά παραμένοντας στο τόξο της ευγνωμοσύνης. Οι απλές, λιτές διατυπώσεις, διαπνέονται, περισσότερο ή λιγότερο, από έναν δωρικό λυρισμό, αναδεικνύουν τα σημαντικά της ζωής μας, τα αυτονόητα και τα τρυφερά μας ανόητα, τα ευνόητα και τα δυσνόητα, τα αδιανόητα και τα ακατανόητα. Γιατί είναι δουλειά του νου να ενσωματώσει την ευγνωμοσύνη στην καθημερινή του φαρέτρα, να ευχαριστήσει, να ευγνωμονήσει. Και ο Jarvis επιλέγει να το κάνει με παιδική απλότητα και αθωότητα, αλλά και συνοδεύοντας την ωδή αυτή στην ευγνωμοσύνη με ιδιαίτερα κολάζ, εκμεταλλευόμενος το λευκό, κατά κύριο λόγο ως καμβά αποτύπωσης και ανάδειξης των χαρτιών και χαρτονιών του, με ζωντάνια, παιδικότητα, εκφραστικότητα, κίνηση, αφαιρετικά οπτικά στοιχεία, με υφές που εκπέμπουν τρισδιάστατα. Με όλα αυτά φτιάχνει έναν χάρτη ευγνωμοσύνης, τη χαρτογραφεί πραγματικά σε όλο της το εύρος, με ενδεικτικές ασφαλώς αναφορές, δείχνοντας τη σημασία της στη ζωή μας, ήδη από παιδιά.

Θα έπρεπε να διδάσκεται σε σπίτια και σχολεία από νωρίς. Φτιάξτε τους δικούς σας χάρτες ευγνωμοσύνης, ξεκινήστε με μια δική σας λίστα από “ευχαριστώ” και θα δείτε που περιστρέφεται η σκέψη του παιδιού, τι λησμονεί, τι δεν συμπεριλαμβάνει. Πρόκειται για εξαιρετικά χρήσιμη άσκηση δημιουργικής γραφής που θα σας πάει ένα βήμα πιο πέρα στην ηθική συγκρότηση και ενδυνάμωση του παιδιού.

Για αναγνώστες από 2,5 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Τίτλος
Τίτλος πρωτοτύπου:	Thank You
Συγγραφέας:	Jarvis
Εικονογράφος:	Jarvis
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Φεβρουάριος 2024
Μετάφραση:	Μάνος Μπονάνος
Επιμέλεια:	Μάνος Μπονάνος
Σελίδες:	40
Μέγεθος:	23 X 27
ISBN:	978-960-484-953-6

Πηγή: Elniplex

Elniplex | 06/04/2024

Γράφει ο Απόστολος Πάππος

Διαβάζεται σε 3′- Ηλικιακό κοινό: 4+ (target 5-8) – Εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά

Η απουσία του άλλου έγινε ένα απαλό  μουρμουρητό, σαν το γουργουρητό της γάτας ή το φύσημα του ζεστού νοτιά.

Η Caron Levis γράφει για την αληθινή ιστορία δύο πουλιών που δεν μπορούσαν να ξεχάσουν το ένα το άλλο.

Περί τίνος πρόκειται

Ο Κλεπέταν και η Μαλένα, δύο λευκοπελαργοί Ciconia ciconia, συναντιόντουσαν επί δεκαοκτώ και πλέον χρόνια κάθε άνοιξη στο Μπρόντσκι Βαρός (Brodski Varoš) της ανατολικής Κροατίας, κοντά στα σύνορα με τη Βοσνία. Περνούσαν χωριστά τους χειμώνες, δεκατρείς χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά το ένα από το άλλο, τα οποία κάλυπτε πετώντας το αρσενικό πουλί, ο Κλεπετάν, καθώς η Μαλένα δεν μπορούσε να πετάξει λόγω σοβαρού τραυματισμού στο φτερό της. Το ζευγάρι απέκτησε μέχρι τον θάνατο της Μαλένα τον Ιούλιο του 2021 εξήντα έξι πελαργάκια.

Τη Μαλένα βρήκε το 1993 ο Στιέπαν Βόκιτς, την πήρε υπό την προστασία του για εικοσιοκτώ ολόκληρα χρόνια. Κάποια στιγμή η Μαλένα γνώρισε έναν αρσενικό πελαργό, τον Κλεπετάν, ο οποίος μετανάστευε κάθε χρόνο στη Νότια Αφρική και επέστρεφε στην καμινάδα του σπιτιού του Στιέπαν Βόκιτς. Η συνάντηση των δύο πελαργών κάθε άνοιξη έγινε γεγονός, όχι μόνο για την Κροατία αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο.

Ο Κλεπετάν σήμερα είναι 35 ετών. Πριν λίγες ημέρες, τα κροατικά μέσα ανέφεραν ότι βρήκε καινούργια σύντροφο. Εξακολουθεί, ωστόσο, να πηγαίνει στο σημείο που είναι θαμμένη η Μαλένα.

Η συγγραφέας Caron Levis μεταφέρει αυτή τη σπάνια ιστορία αγάπης και αφοσίωσης με τρυφερότητα και με την ατμοσφαιρική, παραμυθένιας υφής εικονογράφηση του Charles Santoso έχουμε σκέψεις και συναισθήματα συγκίνησης, καθώς η αναγωγή στα ανθρώπινα φέρνει στον νου ανθρώπους που ζουν μακριά λόγω ανάγκης ή αντίστοιχων με τους πελαργούς δυσκολιών, ανθρώπους όπως κατά την πανδημία που χωρίστηκαν για καιρό από τους δικούς τους αγαπημένους, μα ασφαλώς δημιουργεί ένα χαμόγελο για τη φύση των ζώων, εν προκειμένω των συγκεκριμένων πουλιών.

Για αναγνώστες από 5 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Με τα φτερά τους ενωμένα
Τίτλος πρωτοτύπου:	Feathers together
Συγγραφέας:	Caron Levis
Εικονογράφος:	Charles Santoso
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Ιανουάριος 2024
Μετάφραση:	Φίλιππος Μανδηλαράς
Διορθώσεις:	Μαρία Κωνσταντοπούλου
Σελίδες:	48
Μέγεθος:	24,5 Χ 22,5
ISBN:	978-960-484-976-5

Πηγή: Elniplex

Elniplex | 18/04/2024

Γράφει ο Απόστολος Πάππος

Διαβάζεται σε 3′- Ηλικιακό κοινό: 5+ (target 6-7) – Λογοτεχνία για παιδιά

Οι ιστορίες του Μικρού Αρκούδου από την Else Holmelund Minarik και τον Maurice Sendak

Περί τίνος πρόκειται

Ο μικρός Αρκούδος ανέβηκε σε ένα κλαδί και κοίταξε τον κόσμο, το ποτάμι, τα δέντρα, το σπίτι του, τη θάλασσα. Κάποια στιγμή είδε δύο σκιουράκια, του ζήτησαν να παίξουν μαζί του αλλά αρνήθηκε. “Δεν προλαβαίνω”, είπε. Ύστερα είδα δυο πουλάκια που πετούσαν, ένα πράσινο σκουληκάκι, μέχρι που είδε ένα κοριτσάκι, την Έμιλι, αγκαλιά με μια κούκλα. Περπάτησαν, έφαγαν μπισκότα και έδωσαν ραντεβού για να ξαναπαίξουν. Σιγά σιγά γίνονται φίλοι, όμως το τέλος του καλοκαιριού πλησιάζει και το κοριτσάκι πρέπει να φύγει. Αλλά μια φιλία πραγματική βρίσκει πάντα τρόπους να μένει ζωντανή.

Μια μέρα ο μικρός Αρκούδος πήγε επίσκεψη στη γιαγιά και στον παππού. Χαίρεται πάντα όταν πηγαίνει εκεί. Χάζευες όμορφα πράγματα, το μεγάλο καπέλο του παππού, γευόταν τις λιχουδιές της γιαγιάς. Και του άρεσε να του διαβάζουν παραμύθια, όπως για τη μαμά αρκούδα όταν ήταν μικρή και τον μικρό κοκκινολαίμη που βρήκε στην αυλή. Ή για το ξωτικό που τρόμαξε και κρύφτηκε στην κουφάλα ενός δέντρο. Όπως και να ‘χει, ο παππούς και η γιαγιά κάνουν στο μικρό τους εγγόνι περισσότερα χατίρια από τους γονείς του και αυτός περνάει όμορφα μαζί τους.

Ο μικρός Αρκούδος γυρίζει από το ψάρεμα στο σπίτι του και βρίσκει τον μπαμπά του που είχε επιστρέψει από ένα πολύ μεγάλο ταξίδι στη θάλασσα για ψάρεμα. Όμως, ο μπαμπάς δεν έφερε μαζί του τη μικρή γοργόνα που ονειρευόταν ο μικρός Αρκούδος. Αλλά θα βρεθεί κάποιος τρόπος να περάσει καλά, δεν μπορεί.

Εστιάζοντας

Από το μακρινό 1960 μας έρχονται οι ιστορίες του μικρού αρκούδου της Αμερικανοδανής Else Holmelund Minarik (1920-2012) και του γνωστού μας εικονογράφου και συγγραφέα Maurice Sendak (1928-2012) με το απαράμιλλο για την εποχή στυλ που μαζί με λίγους ακόμα έβαλαν την εικονογράφηση σε νέα εικαστική τροχιά.

Οι ιστορίες είναι πολύ απλές, διαβάζονται με ευκολία, αλλά αν τις δει κανείς στο χρονικό πλαίσιο των αρχών του 60′ όπου οι ιστορίες για παιδιά είχαν επί το πλείστον συντηρητικό πρόσημο, έτοιμα μηνύματα και ένα κράμα διδαχών και συμβουλών, τότε αντιλαμβάνεται κανείς τον πρωτοπόρο χαρακτήρα βιβλίων όπως αυτά του μικρού αρκούδου που έβλεπαν τη λογοτεχνία για παιδιά ως κάτι άλλο από αυτό που ήταν τότε.

Εκπληκτικό το γεγονός ότι οι δύο δημιουργοί του Μικρού Αρκούδου (Little Bear) απεβίωσαν με διαφορά ακριβώς δύο μηνών (8 Μαΐου, 8 Ιουλίου του 2012). Δημιούργησαν έξι βιβλία ενώ οι ιστορίες του μεταφέρθηκαν και στην τηλεόραση.

Για αναγνώστες από 5 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ, εδώ και εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Τίτλος
Τίτλος πρωτοτύπου:	Little Bear’s Visit Little Bear’s Friend Father Bear Comes Home
Συγγραφέας:	Else Holmelund Minarik
Εικονογράφος:	Maurice Sendak
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Νοέμβριος 2023, Φεβρούαριος 2024
Μετάφραση:	Γιάννης Παλαβός
Διόρθωση:	Γιούλικα Σαμαρά
Σελίδες:	64
Μέγεθος:	15 X 23
ISBN:	978-960-484-964-2 978-960-484-977-2 978-960-484-845-4

Πηγή: Elniplex

Elniplex | 30/04/2024

Διαβάζεται σε 2′- Ηλικιακό κοινό: 6+ (target 7-12) – Θεατρικό έργο για παιδιά

Ξύπνα, bro!
Άλλαξε πλευρό!
Βρες μες στον σωρό,
το πολύτιμό σου!

Κοπέρνικος και θέατρο. Δυο λέξεις που πάνε μαζί.

Περί τίνος πρόκειται

Βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο της ομάδας Κοπέρνικος, που απευθύνεται σε παιδιά 6-13 περίπου ετών.

Πραγματεύεται σύγχρονα θέματα με χιούμορ, μυστήριο και ένα περιπετειώδες κυνήγι διαμαντιών. Στο επίκεντρο της ιστορίας τίθενται το ανεξέλεγκτο gaming, ο ραγδαία αυξανόμενος εθισμός στις οθόνες και τη συνεχή, εξαρτητική, on line παρουσία, το χάσμα επικοινωνίας μεταξύ παιδιών και γονιών αλλά και μεταξύ των ίδιων γενεών, η απουσία του ελάχιστου ποιοτικού χρόνου μεταξύ των μελών μιας οικογένειας, η αύξηση της πληροφορίας, η κατανάλωσή τους με καταιγιστικούς ρυθμούς, ο ψηφιακός/τεχνολογικός αναλφαβητισμός, η δημιουργική αξιοποίηση του όποιου ελεύθερου χρόνου, η έλλειψη εναλλακτικών ενασχολήσεων ενώ υπάρχουν δεκάδες, το μαζί που έχει τεμαχιστεί μπροστά στις προσωπικές οθόνες. Όλα ενώνονται σαν κρίκοι της ίδιας αλυσίδας, μέσα από μια σύγχρονη ιστορία

Ο γρήγορος ρυθμός, η περιστασιακή χρήση της προεφηβικής και εφηβικής αργκό και ο εν γένει σπιρτόζικος λόγος, οι δυναμικοί διάλογοι, η συμβατότητα των θεματικών και του ύφους με αυτές τις ηλικίες, έρχονται να συναντήσουν γρίφους, μυστήρια, περιπέτεια, δράση, αγωνία, καθώς το κοινό ιντριγκάρεται και ταυτίζεται με τους ήρωες. Τον Πολύκαρπο και τη μητέρα του τη Στέλλα που μαζί μιλάνε και χώρια (δεν) καταλαβαίνονται. Και κάποια μέρα η πλούσια θεία της μαμάς Στέλλας τους αφήνει κληρονομιά τέσσερα πουπουλένια μαξιλάρια! Δεν μπορεί θα είναι φάρσα. “Στα πολυαγαπημένα μου ανίψια δωρίζω ό,τι πιο πολύτιμο έχω: τα χρήματά μου και τα… μαξιλάρια μου“. Ε, τα λεφτά τα πήρε ο θείος Τάκης, τα μαξιλάρια έμειναν για τη Στέλλα και τον Πολύκαρπο. Κι αφού πιστεύουν ότι η θεία τους τρόλαρε κανονικά, αποφασίζουν να τα χαρίσουν. Αλλά λίγο αργότερα, ανακαλύπτουν ότι τα τέσσερα διαμάντια που ξέρανε όλοι ότι είχε η θεία βρίσκονται μέσα σε αυτά τα μαξιλάρια! Και τότε αρχίζει ο αγώνας να πάρουν τα μαξιλάρια πίσω! Κατεβάστε το ΠΟΥΠΟΥΛΑPP, το application που εντοπίζει μαξιλάρια σε ακτίνα χιλιομέτρων και ξεκινήστε το κυνήγι των χαμένων μαξιλαριών!

Μια σύγχρονη κωμωδία με μέσα από μη διδακτικά μονοπάτια θέτει προβληματισμούς και ανοίγει δρόμους να σκεφτείς τι είναι πολύτιμο στη ζωή σου, ποια είναι η αξία της ανθρώπινης επαφής και του μαζί, πόσο έχουμε απομακρυνθεί κυνηγώντας πάντα κάτι άλλο, ποιο είναι το πραγματικό νόημα της ζωής αφού δεν υπάρχει τίποτε έτοιμο προς κατανάλωση και πολλές ακόμα διακλαδώσεις.

Ο Άγγελος Αγγέλου και η Έμη Σίνη, γνώστες του θεατρικού κώδικα, ξέρουν αποδεδειγμένα να απευθύνονται σε παιδιά όλων των ηλικιών, να χτίζουν τους ήρωές τους, την πλοκή, τον ρυθμό, να δημιουργούν υπόγειους διαδρόμους όπου ρέουν οι κοινωνικοί προβληματισμοί των έργων τους. Κυρίως όμως ξέρουν να κάνουν τα παιδιά να περνούν όμορφα παρακολουθώντας και εν προκειμένω διαβάζοντας ένα θεατρικό έργο. Και προσωπικά απολαμβάνω να διαβάζω θεατρικά έργα, καθώς η δύναμη του θεατρικού κειμένου φαίνεται κυρίως σε αυτή τη μορφή.

Για αναγνώστες από 6-7 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	ΠούπουλApp: Ομάδα Κοπέρνικος
Συγγραφέας:	Άγγελος Αγγέλου Έμη Σίνη
Εικονογράφος:	Κώστας Θεοχάρης
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Φεβρουάριος 2024
Επιμέλεια:	Χαρά Παπαδοπούλου
Σελίδες:	64
Μέγεθος:	17 Χ 24
ISBN:	978-618-232-003-7

Πηγή: Elniplex

Elniplex | 08/05/2024

Γράφει ο Απόστολος Πάππος

Διαβάζεται σε 3′- Ηλικιακό κοινό: 2+ (target 2-4) – Εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά

“Μαμά!” φώναξαν, και φτερούγιζαν και χόρευαν και χοροπηδούσαν πάνω κάτω στο κλαδί τους”.

Ιστορία καληνύχτας, τρυφερή με την επιστροφή της μαμάς να λυτρώνει από το άγχος του αποχωρισμού.

Περί τίνος πρόκειται

Τρία μικρά κουκουβαγάκια, η Σάρα, ο Πέρσι και ο Μπιλ, ζούσαν σε μια κουφάλα στον κορμό ενός δέντρου. Μια νύχτα ξύπνησαν και η Μαμά Κουκουβάγια είχε φύγει. “Πού είναι η μαμά;” ρώτησε η Σάρα. “Ω, θεέ μου!“, είπε ο Πέρσι. “Θέλω τη μαμά μου“, είπε ο Μπιλ. Σκέφτηκαν, υπέθεσαν, κάθισαν στο δέντρο και περίμεναν. “Θα γυρίσει“, είπε η Σάρα. “Θα γυρίσει σύντομα“, είπε ο Πέρσι. “Θέλω τη μαμά μου!”, είπε ο Μπιλ. Και η μαμά γύρισε!

Εστιάζοντας

Απλή στη δομή της, σύντομη, τρυφερή ιστορία καληνύχτας για το άγχος του αποχωρισμού, για τις στιγμές που η μαμά λείπει, ειδικά μες τη νύχτα, με το χιούμορ της επαναλαμβανόμενης φράσης του μικρού Μπιλ “θέλω τη μαμά μου” να δεσπόζει και να δείχνει τη μεγάλη ανασφάλεια που βιώνουν τα μικρά παιδιά σε τέτοιες καταστάσεις.

Εικονογράφηση απλή, παραμυθένιας λογικής, με κυριαρχία του μαύρου και των σκούρων των χρωμάτων της νύχτας.

Για αναγνώστες από 2 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Τα κουκουβαγάκια
Τίτλος πρωτοτύπου:	Owl babies
Συγγραφέας:	Μartin Waddell
Εικονογράφος:	Patrick Benson
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Ιανουάριος 2024
Μετάφραση:	Ερατώ Κουτσουδάκη-Γερολύμπου
Σελίδες:	32
Μέγεθος:	24 Χ 22
ISBN:	978-960-484-987-1

Πηγή: Elniplex

Elniplex | 15/05/2024

Γράφει η Κατερίνα Χατζηανδρέου

Διαβάζεται σε 3′- Ηλικιακό κοινό: 2+ (target 2-5) – Εικονογραφημένο βιβλίο γνώσεων για παιδιά

Μηδέν. Και πρόβλημα ουδέν.

Δεύτερο βιβλίο του Maurice Sendak μετά τη θρυλική Χώρα των Τεράτων από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος με ένα έξυπνο, πρωτότυπο αριθμητάρι.

Περί τίνος πρόκειται

Δημιουργοί όπως ο Μορίς Σέντακ, ο Έρικ Καρλ, ο Σελ Σίλβερστάιν, ο Τζάνι Ροντάρι είδαν πενήντα και εξήντα χρόνια πριν το βιβλίο για παιδιά ως ένα πεδίο ιδιαίτερης καλλιτεχνικής και αισθητικής αξίας. Τα βιβλία τους ακόμα και σήμερα είναι καλύτερα και πιο φρέσκα από το 60-70% των βιβλίων που κυκλοφορούν παγκοσμίως.

Εν προκειμένω, οι Εκδόσεις Παπαδόπουλος έφεραν στην Ελλάδα το βιβλίο του Μορίς Σέντακ Δέκα Μικρά Κουνελάκια, σε μετάφραση Γιάννη Παλαβού. Όπου ένα μικρός ταχυδακτυλουργός εμφανίζει μέσα στο καπέλο του κουνελάκια. Ένα, δύο, τρία, ύστερα ένα τέταρτο (όπου χασμουριέται), πέμπτο και ένα έκτο, όπου έχει αρχίσει και δυσφορεί, έβδομο, όγδοο, σχεδόν εξοργισμένος αφού τον έχουν πνίξει, ένατο και ένα τελευταίο, δέκατο. Και τότε, μπουχτισμένος, τα εξαφάνισε ξανά. Ένα ένα, όμως. Έτσι έχουμε μια αντίστροφη μέτρηση πια, από το δέκα μέχρι το 0. Χαρούμενος πια που δεν τον καβαλάνε. Και πρόβλημα, τώρα, ουδέν!

Εστιάζοντας

Απλό, έξυπνο, χαριτωμένο βουβό αριθμητάρι αρίθμησης και αντίστροφης αρίθμησης/μέτρησης (counting και backwards counting, υποκατηγορία στην ευρύτερη κατηγορία γνώσεων, βλ. Το παιδικό βιβλίων γνώσεν, επιμέλ. καθηγ. Γιάννη Σ. Παπαδάτου, άρθρο καθηγ. Αγγελικής Γιαννικοπούλου), από το 1981, όπου ο Μορίς Σέντακ, δίχως λόγια παρουσιάζει έναν μικρό μάγο ο οποίος εμφανίζει κουνέλια, τα οποία σιγά σιγά του προκαλούν από ενόχληση μέχρι έντονη δυσαρέσκεια. Η εικόνα του μικρού ταχυδακτυλουργού σε κάθε σελίδα φανερώνει τα μεταβαλλόμενα συναισθήματά του, καθώς τα αυξανόμενα κουνέλια τον κάνουν να νιώθει όλο και πιο άβολα. Η ανακούφιση και τα θετικά συναισθήματα αρχίζουν να αποκαθίστανται καθώς αρχίζει να μειώνει τα κουνέλια, εν τέλει εξαφανίζοντάς τα.

Θα μπορούσε να φτιάξει ένα απλό αριθμητάρι, με τα φινετσάτα σκίτσα του, ωστόσο έδωσε ξανά το κάτι παραπάνω, δημιουργώντας μια βουβή, χιουμοριστική οπτική αφήγηση που αναμφίβολα έλκει το βλέμμα και τον σχολιασμό του αναγνώστη.

Για αναγνώστες από 22-24 μηνών περίπου.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Δέκα κουνελάκια
Τίτλος πρωτοτύπου:	Ten Little Rabbits
Συγγραφέας:	Maurice Sendak
Εικονογράφος:	Maurice Sendak
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Μάρτιος 2024
Μετάφραση:	Γιάννης Παλαβός
Διορθώσεις:	Γιούλικα Σαμαρά
Σελίδες:	40
Μέγεθος:	17 Χ 22,5
ISBN:	978-618-232-006-8

Πηγή: Elniplex

Elniplex | 29/05/2024

Διαβάζεται σε 2′- Ηλικιακό κοινό: 15+  — Graphic Novel για εφήβους, ενήλικες

Όταν τα άστρα ρίξανε χάμω τα δόρατά τους
και πότισαν τον ουρανό μ’ όλα τα δάκρυά τους,
άραγε χαμογέλασε το έργο του σαν είδε;
Άραγε εκείνος που έπλασε τον Αμνό, έπλασε και σένα;
Γουίλιαμ Μπλέικ

«Σημαντικό τόσο ως graphic novel όσο και ως φιλοσοφικός στοχασμός».
-Kirkus Reviews

Περί τίνος πρόκειται

Το Σχέδιο Μανχάταν (Manhattan District ή Manhattan Project) ήταν ένα άκρως απόρρητο αγγλο-αμερικανικό πρόγραμμα παραγωγής πυρηνικών όπλων που αναπτύχθηκε προς το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Επικεφαλής αυτού του τολμηρού προγράμματος ήταν ο πυρηνικός φυσικός J. Robert Oppenheimer, που θεωρείται πια ο «πατέρας» της ατομικής βόμβας, καθώς υπήρξε διευθυντής του εργαστηρίου που κατασκεύασε τις πραγματικές βόμβες.

Το όνομα Trinity ήταν το κωδικό όνομα της πρώτης πυρηνικής βόμβας που πυροδοτήθηκε ποτέ, στις 16 Ιουλίου 1945 στο Κέντρο Δοκιμαστικών Βομβαρδισμών στο Αλαμογκόρντο του Νέου Μεξικού. Ένα μήνα αργότερα, οι βόμβες με τα κωδικά ονόματα “Little Boy” (βόμβα ουρανίου) και “Fat Man” (βόμβα πλουτωνίου) χρησιμοποιήθηκαν στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι της Ιαπωνία με τα γνωστά θλιβερά αποτελέσματα.

Αυτό το ιστορικό πλαίσιο αγκαλιάζει το graphic novel του Jonathan Fetter–Vorm, πρώτο του μάλιστα, και διηγείται την ανάπτυξη του Σχεδίου Μανχάταν, που προσπαθούσε να κάνει την ατομική ενέργεια… όπλο μαζικής εξόντωσης, πιάνοντάς το από τη Μαρία και τον Πιερ που το 1898 ανακάλυψαν το πολώνιο και το ράδιο που εξέπεμπαν μυστηριώδη ενέρφεια, περνώντας στο 1911 όταν ο φυσικός Έρνεστ Ράδερφορτν ανακάλυψε ότι στην καρδιά κάθε ατόμου ελλόχευε ένα μικροσκοπικό αλλά εξαιρετικά πυκνό σμήνος φορτισμένων σωματιδιών και φτάνοντας μέχρι το 1939 όταν δύο Γερμανοί φυσικοί εξεπλάγησαν όταν αντί να παράξουν ράδιο, είδαν ότι είχαν φτιάξει βάριο, αλλά η άνοδος των ναζί διέκοψε την πορεία τους και ακολούθως το πρόγραμμα Μανχάταν που κορυφώθηκε από το 1942, μετά την επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ.

Ασπρόμαυρες σελίδες, ποικιλία πάνελ, καρέ, αφηγηματικών και διαλογικών frames και bubbles, μια αγωνιώδης ροή ατμόσφαιρας έντυπου ντοκιμαντέρ που σε οδηγεί στα μονοπάτια της Ιστορίας με τη δύναμη της εικόνας. Διάσημοι επιστήμονες και προσωπικότητες που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο όχι μόνο στην παραγωγή της ατομικής βόμβας ή της πυρηνικής ενέργειας αλλά καθόρισαν ουσιαστικά το αποτέλεσμα του μεγάλου πολέμου και την μετέπειτα τύχη της ανθρωπότητας, παρελαύνουν και συμπλέκονται σε μια πλοκή γεγονότων που μόνο η ίδια η ζωή μπορεί να δώσει.

Νομίζω ότι αποτελεί ένα διηλικιακό ανάγνωσμα που μέσα από αφήγηση, επιστημονικά δεδομένα και ιστορικά γεγονότα μας προσφέρει την ιστορία της ατομικής βόμβας.

Για αναγνώστες από 15 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Τρίνιτι: Η ιστορία της πρώτης ατομικής βόμβας
Τίτλος πρωτοτύπου:	Trinity: A graphic history of the first anatomic bomb
Συγγραφέας:	Jonathan Fetter-VormMichael Gallagher
Εικονογράφος:	Jonathan Fetter-Vorm
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Μάρτιος 2024
Μετάφραση:	Χριστόδουλος Λιθαρής
Επιμέλεια:	Δημήτρης Αλεξάκης
Σελίδες:	160
Μέγεθος:	16 Χ 24
ISBN:	978-618-232-004-4

Πηγή: Elniplex