Με λιγότερο από ένα μήνα να μας ”χωρίζει” από τα Χριστούγεννα, θεωρώ ότι πλέον μπορώ να συμπεριλάβω στις προτάσεις μου για την περίοδο των εορτών και βιβλία με θεματική γύρω από τη μεγαλύτερη γιορτή του έτους, τα Χριστούγεννα. Ναι, δεν έχω κρύψει ποτέ ότι μου αρέσει να διαβάζω βιβλία με ιστορίες γύρω από τα Χριστούγεννα, ακόμη κι αν αυτά τα βιβλία προορίζονται για παιδιά. Πιστεύω ότι έχουν να προσφέρουν σε όλους κι όλες κάτι, ανεξαρτήτως ηλικίας… Όπως πάντα θα υποστηρίζω ότι μέσα στο χρόνο υπάρχουν πολλές και οι κατάλληλες αφορμές να εμφυσήσουμε στα παιδιά την αγάπη για τα βιβλία και την ανάγνωση αυτών.
Πολύ σημαντικό, επίσης, για μένα είναι να μπορέσουμε να προσφέρουμε στα παιδιά αξιόλογα έργα που θα τα οδηγήσουν προς τη λογοτεχνία. Πόσω μάλλον, έργα σπουδαίων εγχώριων συγγραφέων που έχουν αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι τους στο χώρο της λογοτεχνίας στη χώρα μας. Οι εκδόσεις Παπαδόπουλος ”ακούγοντας” αυτή τη σκέψη και ανάγκη, προβαίνουν στη διασκευή κλασικών έργων της ελληνικής λογοτεχνίας που ανήκουν στη σειρά, με τίτλο ”Τα ελληνικά”. Ένας από τους πιο εύστοχους κι ενδιαφέροντες τρόπους ώστε να διατηρήσουν αναλλοίωτα και διαχρονικά παρόντα αυτά τα εξαιρετικά κείμενα που προέρχονται από την πολιτισμική μας παράδοση.
Διάβασα και σας παρουσιάζω το έργο ”Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη” του αειμνήστου συγγραφέα Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 7 ετών και άνω) που επανεκδόθηκε με μία πολύ καλή απόδοση από τον κύριο Κώστα Πούλο και σύγχρονη, μοντέρνα εικονογράφηση από τον κύριο Κώστα Μαρκόπουλο. Ένα από τα πιο μεστά και ουσιαστικά παιδικά βιβλία με μηνύματα για μικρούς και μεγάλους.
”Ο μαστρο-Παύλος ο τεμπέλης είχε πρόβλημα μεγάλο. Τα Χριστούγεννα ήταν κοντά, όμως λεφτά για ν’ αγοράσει γαλοπούλα δεν υπήρχαν. Γίνονται Χριστούγεννα δίχως γαλοπούλα; Έσπαγε το κεφάλι του να βρει μια λύση στο πρόβλημά του, ώσπου στο τέλος τη βρήκε. Ή νόμισε πως τη βρήκε…” (Από το οπισθόφυλλο)
Γιατί βρήκα τόσο αρεστό το βιβλίο; Διότι, αν και η ιστορία του γράφτηκε σε μία μακρινή από εμάς εποχή, ο συγγραφέας έχει καταφέρει και μιλάει στα παιδιά για αξίες όπως είναι η σωστή συμπεριφορά στους γύρω μας, το πόσο προκόβει ένας άνθρωπος που εργάζεται και δεν τεμπελιάζει, το πόσο όμορφα και ικανοποιητικά νιώθουμε όταν προσφέρουμε στους δικούς μας ανθρώπους και κυρίως, να μην ξεχνάμε ότι η πονηριά και η ατιμία τιμωρούνται. Άρα, ας σκεφτόμαστε ότι μόνο η καλοσύνη μας πάει μπροστά.
Πιστεύετε στα Χριστούγεννα; Άν ναι, τότε πιστεύετε και στα θαύματα! Τί; Όχι; Δε γίνεται να συμβαίνει αλλιώς, διότι τα Χριστούγεννα και τα θαύματα είναι δύο έννοιες αλληλένδετες και ταυτόσημες. Δε μπορεί να υπάρξουν Χριστούγεννα χωρίς τα θαύματα της αγάπης, της προσφοράς, της αλληλεγγύης, της συμπόνοιας, της αποδοχής, της συγχώρεσης και όλων των άλλων καλών! Για ένα ανάλογο θαύμα θα μας μιλήσει και ο συγγραφέας Erhard Dietl μέσα από το παραμύθι του, με τίτλο ”ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ” (Warum Weihnachtswunder manchmal ganz klein sind), το οποίο κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, σε μετάφραση της κυρίας Αρετής Κοντογιώργη και εικονογράφηση από την κυρία Andrea Stegmaier. Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 4 ετών και άνω.
Περιγραφή:
Μια μικρή κουκουβάγια ταξιδεύει, άθελά της, μπλεγμένη μέσα στα κλαριά ενός έλατου, το οποίο προορίζεται να διακοσμήσει την κεντρική πλατεία. Το κρύο, ο φόβος και η πείνα την ταλαιπωρούν, όμως ένα μικρό κορίτσι θα της κάνει το πιο μεγάλο χριστουγεννιάτικο δώρο: την επιστροφή στο σπίτι για τα Χριστούγεννα.
Ο συγγραφέας εμπνέεται από ένα αληθινό γεγονός που έλαβε χώρα πριν από κάποια Χριστούγεννα και προσφέρει στα μικρά παιδιά μία χαριτωμένη, γλυκειά, ψυχαγωγική και ταυτόχρονα διδακτική ιστορία που τα βοηθά να κατανοήσουν την αξία του να βρίσκεται κάποιος/α ασφαλής στο σπίτι του την περίοδο των εορτών, το σεβασμό στη φύση και στα ζώα, πώς όλα τα ζωάκια -όπως και οι άνθρωποι- νιώθουν φόβο και χρειάζονται φροντίδα και κυρίως, να πρέπει να έχουν κατά νου ότι τα άγρια ζωάκια δεν είναι σαν τα κατοικίδια. Έχουν μάθει να ζουν στη φύση και να τρέφονται με συγκεκριμένες τροφές. Η φροντίδα τους δε μπορεί να γίνει πάντα από εμάς, αλλά από ειδικούς. Γι’αυτό και στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν κατάλληλες οδηγίες.
”ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ!” (Best Christmas Book Ever!), μα υπάρχει, άραγε, αυτό το βιβλίο; Κι αν σας έλεγα ότι υπάρχει και μάλιστα το υπογράφει ο συγγραφέας Richard Scarry (Ρίτσαρντ Σκάρι) (ο οποίος έχει επιμεληθεί και την εικονογράφησή του) και κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, σε μετάφραση από την κυρία Πετρούλα Γαβριηλίδου και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 3 ετών και άνω, θα με πιστεύατε; Θεωρώ ότι ναι! Γι’αυτό το διάβασα και σήμερα σας το παρουσιάζω!
Περιγραφή:
Τι συμβαίνει στην Πολυάσχολη Πόλη τα Χριστούγεννα; Οι αγαπημένοι ήρωες του θρυλικού Richard Scarry επιστρέφουν, σε μια υπέροχη συλλογή από ιστορίες που θα αγαπήσουν τα παιδιά και θα λατρέψουν όσοι θέλουν να αναβιώσουν τη μαγεία της παιδικής τους ηλικίας! Ένα βιβλίο για το αληθινό πνεύμα της γιορτής των Χριστουγέννων.
Ο συγγραφέας μέσα από το παρόν βιβλίο μας παρουσιάζει μικρές και ευνόητες ιστορίες με θεματική γύρω από τα Χριστούγεννα και όλα όσα συμβαίνουν μέσα στις πόλεις κατά τη διάρκεια των εορτών. Με απλά και οικεία παραδείγματα, δοσμένα με κατάλληλο λεξιλόγιο, περιγραφές και αρκετή δόση χιούμορ και εύθυμης διάθεσης, θα μιλήσει στα μικρά παιδιά για την αξία και ουσία όχι μόνο των Χριστουγέννων, αλλά της καλοσύνης, της προσφοράς, της αποδοχής, της φιλίας, της συμπόνοιας, της αρμονικής συνύπαρξης, του σεβασμού, καθώς και της παρουσίας των αγαπημένων μας ανθρώπων στο πλάι μας όλο τον χρόνο. Να νιώθουμε ευγνωμοσύνη και να είμαστε ευτυχείς με όλα όσα έχουμε!
Εμένα το βιβλίο μου άφησε πολύ όμορφες εντυπώσεις και μου κράτησε μία πολύ γλυκειά συντροφιά! Είμαι βέβαιη ότι θα αρέσει και στα μικρά παιδιά, που θα ενθουσιαστούν από την πολύχρωμη και διασκεδαστική εικονογράφηση, ενώ παράλληλα, θα βρουν ότι μοιράζονται κοινές εμπειρίες με τα ζωάκια των ιστοριών και θα δηλώσουν ανυπόμονα για τον ερχομό των Χριστουγέννων! Και να θυμάστε, το καλύτερο δώρο για τα παιδιά τα Χριστούγεννα, πέρα από την αμέριστη αγάπη και φροντίδα σας, είναι τα βιβλία!
Μικροί μου φίλοι είστε έτοιμοι να διαβάσουμε για σκανταλιές;
Σας αρέσουν οι σκανταλιές ή έτσι νομίζω;
Χμ… μάλλον σας αρέσουν και γι’ αυτό σήμερα επέλεξα να σας παρουσιάσω ένα βιβλίο που είναι ξέχειλο από δαύτες!
Να σας ρωτήσω κάτι ακόμη.
Έχετε ακούσει ποτέ, κάποιος ή κάποια να έχει στο σπίτι του κατοικίδιο;
Πιστεύω ότι όλοι απαντήσατε θετικά! Σίγουρα έχετε ακούσει κάποιους να έχουν στο σπίτι τους κατοικίδιο ή μπορεί και κάποιοι από εσάς να έχουν σπίτι τους κατοικίδιο.
Ωραία μέχρι εδώ. Συνεχίζω…
Αν τώρα σας ρωτούσα, αν έχετε ακούσει κάποιος ή κάποια να έχει στο σπίτι του για κατοικίδιο μαϊμουδάκια;
Σας έβαλα δύσκολά;
Δεν έχετε ακούσει κάτι σχετικό;
Όχι;
Καιρός λοιπόν να το ακούσετε και να το μάθετε, γιατί η κυρία Χίλντα Σνιμπς έχει σπίτι της τρία και όχι ένα, γλυκύτατα αλλά συνάμα σκανταλιάρικα μαϊμουδάκια!
Ο Τομ, ο Σαμ και η Λούλου, είναι τα κατοικίδια της κυρία Χίλντα και όπως προ είπα είναι μικρά και χαριτωμένα μαϊμουδάκια.
Μη με ρωτήσετε γιατί τα επέλεξε η κυρία Χίλντα, δεν ξέρω να σας απαντήσω. Αυτό όμως που μπορώ να σας πω με σιγουριά, είναι ότι τα φρόντιζε, τα τάιζε και τα αγαπούσε πάρα πολύ, όμως εκείνα έκαναν αρκετές ζημιές και σκορπούσαν τον χαμό και τον πανικό.
Δεν φαντάζεστε τι έκαναν. Χαλούσαν τον κόσμο, ανακάτευαν αντικείμενα, έχυναν υγρά παντού και το σπίτι της καλής κας Χίλντα κάθε φορά που έλειπε, γινόταν ένα μάτσο χάλια!
Η οικοδέσποινα του σπιτιού ήταν πολύ, μα πολύ στενοχωρημένη και απογοητευμένη από τη συμπεριφορά των μικρών άτακτων ζώων. Κάθε φορά που αναγκαζόταν να τα αφήσει μόνα τους, έκαναν ένα σπίτι μαντάρα! Ζημιές, ακαταστασίες, και τι δεν έκαναν. Έφταναν στο σημείο να ανακατεύουν όλο το σπίτι και σταματημό δεν είχαν!
Όταν μια μέρα η κα Χίλντα επισκέφτηκε τη μαμά της, γυρίζοντας στο σπίτι όλα ήταν στη θέση τους και οι τρεις μικροί ταραξίες ήταν εξαφανισμένοι!
Η κα Χίλντα άρχισε να κλαίει γιατί θεώρησε υπεύθυνη τη συμπεριφορά της και τα μικρά μαϊμουδάκια της είχαν θυμώσει και είχαν φύγει από κοντά της, αλλά ξαφνικά όλα άλλαξαν!
Οι τρεις μικροί ήρωες ήταν κάπου εκεί στο σπίτι, καλά κρυμμένοι!
Τι νομίζετε ότι είχε συμβεί;
Είχαν γίνει υπάκουοι και φρόνιμοι ή μήπως κάτι άλλο τελικά συνέβαινε;
Μην περιμένετε να σας απαντήσω! Η λύση του γρίφου που μόλις σας έθεσα, βρίσκεται ανάμεσα στις σελίδες του βιβλίου, που καλό είναι να αναφέρω ότι έχει μια πλούσια και πολύχρωμη εικονογράφηση που σίγουρα θα λατρέψετε!
Αν θέλετε να μάθετε τι είχε συμβεί στο σπίτι τους, δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το βιβλίο και να ανακαλύψετε τη συνέχεια! Μόνο προσοχή, μην γίνεται τόσο σκανταλιάρικα όσο τα τρία μαϊμουδάκια, γιατί μετά θα έχω σοβαρά προβλήματα με τις μανούλες σας!!!
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Η Χίλντα Σνιμπς είχε τρία μικρά μαϊμουδάκια. Τον Τιμ, τον Σαμ και τη Λούλου.
Μεταξύ μας, ήταν πολύ ζωηρά μαϊμουδάκια…
Εικονογράφηση: Clark Chichester Emma
Η Emma Chichester Clark σπούδασε στο Royal College of Art, με δάσκαλό της τον Quentin Blake. Έχει δημιουργήσει πολλά κλασικά παιδικά βιβλία και έχει συνεργαστεί με μερικούς από τους πιο διακεκριμένους σύγχρονους συγγραφείς.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου.
Ο Quentin Blake γεννήθηκε το 1932 στα προάστια του Λονδίνου και ασχολείται με τη ζωγραφική από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Dowling College του Cambridge και ολοκλήρωσε μαθήματα σχεδίου στο Chelsea Art School. Ανέκαθεν βιοποριζόταν ως εικονογράφος, αλλά και ως καθηγητής, για πάνω από είκοσι χρόνια, στο Royal College of Art. Οι πρώτες του ζωγραφιές δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Punch, όσο ήταν ακόμα 16 και πήγαινε σχολείο. Έχει συνεργαστεί με πολλούς συγγραφείς, με πιο δημοφιλή τον αγαπημένο των παιδιών Roald Dahl.
Για τα βιβλία του έχει αποσπάσει πλήθος διακρίσεων και βραβείων, μεταξύ άλλων και των Whitbread Award, Kate Greenaway Medal, International Bologna Ragazzi Prize. Το 2002 τιμήθηκε με το Hans Christian Andersen Award for Illustration, την υψηλότερη δηλαδή διάκριση παγκοσμίως για δημιουργούς παιδικών βιβλίων.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.
Αγαπημένοι μου φίλοι. Για σήμερα σας έχω ένα υπέροχο βιβλίο, με φανταστική εικονογράφηση που σίγουρα θα σας ξετρελάνει!
Βρισκόμαστε στη θάλασσα του Ατλαντικού Ωκεανού, στη μέση μιας καταιγίδας. Βροντές και αστραπές κάνουν το τοπίο τρομακτικό και άγριο. Εκεί, ζει ο φίλος της ιστορίας μας, ο Γιγάντιος, που όλοι πιστεύουν ότι καμία σχέση δεν έχει με το όνομά του.
Είναι ένα μικρό φαλαινάκι, το πιο μικρό που υπάρχει και όμοιό του δεν έχετε ματαδεί!
Ο Γιγάντιος έχει έναν αδερφό, τον ζηλιάρη Τιτάνα που τον κοροϊδεύει συνεχώς για το μέγεθός του και τη διαφορετικότητά του από όλα τα υπόλοιπα φαλαινάκια, αλλά έχει και δυο γονείς που ελπίζουν το φαλαινάκι τους να γίνει κάποτε άξιο του ονόματός του.
Το φαλαινάκι μας, νομίζω πως μπορεί να καταλάβετε πως νιώθει…
Έχει έναν φίλο, τον εξίσου μικρό Φινέα και μαζί περνάνε τέλεια τον ελεύθερο τους χρόνο, που είναι άπλετος. Α! ξέχασα να σας πω ότι ο Φινέας, είναι χελώνα, αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να περνούν καλά μαζί.
Μια μέρα λοιπόν και ενώ ο Τιτάνας ζηλεύει τα κατορθώματα του μικρού του αδερφού, στην προσπάθειά του να δείξει στους άλλους ότι είναι και εκείνος ικανός, βρίσκει τον μπελά του.
Και κάπου εδώ ήρθε η ώρα να λάβει δράση ο Γιγάντιος και η παρέα του και να δώσει ένα μάθημα στον Τιτάνα που αντιλαμβάνεται το λάθος του και υπόσχεται πλέον να σέβεται τον αδερφό του.
Αγαπητοί γονείς και αξιολάτρευτοί μου φίλοι, το βιβλίο είναι ένα μάθημα ζωής!
Υμνεί τη φιλία, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, την πίστη στον εαυτό μας και φυσικά τις ανιδιοτελείς πράξεις!
Πράγματι, είσαι δυνατός ακόμη μι αν δεν είσαι γεννημένος γίγαντας! Αρκεί οι πράξεις σου να είναι συνετές, να έχεις αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα και φυσικά να διαθέτεις μεγάλη καρδιά γεμάτη αγάπη.
Όπως προ είπα στην αρχή, το βιβλίο έχει μια υπέροχη εικονογράφηση και επιπρόσθετα είναι γραμμένο σε έμμετρο ύφος, ικανό να σκορπίσει πολλά – πολλά γέλια!
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Ένας ουρανός μαβής φορτωμένος αστραπές και βροντές.
Μια θάλασσα φουρτουνιασμένη με κύματα σαν βουνών κορυφές.
Με τον Ατλαντικό βρέθηκε το καράβι ενάντιο,
εκεί που κατοικεί ένα φαλαινάκι που το λένε Γιγάντιο.
Ο Γιγάντιος είναι η μικρότερη φάλαινα που θα βρεις στο νερό! Αλλά όταν ξαφνικά ο μεγαλύτερος αδερφός του, Τιτάνας, βρίσκεται σε κίνδυνο, ο Γιγάντιος αποδεικνύει ότι δεν χρειάζεται να είσαι γίγαντας για να είσαι δυνατός. Μια συναρπαστική ιστορία για μικρά πτερύγια και μεγάλες καρδιές, από τον μπεστ σέλερ συγγραφέα και εικονογράφο Rob Biddulph.
Εικονογράφηση: Rob Biddulph
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου.
O Rob Biddulph είναι ο art director του φημισμένου περιοδικού Observer. Ζει στο Λονδίνο με τη γυναίκα του και τις τρεις κόρες τους. Το Φύσηξε αεράκι είναι το πρώτο του βιβλίο για το οποίο κέρδισε το βραβείο Waterstones Childrens’ Book Prize 2015.
Ο Biddulph ονομάστηκε Επίσημος Εικονογράφος της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου για το 2019 και το 2020, εκπροσωπώντας τη Μ.Βρετανία και την Ιρλανδία.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΘΕΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ 2025 Αυτό τo ημερολόγιο, έχει ιδανικό σχήμα να χωράει παντού! Έχει όμορφη και αισιόδοξη εικονογράφηση! Έχει αποφθέγματα και κάθε μήνας ξεκινά ελπιδοφόρα και χαρούμενα. Για τους λάτρεις των Pocket, για εκείνους που δεν θέλουν να κουβαλούν ογκώδη ατζέντα μαζί τους, για εκείνους που οι σημειώσεις τους είναι λιτές και περιεκτικές, αλλά και για εκείνους που θέλουν φέτος να δώσουν στις μέρες τους μια θετική χροιά!
Το οπισθόφυλλο αναφέρει: Κάθε χρονιά είναι μια αφορμή να μάθουμε τον εαυτό μας από την αρχή. Να κάνουμε νέους φίλους, να ακολουθήσουμε τα όνειρά μας, να μας αγαπήσουμε λιγάκι παραπάνω. Όσο λιγότερο χώρο δίνουμε στον φόβο και στο άγχος, τόσο πιο γλυκά κυλούν οι ώρες, οι μέρες, οι εβδομάδες… Κι έτσι, ομορφαίνει μια ολόκληρη χρονιά!
Εικονογράφος: Δεληβοριά Μυρτώ Η Μυρτώ Δεληβοριά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1974. Έχει παρουσιάσει τρεις ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και έχει λάβει μέρος σε επτά ομαδικές. Ασχολείται επαγγελματικά με την εικονογράφηση. Το 2006 τιμήθηκε με το Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού βιβλίου και με το Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης για το βιβλίο Ιστορίες για παιδιά, του Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ. Το 2011 τιμήθηκε με το Βραβείο ΕΒΓΕ και με το Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου του περιοδικού Διαβάζω και το 2012 με το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο, του Αντώνη Παπαθεοδούλου.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2025 – ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΑΓΚΑΛΙΑ – Μάζαρης Μάριος
Πως θα σας φαινόταν η προοπτική να αγκαλιάσουμε τη χρονιά που μας έρχεται; Ενδιαφέρον θα έλεγα εγώ. Και τι χρειάζεται όλο αυτό; Εφόδια που συνάδουν σε ένα όμορφο ημερολόγιο για να κρατήσει μέσα του όλες τις ξεχωριστές μας στιγμές. Ένα ημερολόγιο γεμάτο χρώματα που ασυναίσθητα σε κάνει να χαμογελάσεις! Διαθέτει χώρο για σημειώσεις, κάθε μήνας είναι και μια ξεχωριστή ιστορία και φυσικά διαθέτει πληροφορίες για τις διεθνείς και παγκόσμιες ημέρες. Επίσης παρέχει εορτολόγιο και στα μισά και στο τέλος κάθε μήνα, η ενότητα ‘να θυμηθώ’ συνδράμει ώστε να συγκεντρώνουμε τις υποχρεώσεις σε μια σελίδα.
Το οπισθόφυλλο αναφέρει: Περίεργα παιχνίδια κάνει ο χρόνος. Πότε ήταν που ήμουν παιδί… Είχε παιχνίδι πολύ και δεν είχε έγνοιες. Η ζωή ήταν πιο ωραία τότε. Φέτος αποφάσισα να το ζήσω ξανά. Μικραίνω την ηλικία μου, βγάζω τα παπούτσια μου και ξεκινώ. Ας μπω στη νέα χρονιά ξυπόλυτος. Μια μπάλα, μια σφυρίχτρα, γέλια… Δεν θέλει πολλά ο άνθρωπος για να νιώσει παιδί. Αυτό είναι, τα φυλάω.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου: Ονομάζομαι Ιωάννης-Μάριος Μάζαρης. Το Ιωάννης το αναφέρω σπάνια, γιατί κάποτε επιλέγεις ένα μόνο όνομα να σε εκπροσωπεί. Γεννήθηκα στον Πειραιά κι εκεί μεγαλώνω μέχρι σήμερα. Το πόσων χρόνων είμαι δεν έχει σημασία, γιατί δε θυμάμαι να μεγάλωσα πολύ απ’ όταν ήμουν παιδί. Κάποτε ήθελα να γίνω αστροναύτης, τελικά ο Μάριος έγινε δάσκαλος. Δουλεύω σε δημοτικά σχολεία, τόσα χρόνια, όσα αρκούν για να ξεχάσω ότι δουλεύω και να λέω ότι ζω μέρος της ζωής μου στις τάξεις. Αγαπώ τις ιστορίες και όχι τα παραμύθια. Γιατί οι ιστορίες είναι αλήθειες ανθρώπων γύρω μου και αγαπώ τις αλήθειες παραπάνω από τα παραμύθια. Μια αλήθεια είναι ότι ο Ιωάννης έγινε αστροναύτης και εξερευνά νέους πλανήτες, ενώ εγώ, ο Μάριος, είμαι ανάμεσα στα παιδιά και εξερευνώ νέους κόσμους. Καλώς ήρθες στις ανακαλύψεις μου.
Εικονογράφος: Ξυδέα Ασπασία Η Ασπασία Ξυδέα (aka acpacia) κατάγεται από την Καλαμάτα και σπούδασε Εφαρμοσμένες Τέχνες και Μηχανικός Έργων Υποδομής. Ως φύση καλλιτεχνική, όμως, την κέρδισε ο δημιουργικός κόσμος της εικονογράφησης και των γραφικών τεχνών, με τα οποία ασχολείται επαγγελματικά. Βρέθηκε στην Κύπρο ως ερωτική μετανάστρια και έγινε μητέρα δύο αγοριών, που αποτελούν οδηγό και έμπνευση για τη δουλειά και τη ζωή της. Αγαπάει τις ιστορίες των ανθρώπων, τη φύση, την απλότητα των πραγμάτων, τα παραμύθια και πιστεύει στο μαζί.
ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2025 Γιαννακίδης Κώστας, Σαββόπουλος Σάββας
Τούτο εδώ, είναι ένα διαφορετικό ημερολόγιο. Εκτός από το εορτολόγιο που διαθέτει, την ενημέρωση σχετικά με την ανατολή, τη δύση και τη σελήνη, διαθέτει αποφθέγματα, αλλά και απαντήσεις από τον ψυχίατρο-ψυχαναλυτή Σάββα Σαββόπουλο σε ερωτήσεις που δέχεται από τον Κώστα Γιαννακίδη. Οι εξαρτήσεις, η συγχώρεση, η παιδική ηλικία, η κατάθλιψη, τα όνειρα, ο σεξουαλικός προσανατολισμός, το άγχος, οι σχέσεις, τα ψυχικά προβλήματα αλλά και η εφηβεία είναι μερικά από τα θέματα που θίγονται στο ημερολόγιο του 2025. Στο τέλος δε κάθε μήνα, μας περιμένουν ανασκοπήσεις για τη χαρά, την αγάπη, τη δημιουργικότητα, τις επιτεύξεις, το γέλιο, την ευτυχία, τους στόχους και πολλά άλλα ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά που μπορούν να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη!
Το οπισθόφυλλο αναφέρει: Οι σελίδες του ημερολογίου περιέχουν αποσπάσματα από το βιβλίο Εμείς και η ψυχή μας, με τον ψυχίατρο-ψυχαναλυτή Σάββα Σαββόπουλο να απαντάει στις ερωτήσεις του Κώστα Γιαννακίδη. Κάθε μήνας παραπέμπει και σε μία θεματική ενότητα του βιβλίου.
Λίγα λόγια για τους συγγραφείς του βιβλίου: Ο Κώστας Γιαννακίδης είναι δημοσιογράφος. Γράφει στις εφημερίδες Τα Νέα και Το Βήμα και στον ιστότοπο protagon.gr. Eπίσης, κάνει ραδιοφωνική εκπομπή στον Best 92.6. Ο Σάββας Σαββόπουλος είναι ψυχίατρος-ψυχαναλυτής, διδάσκων ψυχαναλυτής της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας και μέλος της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ψυχοσωματικής Εταιρείας και μέλος του Ινστιτούτου Ψυχοσωματικής των Παρισίων. Είναι διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Γενεύης, όπου και εργάστηκε για έντεκα χρόνια στα εκεί Πανεπιστημιακά Ψυχιατρικά Ιδρύματα. Έχει πολύχρονο κλινικό και ερευνητικό έργο σε διάφορα πεδία της ψυχιατρικής, της ψυχανάλυσης και της ψυχοσωματικής. Έχει γράψει άρθρα και βιβλία που δημοσιεύτηκαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τα πιο γνωστά του βιβλία είναι: Η Θεοφαγία. Πρωτογενής και Μεταφορική Στοματικότητα (εκδόσεις Εστία), που συνέγραψε με τον Νίκο Νικολαΐδη, Επτά παραμύθια Ζωής. Είναι η Νόσος ένα Αμετάφραστο Μήνυμα; (εκδόσεις Αρμός), καρπός της εργασίας του με καρκινοπαθείς και το Εμείς και η Ψυχή μας. Όλα όσα θα θέλατε να ρωτήσετε έναν ψυχίατρο-ψυχαναλυτή. Μία συζήτηση με τον Κώστα Γιαννακίδη (εκδόσεις Παπαδόπουλος).
Τα βιβλία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.
Η ιστορικός Κάτια Χόγιερ αναπλάθει την καθημερινότητα, την πολιτική της επιτήρησης, την οικονομική και πολιτιστική ζωή στην πρώην Ανατολική Γερμανία μακριά από στερεότυπα
«Οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν έχουν ζήσει ή δεν γνώρισαν μια δικτατορία προφανώς δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι υπάρχει και η έννοια της “κανονικής ζωής” μέσα σε μια δικτατορία. Η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας έχει καταντήσει μια χώρα-μουσείο για τους εξωτερικούς παρατηρητές, οι οποίοι πιστεύουν ότι εκεί έζησαν μόνο διωκόμενοι και αντιστασιακοί… Πιστεύω ότι το αίσθημα που κυριαρχούσε στους πολίτες δεν ήταν τόσο η αναζήτηση για την ελευθερία ή τη δημοκρατία όσο η έλλειψη αγαθών –όπως τα μπλου τζιν-, η ανάγκη να κάνεις ταξίδια στο εξωτερικό, να κάνεις shopping». Αυτά έλεγε στον υπογράφοντα για το «Βιβλιοδρόμιο», τον Ιανουάριο του 2020, ο 54χρονος δημοσιογράφος Μαξίμ Λέο, που μεγάλωσε στην πρώην Ανατολική Γερμανία και μετέφερε την έρευνά του στο αυτοβιογραφικό «Ψηλά τις καρδιές» (εκδ. Δώμα, μτφ. Γιώτα Λαγουδάκου, 2019).
Τα μπλου τζιν ως μιμητικό αντικείμενο του πόθου για όσους ζούσαν στην πρώην Ανατολική Γερμανία δεν λείπουν ούτε από τη νεότερη μελέτη της 40χρονης γερμανοβρετανίδας ιστορικού και δημοσιογράφου Κάτια Χόγιερ με τίτλο «Πέρα από το Τείχος», η οποία κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδ. Παπαδόπουλος (σε μετάφραση του Νίκου Ρούσσου, με ορισμένα παροράματα στις γερμανικές ονομασίες). Γράφει η Χόγιερ σχετικά: «Το 1978 το Υπουργείο Ελαφράς Βιομηχανίας παρήγγειλε την εκπληκτική ποσότητα των 1 εκατομμυρίου παντελονιών Levi’s απευθείας από τις ΗΠΑ… Η λύση ήταν να διατεθούν μέσω πανεπιστημίων, χώρων εργασίας και άλλων οργανισμών (ακόμα και η Στάζι έλαβε το δίκαιο μερτικό της)… Η παρτίδα ξεπουλήθηκε στο άψε σβήσε, και παρ’ όλα αυτά αποδείχθηκε ανεπαρκής για έναν πληθυσμό μόλις 16,7 εκατομμυρίων».
Ήταν κάτι που αντιλαμβανόταν πρώτος ο ηγέτης της πρώην Ανατολικής Γερμανίας Έριχ Χόνεκερ, που ως ιδρυτής της Ελεύθερης Γερμανικής Νεολαίας δεν είχε χάσει εντελώς την επαφή με τις επιθυμίες των νέων. Γι’ αυτό από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 μάρκες με επωνυμίες όπως «Wisent» (ευρωπαϊκός βίσονας), Boxer και Shanty μιμήθηκαν το δυτικό στυλ των αυθεντικών τζιν, με δεδομένο ότι όπως πάντα η ΛΔΓ αντιμετώπιζε ζήτημα πρώτων υλών. Οι κοντές ίνες βαμβακιού που κατέφτανε από την πρώην ΕΣΣΔ έπρεπε να αναμειγνύονται με συνθετικές, «με αποτέλεσμα τα παντελόνια να είναι σκληρά, άβολα και δύσκολα στο πλύσιμο». Μια ακόμη λεπτομέρεια: «Η νεαρή Άνγκελα Μέρκελ -τότε Άνγκελα Κάσνερ- φορούσε με καμάρι τα δυτικά τζιν και μπουφάν που της έστελναν οι συγγενείς της από το Αμβούργο (παρά το γεγονός ότι τα ντόπια τζιν παράγονταν στη γενέτειρά της, το Τέμπλιν)».
Σκοπός της Χόγιερ είναι να παρουσιάσει μία όσο το δυνατόν πειστικότερη εικόνα της «άλλης» Γερμανίας πέρα από στερεότυπα και προκαταλήψεις. Ξεκινώντας μάλιστα από την «προϊστορία» της, όπου αναπόφευκτα εντοπίζουμε το μακρινό πρότυπο. «[Ο Στάλιν] υπέδειξε να εξηγηθεί με σαφήνεια ότι η καθιέρωση του σοβιετικού συστήματος στη Γερμανία αποτελεί λάθος· εκείνο που είναι απαραίτητο είναι η εγκατάσταση ενός αντιφασιστικού, δημοκρατικού, κοινοβουλευτικού καθεστώτος». Στις αρχές του καλοκαιριού του 1945, λοιπόν, και ενώ έχει προηγηθεί η Διάσκεψη της Γιάλτας (τον Φεβρουάριο) ο σοβιετικός ηγέτης εξακολουθούσε να επιθυμεί τη συνεργασία με τους δυτικούς συμμάχους. «Η ίδρυση ξεχωριστού ανατολικογερμανικού κράτους δεν περιλαμβανόταν στο αρχικό στάδιο», σημειώνει η Χόγιερ, η οποία θα τονίσει αρκετές φορές ότι η Λαοκρατική Δημοκρατία ήταν περισσότερο γερμανική και λιγότερο σοβιετική υπόθεση.
Οι μελλοντικοί ηγέτες της πάντως, όπως οι Βίλχελμ Πικ και Βάλτερ Ούλμπριχτ, ξεκίνησαν στον αστερισμό του Λένιν, συνέχισαν με πιστοποιητικό αφοσίωσης στη σοβιετική Ρωσία και εναντίωσης στον ναζισμό. Όταν ο Ούλμπριχτ ήταν βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος στο προπολεμικό Ράιχσταγκ, οι ρητορικές του μονομαχίες με τον Γιόζεφ Γκαίμπελς προκαλούσαν συγκρούσεις ανάμεσα στους υποστηρικτές τους. Όταν τον Φεβρουάριο του 1944 το Πολίτμπιρο άρχισε να καταστρώνει σχέδια για τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων στη Γερμανία, η αποστολή έπεσε στους ώμους των δύο στελεχών, τα οποία παρακολουθούσε στενά ο επικεφαλής της Κομιντέρν, Βούλγαρος κομμουνιστής Γκεόργκι Ντιμιτρόφ. Όπως και αν εξελίχθηκε το σχέδιο, ο Ούλμπριχτ ήταν εκείνος που το συμπύκνωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: η άλλη Γερμανία που θα δημιουργούσαν «πρέπει να δείχνει δημοκρατική, αλλά πρέπει τα πάντα να βρίσκονται στα χέρια μας».
Ο Στάλιν τελικά θα συναινέσει στην ίδρυση της ΛΔΓ –στις 7 Οκτωβρίου 1949-, όταν νιώθει τα χέρια του δεμένα μετά την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στις 23 Μαΐου εκείνης της χρονιάς. Ήταν το «ανεπιθύμητο τέκνο του» και ταυτόχρονα το δυτικότερο προπύργιο της σοβιετικής αυτοκρατορίας του. Με πληθυσμό 18,4 εκατομμύρια έναντι 50,4 της Δυτική και αναλογία καθολικών – προτεσταντών 15 προς 80% (έναντι 50-50 στη Δυτική). Από το 1950 αρχίζει να λειτουργεί με μια σοβιετικού τύπου νομενκλατούρα, «η οποία αποφάσιζε για ζωτικής σημασίας διορισμούς εντός του ίδιου του κόμματος». Την ίδια περίοδο, άλλωστε, ξεκινά και η ιστορία ενός από τους πολυπλοκότερους αστυνομικούς οργανισμούς παγκοσμίως, της Στάζι, η οποία τότε αριθμεί μόλις 1100 μέλη έχοντας επικεφαλής τον υπερφιλόδοξο Έριχ Μίλκε. Η διόγκωση του μικρού οργανισμού συνδέεται με την καχυποψία του καθεστώτος απέναντι στον λαό του, εγγεγραμμένη στο DNA της πολιτικής οργάνωσης, όπως σημειώνει η Χόγιερ. «Πάντα υπήρχε η σύγκριση με τη Δυτική Γερμανία. Οι πολίτες της ΛΔΓ είχαν συγγενείς στη Δύση. Άκουγαν ραδιόφωνο κι έβλεπαν τι συνέβαινε. Θυμόντουσαν το υψηλό βιοτικό επίπεδο πριν από τον πόλεμο».
Ειρήνη, φαγητό, αταξική κοινωνία
Τη δεκαετία του 1950 οι Ανατολικογερμανοί δεν επιζητούσαν «κανένα πείραμα» (το σλόγκαν με το οποίο αναδείχτηκε ο Αντενάουερ στη Δυτική Γερμανία). Ήθελαν ειρήνη, ασφαλείς θέσεις εργασίας, φαγητό και την ευκαιρία να ξαναχτίσουν τις διαλυμένες ζωές τους. «Έτσι προέκυψε μια τάση αποδοχής του συμβιβασμού και αποφυγής των συγκρούσεων» επισημαίνει η Χόγιερ, για να συμπληρώσει: «Δεν πρέπει να υποτιμάται η έλξη που ασκούσε η ύπαρξη μιας πραγματικά αντιφασιστικής και σοσιαλιστικής Γερμανίας μετά την πτώση του ναζιστικού καθεστώτος… Για πρώτη φορά στη γερμανική ιστορία διέκριναν μια ευκαιρία για την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής, αταξικής και δίκαιης κοινωνίας που ονειρεύονταν. Αν αυτό συνεπαγόταν μια αρχική φάση καταπίεσης, ήταν απόλυτα αναμενόμενο». Όπως πάντα, βέβαια, οι μεγάλες προσδοκίες οδηγούν εύκολα σε μεγάλες ματαιώσεις. Και έτσι εξηγούνται οι πρώιμες εξεγέρσεις των εργατών σε όλη την Ανατολική Γερμανία τον Ιούνιο του 1953, όταν το καθεστώς υποσχόταν οικονομική ανωτερότητα έναντι της Δύσης, αλλά οι πολίτες εργάζονταν σκληρότερα για λιγότερα χρήματα. Οι τιμές των τροφίμων και των βασικών ειδών αυξάνονταν, οι κρατικές επιδοτήσεις περικόπτονταν, η κυβέρνηση πάσχιζε να παράσχει τα απολύτως απαραίτητα για την καθημερινή διαβίωση και 66.000 άνθρωποι μαράζωναν στις φυλακές της χώρας. Ο κόμπος είχε φτάσει το χτένι: οι Σοβιετικοί κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε 167 από τους 217 δήμους της ΛΔΓ. Συνελήφθησαν περίπου 15.000 διαδηλωτές σε Βερολίνο, Μαγδεμβούργο, Χάλε και Λειψία, και καταδικάστηκαν 2.500 με βαριές ποινές.
Αν στην εκκίνηση το κυρίαρχο συναίσθημα ήταν ο ενθουσιασμός, η δεκαετία του 1960 ξεκινούσε -και καθοριζόταν- από την ανέγερση του Τείχους. Από τις προσπάθειες πολλών Ανατολικογερμανών να το περάσουν -με συνέπεια τον θάνατο 140 από το 1961 έως το 1989- και από την ενίσχυση της ασφάλειάς του. Παράλληλα, το καθεστώς Ούλμπριχτ εγκαινίασε τις κρατικά επιδοτούμενες διακοπές και κρουαζιέρες σε μια προσπάθεια να κατευναστούν οι μάζες. Το αυτοκίνητο Trabant, εξάλλου, μετατράπηκε σε έμβλημα και περιουσιακό στοιχείο πολλών οικογενειών.
Την ίδια πάνω κάτω περίοδο ξεκινάει, ωστόσο, και η «αυτοκρατορία» της Στάζι με πρωτεργάτη τον Μίλκε. «Καθετί μπορούσε να εκληφθεί ως πολιτικά ή ιδεολογικά φθοροποιό -από τις απόπειρες του Ούλμπριχτ να φιλελευθεροποιήσει την κουλτούρα και τη διασκέδαση στη ΛΔΓ, μέχρι τις εισηγήσεις περί “τρίτου δρόμου” οικονομικής μεταρρύθμισης. Ο Μίλκε έδωσε όνομα και πλαίσιο στην άμορφη ανησυχία που είχε πλακώσει τα πάντα ως αποτέλεσμα της εξέγερσης του 1953, της αποσταλινοποίησης, της Ουγγρικής Εξέγερσης και της συνεχιζόμενης διαρροής εγκεφάλων στη Δύση». Κι όμως, η Χόγιερ υποδεικνύει ένα παράδοξο, από αυτά που επανέρχονται στην αφήγησή της ενισχύοντας το επιχείρημά της ότι παράλληλα με τον τρόμο της επιτήρησης η «κανονικότητα» συνεχιζόταν: «Συνολικά η ζωή των Ανατολικογερμανών βελτιώθηκε σε τεράστιο βαθμό… Η σαββατιάτικη εργασία καταργήθηκε το 1967, ενώ οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας μειώθηκαν σε 43,75 με ίδιες απολαβές. Ο κατώτατος μηνιαίος μισθός αυξήθηκε από 220 σε 300 μάρκα, ενώ υπήρχε οδηγία να αυξάνονται σταδιακά οι μισθοί όλων εφόσον βρίσκονταν ακόμη κάτω από τα 400 μάρκα. Το επίδομα τέκνου αυξήθηκε από 40 σε 60 μάρκα για το πρώτο παιδί και από 45 σε 70 μάρκα για κάθε επιπλέον παιδί. Οι επιδοτήσεις για ενοίκιο, τρόφιμα, πολιτιστικές δραστηριότητες και δημόσια συγκοινωνιακά μέσα καθιστούσαν προσιτά όλα αυτά τα αγαθά». Αναδύθηκε έτσι μια ζωηρή κουλτούρα αναψυχής, η οποία σε συνδυασμό με τη σχετική ευημερία βοηθούσαν το καθεστώς να παγιώνει την εξουσία του. Έτσι κι αλλιώς, όπου «κράτος» έπρεπε κανείς να εννοεί το «Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα», που αντικατέστησε το Σύνταγμα του 1949 με εκείνο του 1968 απονέμοντας στον εαυτό του «τον ρόλο του κριτή του ποιος και τι θα γινόταν ανεκτό» (σ.235).
Η άνοδος του Χόνεκερ
Η αρχή της πτώσης για τον Ούλμπριχτ ήταν η προειδοποίηση του Μπρέζνιεφ -προς τον προαλειφόμενο διάδοχο Χόνεκερ- ότι ο ηγέτης της ΛΔΓ «έχει γεράσει». Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την τάση ανεξαρτησίας του από την ΕΣΣΔ έφεραν την παραίτηση του Ούλμπριχτ το 1971. Ο Έριχ Χόνεκερ συνέχισε από εκεί που υποτίθεται πως έσφαλλε ο προκάτοχος: απέδειξε την αφοσίωσή του στους Σοβιετικούς, ενώ σταδιακά έχτιζε τη διαδικασία ενδογερμανικής επαναπροσέγγισης με τον Βίλι Μπραντ και ξεκινούσε το εμπόριο με τη Δύση (αρχής γενομένης από την Εμπορική Έκθεση της Λειψίας το 1974). Στους σταθμούς αυτής της αντίστροφής πορείας εντάσσονται η δανειακή συμφωνία του 1983 με τη χρηματοδοτική «ένεση» της Δυτικής προς την Ανατολική Γερμανία -για να σωθεί από την κατάρρευση-, οι αδελφοποιήσεις πόλεων ανάμεσα στη Βαυαρία και τους «απέναντι» και η επίσκεψη του Χόνεκερ το 1987 στη Βόννη, κατόπιν πρόσκλησης του πρώην καγκελαρίου Χέλμουτ Κολ. Η συνέχεια γράφτηκε φυσικά τον Οκτώβριο του 1989, όταν ο Έγκον Κρεντς παρέλαβε τη σκυτάλη από τον ταπεινωμένο Χόνεκερ, που ένιωθε ήδη την καυτή ανάσα της λαϊκής δυσαρέσκειας και την ψυχρότητα των άλλων απαράτσικ. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία -όπως αυτή που περιγράφει η Χόγιερ σε ένα από τα τελευταία στιγμιότυπα της 9ης Νοεμβρίου 1989: «Ο αντισυνταγματάρχης Χάραλντ Γιάγκερ, υπεύθυνος για τον έλεγχο διαβατηρίων στην Μπορνχόλμερ Στράσε, τηλεφωνούσε ξανά και ξανά στους ανωτέρους του για οδηγίες… Οι Αρχές δεν έδιναν άλλες…Στις 11.29 μ.μ αποφάσισε να ανοίξει τη συνοριακή διάβαση και να σταματήσει τους ελέγχους διαβατηρίων. Οι μπάρες σηκώθηκαν. Για πρώτη φορά από το 1961 οι κάτοικοι του Ανατολικού Βερολίνου μπορούσαν να μπουν ελεύθερα στο Δυτικό».
Ο τόνος της Χόγιερ δεν είναι πάντως αποκλειστικά πανηγυρικός. Αναγνωρίζει ότι η αντίστροφη μέτρηση για το ανατολικογερμανικό καθεστώς υπήρξε η αθέτηση των σοβιετικών υποχρεώσεων για παράδοση πετρελαίου και αερίου και, φυσικά, η απώλεια επαφής με την κοινωνική πραγματικότητα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ειδικότερα, το σύστημα είχε καταστεί τόσο αρτηριοσκληρωτικό που είχε επείγουσα ανάγκη από μεταρρυθμίσεις. «Καθώς αυτές δεν έλεγαν έρθουν, ο λαός πήρε την πρωτοβουλία να φέρει την αλλαγή». Επισημαίνει, ωστόσο, ότι το βίωμα της καταπίεσης συμβάδιζε με εκείνο «ότι ανήκεις κάπου»: όχι σε μια περιτειχισμένη Σταζιλάνδη, αλλά σε ένα ιδιότυπο γερμανικό πείραμα. Μετά την επανένωση τα παλιά τεκτονικά ρήγματα δεν είχαν εξαφανιστεί. «Πάρτε έναν χάρτη που να παρουσιάζει τάσεις σχεδόν για οτιδήποτε αφορά τη Γερμανία, και τις πιο πολλές φορές θα δείτε να εμφανίζονται τα παλιά ρήγματα μεταξύ Ανατολής και Δύσης: από την ψήφο, την αποδοχή των εμβολίων και την παχυσαρκία μέχρι τη χρήση της γλώσσας, τη στάση έναντι της Ρωσίας και την κατανάλωση οίνου». Και καταλήγει: «Η επανένωση δεν αποτελεί το τέλος της Ιστορίας… Αντιθέτως η ανατολικογερμανική προσέγγιση του Wende (σ.σ.: σημείο καμπής) ως αφετηρία μιας δυναμικής διαδικασίας φαίνεται πιο εποικοδομητική. Επιτρέπει μια ρευστή, ανοικτή και ευμετάβλητη ερμηνεία μιας χώρας η οποία δεν υπάρχει πια, η οποία δεν αποτελεί πια έναν εχθρό που πρέπει να υπερνικηθεί. Είναι ώρα να αντιμετωπιστεί η Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας ως αυτό που πραγματικά είναι -ένα κομμάτι της γερμανικής ιστορίας, πέρα από το Τείχος».
Ποιο θα ήταν για εσάς το καλύτερο χριστουγεννιάτικο βιβλίο; Για μένα θα ήταν εκείνο που έχει όμορφη εικονογράφηση, μικρές χριστουγεννιάτικες ιστορίες και φυσικά να είναι ξέχειλο από το πνεύμα και την καλή διάθεση των γιορτών! Το βιβλίο που θα σας παρουσιάσω, τα έχει όλα, γι’ αυτό και φέρει τίτλο, Το καλύτερο χριστουγεννιάτικο βιβλίο! Έχει όμορφες ιστορίες και πολλή – πολλή αγάπη! Πάμε λοιπόν να σας κατατοπίσω επ’ αυτού!
Βρισκόμαστε σε μια πολυάσχολη πόλη που ετοιμάζεται για τα Χριστούγεννα. Στολίδια, φωτάκια και όλοι οι κάτοικοι εργάζονται πυρετωδώς. Κάποιοι πηγαίνουν να προμηθευτούν το χριστουγεννιάτικο δέντρο τους με έλκηθρο, το τοποθετούν στο κέντρο της πλατείας και το στολίζουν γεμάτοι χαρά. Ω, τι υπέροχο δέντρο! Σε αυτήν την πολυάσχολη πόλη, μένουν πολλοί και διαφορετικοί. Θα γνωρίσουμε τον Γιατρό, τον κύριο Κοκαλάκη που για να επισκεφτεί τους ασθενείς του κάνει τα πάντα. Ακόμη και με χιόνια και βροχές, ο γιατρός της πόλης βρίσκει τρόπους να φτάσει στον προορισμό του, παρά τις δυσκολίες! Γι’ αυτό και οι ασθενείς του αυτά τα Χριστούγεννα θα του κάνουν ένα ξεχωριστό και συνάμα υπέροχο δώρο.
Στην ίδια πόλη μένει ο κύριος Αγριογουρουνάκης, ένας πλούσιος και γκρινιάρης κάτοικος που δεν του αρέσουν τα παιδιά! Ναι καλά μου παιδιά, καλά διαβάσατε, μα μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα. Περιμένετε να φτάσει στο τέλος η ιστορία και θα καταλάβετε πολλά. Ο κύριος Αγριογουρουνάκης που λέτε, στο σπίτι του έχει μια μικρή λιμνούλα στην οποία από ατύχημα θα πέσει μέσα στα παγωμένα νερά της και όταν η περιπέτειά του τελειώσει, εκείνος θα έχει αγαπήσει τα παιδιά και για χάρη τους θα ανοίξει το πλούσιο σπίτι του και θα οργανώσει για όλους μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη γιορτή!
Πάμε τώρα να γνωρίσουμε μαζί τη θεία Ψιψίνα. Η θεία Ψιψίνα θα γίνει γνωστή σε όλη την πόλη μέσα από τον ταχυδρόμο κύριο Γουρουνάκη, θα τις ετοιμάσουν όλοι μαζί μια όμορφη έκπληξη που θα την κάνει να περάσει τα ομορφότερά της Χριστούγεννα.
Ε… πού πάτε, δεν τελειώσαμε. Έχουμε κάμποσες ακόμη ιστορίες. Καθίστε αναπαυτικά, φάτε κανένα μελομακάρονο και πάμε να συνεχίσουμε!
Για να σας ρωτήσω… τι γίνεται όταν ο Άγιος Βασίλης χάνει το κλειδί από το εργαστήριό του; Ποιος μπορεί να βοηθήσει ώστε να ξεκλειδώσουμε το εργαστήριο για να μπουν τα ξωτικά και να φτιάξουν δώρα για όλα τα παιδάκια του κόσμου; Θα σας πω! Το Σπίρτο. Ναι, το Σπίρτο λαμβάνει δράση μα τα κλειδιά του δεν καταφέρνουν να ανοίξουν το εργαστήριο παιχνιδιών. Μην ανησυχείτε όμως, μπορεί τα κλειδιά να μην έδωσαν λύση, αλλά το μυαλό του έχει μια φαεινή ιδέα και ευτυχώς όλα τα παιδιά θα πάρουν στην ώρα τους τα δώρα τους από τον Άγιο Βασίλη.
Να σας ρωτήσω κάτι ακόμα; Δεν ακούω απάντηση, αλλά εγώ θα ρωτήσω. Τι γίνεται όταν το έλκηθρο του Άγιου Βασίλη, φορτωμένο με δώρα σπάσει, τη νύχτα που όλα τα πακέτα πρέπει να μοιραστούν στα παιδιά; Δύσκολα τα πράγματα, μα στην πολυάσχολη πόλη ζει η Χίλντα, η οποία θα δώσει τη λύση και θα ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα από τον καλό μας Άγιο Βασίλη.
Από την επόμενη ιστορία δεν θα σας αποκαλύψω πολλά. Θα ρωτήσω μόνο… ποιο νομίζετε ότι είναι το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο; Μια κούκλα, ένα πυροσβεστικό όχημα, ένα βιβλίο με παραμύθια; Χμ… σας έχω καλύτερη επιλογή, μα δεν θα σας την αποκαλύψω. Θα την βρείτε μόνοι σας κρυμμένη στις σελίδες του βιβλίου μας!
Και συνεχίζω να σας διηγούμαι.. τι πρέπει να κάνουμε όταν ο κύριος Φραμπαλάς ντυμένος Άγιος Βασίλης κολλήσει στην καμινάδα; Ή όταν ρίξει το χριστουγεννιάτικο δέντρο; Μη γελάτε!! Αλήθεια σας λέω! Είναι τόσο αδέξιος που κάνει συνεχώς ζημιές, πολλές ζημιές, μα αυτά τα Χριστούγεννα μπορεί να είναι ανάκατα, αλλά συνάμα είναι γεμάτα γέλια!
Ελάτε τώρα να φτιάξουμε όλοι μαζί αρωματικά μήλα και να τα κάνουμε δώρο σε αυτούς που αγαπάμε πολύ. Ένα από αυτά τα μήλα, θα φτάσει στη γιαγιά της πολυάσχολης πόλης και εκείνη θα πετάξει από τη χαρά της!!!!
Και κάπως έτσι μικροί μου φίλοι, φτάσαμε στην τελευταία ιστορία. Εδώ μας περιμένουν δυο δίδυμα αδέρφια που κάνουν συνεχώς ζημιές, με αποτέλεσμα ο Άγιος Βασίλης να μην τους φέρει ωραία δώρα. Μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα, γιατί στο τέλος όλα αλλάζουν και όλοι, μα όλοι είναι χαρούμενοι και ευτυχισμένοι!
Λίγο πριν το βιβλίο κλείσει, μας περιμένουν οι νότες και οι στίχοι από το γνωστό τραγούδι Άγια Νύχτα και εικόνες – λέξεις ικανές να μας θυμίζουν τα αγαπημένα σε όλους Χριστούγεννα!!
Καλά Χριστούγεννα και Καλές Γιορτές!
Μικροί μου φίλοι, δώστε απλόχερα την αγάπη σας και περάστε όμορφα αυτές τις άγιες και συνάμα γιορτινές μέρες!
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει: Τι συμβαίνει στην Πολυάσχολη Πόλη τα Χριστούγεννα; Οι αγαπημένοι ήρωες του θρυλικού Richard Scarry επιστρέφουν, σε μια υπέροχη συλλογή από ιστορίες που θα αγαπήσουν τα παιδιά και θα λατρέψουν όσοι θέλουν να αναβιώσουν τη μαγεία της παιδικής τους ηλικίας! Ένα βιβλίο για το αληθινό πνεύμα της γιορτής των Χριστουγέννων.
Μεταφραστής: Γαβριηλίδου Πετρούλα
Εικονογράφηση: Richard Scarry
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου. Ο Richard Scarry (1919-1994) ήταν Αμερικανός συγγραφέας και εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Έχουν κυκλοφορήσει συνολικά πάνω από 300 βιβλία του, με τις πωλήσεις τους να έχουν ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Γενιές παιδιών έχουν περάσει ώρες βυθισμένα στα βιβλία του, που είναι εικονογραφημένα με χρωματιστές λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής. Κανένας άλλος συγγραφέας ή εικονογράφος δεν έχει δείξει τόσο ζωηρό ενδιαφέρον για τις λέξεις και τις έννοιες της νηπιακής ηλικίας.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.
Τα τρία μαϊμουδάκια τα έχουμε συναντήσει παλιότερα σε άλλες περιπέτειές τους. Θυμάστε; Είναι τα κατοικίδια της Χίλντα και τα αγαπάει πολύ. Αυτά βέβαια είναι χαμογελαστά, δραστήρια, σκανταλιάρικα και πολύ, μα πολύ ζωηρά!
Πλησιάζουν Χριστούγεννα και η Χίλντα αποφασίζει να επισκεφτεί τον θείο Γκίλμπερτ για να είναι παρέα οι δυο τους τις γιορτές. Βέβαια θα πάρει μαζί της και τα τρία μαϊμουδάκια και ελπίζει να είναι φρόνιμα και συνετά.
Ο θείος Γκίλμπερτ κατοικεί σε ένα σπίτι μέσα στην πολυτέλεια. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και είναι γεμάτο με όμορφα, πολύ ακριβά και σπάνια αντικείμενα. Βάζα, αγάλματα, ρολόγια, γυαλικά, ακόμα και μια χρυσή τσαγιέρα με καταγωγή από την Κίνα έχει στο σπίτι του!
Όταν έφτασε η Χίλντα, με τα τρία μαϊμουδάκια της, είδε ότι από το σπίτι έλειπε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο και όπως όλοι γνωρίζουμε, Χριστούγεννα χωρίς χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν γίνεται! Γι’ αυτό και πήγε με τον θείο της να αγοράσουν ένα. Όμως, γυρνώντας από την αγορά, η Χίλντα και ο κύριος Γκίλμπερτ, αντίκρισαν έναν χαμό! Τα τρία μαϊμουδάκια είχαν κάνει τόσες πολλές αταξίες, που τίποτα δεν ήταν στη θέση του!
Κάθε μέρα που η Χίλντα και ο κύριος Γκίλμπερτ έπρεπε να βγουν για ψώνια, το σπίτι γινόταν άνω κάτω. Κάλτσες και γραβάτες γίνονταν κουβάρι. Τα παπούτσια μπερδεύονταν και το χριστουγεννιάτικο δέντρο που πάνω του είχε ό,τι βάζει ο νους σας. Σε κάθε έξοδό τους, τα τρία σκανταλιάρικα μαϊμουδάκια δεν άφηναν τίποτα στη θέση τους! Ό,τι και να τους έλεγε η Χίλντα, αυτά δεν άκουγαν κανέναν!
Ώσπου μια νύχτα, που πάλι ήταν μόνα τους στο σπίτι, έκαναν την καλύτερη που θα μπορούσαν πράξη! Έσωσαν την κατάσταση και κατάφεραν να οδηγήσουν έναν διάσημο κλέφτη έργων τέχνης… στη φυλακή! Ναι, καλά διαβάσατε! Τα τρία μαϊμουδάκια έγιναν ήρωες!
Όταν όλα ηρέμησαν και ο θείος Γκίλμπερτ αποφάσισε να χαλαρώσει και να απολαύσει τα Χριστούγεννα, αυτό που αντίκρισε ήταν πέρα για πέρα αστείο. Μπορείτε να φανταστείτε τι ζαβολιές, τι σκανταλιές και αταξίες είχαν κάνει τα τρία μαϊμουδάκια; Όχι; Καιρός να μάθετε!
Αναζητήστε το χριστουγεννιάτικο αυτό βιβλίο και γελάστε με την ψυχή σας! Σε ένα κλίμα άκρως γιορτινό, σε ένα κλίμα άκρως αστείο, θα μάθουμε τα κομμάτια της ιστορίας που επιμελώς σας έκρυψα, θα γελάσουμε με την ψυχή μας και θα νιώσουμε τη γιορτινή διάθεση του παιδικού αυτού βιβλίου να μας κατακλύζει!
Καλά Χριστούγεννα και Καλές γιορτές μικροί μου φίλοι! Σας εύχομαι υγεία, ευτυχία και μια ξεκαρδιστική χρονιά!
Εικονογράφηση: Clark Chichester Emma Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.
Κατερίνα Σιδέρη
Επιμέλεια – διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει: Η Χίλντα Σνιμπς ετοιμάζεται να περάσει τα Χριστούγεννα μαζί με τον θείο της Γκίλμπερτ. Μαζί της σκοπεύει να πάρει και τα τρία μαϊμουδάκια της… Ο θείος Γκίλμπερτ ζει σε ένα υπέροχο σπίτι, γεμάτο με όμορφα και πολύτιμα πράγματα. Αυτός και η Χίλντα ανυπομονούν να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα με τον πιο παραδοσιακό τρόπο. Όταν όμως έχεις μαζί σου τρία μαϊμουδάκια, μπορούν να συμβούν τα πάντα. Η Emma Chichester Clark σπούδασε στο Royal College of Art, με δάσκαλό της τον Quentin Blake. Έχει δημιουργήσει πολλά κλασικά παιδικά βιβλία και έχει συνεργαστεί με μερικούς από τους πιο διακεκριμένους σύγχρονους συγγραφείς.
Ο Quentin Blake γεννήθηκε το 1932 στα προάστια του Λονδίνου και ασχολείται με τη ζωγραφική από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Dowling College του Cambridge και ολοκλήρωσε μαθήματα σχεδίου στο Chelsea Art School. Ανέκαθεν βιοποριζόταν ως εικονογράφος, αλλά και ως καθηγητής, για πάνω από είκοσι χρόνια, στο Royal College of Art. Οι πρώτες του ζωγραφιές δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Punch, όσο ήταν ακόμα 16 και πήγαινε σχολείο. Έχει συνεργαστεί με πολλούς συγγραφείς, με πιο δημοφιλή τον αγαπημένο των παιδιών Roald Dahl. Για τα βιβλία του έχει αποσπάσει πλήθος διακρίσεων και βραβείων, μεταξύ άλλων και των Whitbread Award, Kate Greenaway Medal, International Bologna Ragazzi Prize. Το 2002 τιμήθηκε με το Hans Christian Andersen Award for Illustration, την υψηλότερη δηλαδή διάκριση παγκοσμίως για δημιουργούς παιδικών βιβλίων.
Ήρθε η ώρα του παιδικού πάρτι!
Όλοι ξέρουμε πόση οργάνωση χρειάζεται… δραστηριότητες, παιχνίδια, φαγητό και –φυσικά– τα δωράκια για τους μικρούς καλεσμένους.
Αυτό το τελευταίο, αφήστε το πάνω μας!
Τα βήματα είναι απλά:
Συμπληρώστε τα ακόλουθα πεδία, ανάλογα με την ηλικία και τον αριθμό των παιδιών που έχετε καλέσει.
Επιλέξτε ανάμεσα σε πακέτα δώρων, με βιβλία επιλεγμένα από εμάς με φροντίδα και αγάπη.
Στο τέλος του πάρτι μοιράστε τα δωράκια στα παιδιά, χαρίζοντας τους έτσι… ακόμα περισσότερη χαρά!
*Στο κάθε σετ περιλαμβάνονται τα βιβλία και χάρτινες σακούλες για τη συσκευασία δώρου.
