Elniplex | 10/01/2025

Γράφει ο Απόστολος Πάππος

Διαβάζεται σε 2′- Ηλικιακό κοινό: 8+ (target 8-12) – Εικονογραφημένο βιβλίο γνώσεων για παιδιά

Είναι απαραίτητο για μια γυναίκα να αναζητήσει γνήσια αρετή ώστε να είναι δίκαιη, γενναία και συνετή. Θα πρέπει να ασκεί λιτότητα και να αποφεύγει ματαιοδοξία
(Περικτιόνη, Η αρμονία των γυναικών)

Η Βασιλική Μαρκάκη, ο Ζήνωνας Ζαμπακίδης και η Ρένια Μεταλληνού στην εικονογράφηση δημιουργούν έναν πλήρη, μεγάλου μεγέθους τόμο με σπουδαίες γυναίκες που διέπρεψαν στον ευρύτερο ελληνικό κόσμο της αρχαιότητας και του Βυζαντίου.

Περί τίνος πρόκειται

Μια πολύ ωραία κατάδυση και έρευνα στον αρχαίο ελληνικό και βυζαντινό κόσμο, όπου σας έχω νέα- έζησαν και γυναίκες και μάλιστα κάποιες κατάφεραν να διαπρέψουν, να ξεχωρίσουν, να διαφύγουν του πεπρωμένου και του κοινωνικού προκαθορισμού.

Το θλιβερό είναι ότι ξέρουμε ελάχιστες ή λίγες από αυτές (δεν θα κάνουμε κόντρες, το συμπέρασμα είναι γενικό) και το βιβλίο αυτό της Βασιλικής Μαρκάκη και του Ζήνωνα Ζαμπακίδη, που τους είχαμε θαυμάσει στο εξαιρετικό Η Μυρτώ και η Σμύρνη των θαυμάτων, έρχεται να ταρακουνήσει το χαμηλό βιβλιογραφικό αποτύπωμα που έχουμε για την εποχή, ειδικά το απευθυνόμενο προς παιδιά.

Η Σπαρτιάτισσα βασίλισσα Γοργώ, η βασίλισσα της Μακεδονίας Ολυμπιάδα, η περίφημη Κλεοπάτρα της Αιγύπτου, η αυτοκράτειρα Θεοδώρα και η έτερη αυτοκράτειρα Αριάδνη, η Άννα η Κομνηνή, η Κασσιανή η μοναχή, η Σαπφώ η ποιήτρια, η θρυλική μαθηματικός Υπατία, η Ασπασία του Περικλή. Και δίπλα σε αυτές, γυναίκες απείρως πιο άγνωστες στον ευρύ πληθυσμό, όπως η φιλόσοφος, μητέρα του Πλάτωνα, Περικτιόνη, που συνέβαλε στη βελτίωση της θέσης των γυναικών της εποχής, η Θεοφανώ Σκλήραινα που μετέφερε τον βυζαντινό πολιτισμό στη Γερμανία, η λυρική ποιήτρια Κορίννα του 6ου αι. π.Χ., η αγγειοπλάστισσα Κόρα, η ποιήτρια Ανύτη και πολλές άλλες, σαράντα τέσσερις συνολικά.

Ζωές ξεχωριστές, παράξενες, ασυνήθιστες, θαυμαστές, με απροσδόκητες στροφές, με σθένος και πάθος, κρατημένες συχνά από μια λεπτή κλωστή ισορροπίας που έζησαν και έδρασαν τη λεκάνη της Μεσογείου, από την αρχαιότητα έως τους βυζαντινούς χρόνους.

Αυτοκράτειρες, βασίλισσες, σύζυγοι επιφανών ανδρών που αναρριχήθηκαν στην εξουσία ή σε κύρος και υπόληψη, ποιήτριες, φιλόσοφοι, καλλιτέχνιδες, γιατροί, αστρονόμοι, μαθηματικοί, πολεμίστριες, αθλήτριες, ιέρειες, εταίρες, μάντισσες και άλλες, ανθολογούνται, με πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις και αποτυπώνονται εστιάζοντας στα πεδία που ξεχώρισαν. Κείμενα στρωτά, καλοφτιαγμένα, που προσπαθούν να ξεγελάσουν το γνωστικό υπόβαθρο του βιβλίου και να θέλξουν με την αφηγηματική τους δύναμη, αναδεικνύοντας τις πιο σημαντικές πληροφορίες για κάθε προσωπικότητα.

Η εικονογράφηση της Ρένιας Μεταλληνού περιλαμβάνει ισάριθμες ολοσέλιδες εικόνες που εστιάζουν στα πρόσωπα, τα βλέμματα, τις ενδυμασίες της εποχής, με το κόκκινο και τα παράγωγά του να ξεχωρίζουν συχνά στις εικόνες. Εντυπωσιακό το μέγεθος του τόμου και οι εικόνες αποτελούν μια πολύ καλή εικονογραφική ανθολόγηση σπουδαίων γυναικών.

Για αναγνώστες από 8 περίπου ετών.

Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Απόσπασμα

Δείτε απόσπασμα εδώ

Δείτε το βιβλίο στις Εκδόσεις Παπαδόπουλος εδώ

TAYTOTHTA
Τίτλος:	Γυναίκες αρχαίες και βυζαντινές που άγγιξαν και ξεπέρασαν τον μύθο
Συγγραφέας:	Βασιλική ΜαρκάκηΖήνωνας Ζαμπακίδης
Εικονογράφος:	Ρένια Μεταλληνού
Εκδόσεις:	Παπαδόπουλος, Οκτώβριος 2024
Επιμέλεια:	Χρύσα Φραγκιαδάκη
Σελίδες:	112
Μέγεθος:	23 Χ 30
ISBN:	978-618-232-058-7

Πηγή: Elniplex

Dominica Amat | 18/10/2024

Γράφει η Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)

Το τελευταίο διάστημα έχω νιώσει ότι περνώ μία ”κρίση” στη σχέση μου με τα βιβλία και πιο συγκεκριμένα με την ανάγνωση αυτών. Ψάχνοντας να βρω τρόπους ικανούς για να ξεπεράσω αυτόν τον ”σκόπελο”, πέρα από το απαραίτητο διάλειμμα του καλοκαιριού, έχω αποφασίσει (σας το έχω ξαναπεί) να έρχομαι σε επαφή με βιβλία -όσο είναι αυτό εφικτό- που με κάνουν να ”κολυμπώ” σε ξένα από τα οικεία μου ”αναγνωστικά νερά”. Μέχρι στιγμής και κρατώντας πάντα μικρό καλάθι, μπορώ να πω ότι αυτό το πείραμα δείχνει να έχει θετικό πρόσημο και ευελπιστώ να συνεχίσει έτσι και στη συνέχεια. Ένα, λοιπόν, βιβλίο που διάβασα και τολμώ να ομολογήσω ότι ξεπέρασε τις προκατειλημμένες προσδοκίες μου είναι το μυθιστόρημα της συγγραφέως Ειρήνης Ευφραιμίδη, με τίτλο ”ΧΑΛΚΙΝΟ ΔΑΚΡΥ ΦΤΕΡΩΤΟ”, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Ανέκαθεν πίστευα ότι οι μύθοι περιέχουν μία δόση αλήθειας, μα και το αντίστροφο. Λες και απαρχής της ύπαρξης του ανθρώπου όλοι κι όλες προσπαθούν με τον έναν, ή, τον άλλον τρόπο να αναδείξουν, ή, να κρύψουν από μικρά έως και μεγαλύτερα μυστικά, παγιωμένες σκέψεις σχετικά με την επιστήμη, τη θρησκεία, τα όρια αυτών, καθώς και τη θέση των γυναικών μέσα στις κοινωνίες και το μέχρι πού και τί τους επιτρέπεται να πράξουν/σκεφτούν. Να μου επιτρέψετε να θεωρώ ότι κάποιοι εξ αυτών ήταν έτσι φτιαγμένοι και διαδεδομένοι είτε για να συκοφαντήσουν (εντός κι εκτός εισαγωγικών), να μειώσουν την αξία κάποιων ανθρώπων (όπως για παράδειγμα σπουδαίων γυναικών), ενώ ταυτόχρονα δίνουν μυθικές διαστάσεις σε πρόσωπα (κυρίως ανδρών) και επιτεύγματα των οποίων στην πραγματικότητα δεν ανταποκρίνονται στην όποια υστεροφημία τους…

”Η Μαργαρίτα ∆ελαβόγια έχει αναλάβει μια δύσκολη αποστολή: να μπει κρυφά στο Άγιο Όρος και να μεταφέρει κάποια σημαντικά κειμήλια σε ένα εργαστήριο αρχαιομετρίας στη Γερμανία. Ο σκοπός της είναι ιερός και καταλύει κάθε της φόβο. Όμως οι κίνδυνοι ελλοχεύουν και εκείνη βρίσκεται ξαφνικά στο στόχαστρο φιλόδοξων και αδίστακτων ανθρώπων που εξαπολύουν ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό εναντίον της, για να μπορέσουν να τη σταματήσουν.” (Από το οπισθόφυλλο)

Η σκέψη του να μπορούσα κάποια στιγμή να καταφέρω να επισκεφτώ το Άγιο Όρος δε γεννήθηκε τώρα που διάβασα το βιβλίο, αλλά υπάρχει εδώ και πολύ καιρό μέσα στο μυαλό μου. Ναι, μπορεί να ακουστώ βλάσφημη, μα έχω την άποψη ότι η θρησκεία δε θα έπρεπε να διακατέχεται από τέτοια στενομυαλιά και να προβαίνει σε τέτοιους αναίτιους διαχωρισμούς μεταξύ των ανθρώπων! Διαβάζοντας, λοιπόν, την άνωθεν περίληψη, η σκέψη μου άρχισε να κινείται σε μονοπάτια που κυριαρχούσε η αγωνία, το μυστήριο και οι ίντριγκες μέσω της αυξανόμενης σε ένταση αδρεναλίνης. Μπήκα, ασυναίσθητα, στη θέση της κεντρικής πρωταγωνίστριας και βίωσα μία εμπειρία πρωτόγνωρη για μένα.

Ο μύθος, εδώ, συναντά την αλήθεια και την επιστήμη μέσα στις σελίδες του βιβλίου και ένας αλλιώτικος αγώνας δρόμου για την απόκτηση των βαθύτερων μυστικών γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη και αθανασία ξεκινά με πολλά εμπόδια, σασπένς, φόνους, ίντριγκες και ανατροπές… Άραγε, οι πληγές που άνοιξαν και πονούν θα μπορέσουν να ιαθούν; Ποιος ο ρόλος της συγχώρεσης, της αγάπης, της ελπίδας, των δεύτερων ευκαιριών, καθώς και της εκδίκησης; Πώς θα υπάρξει η πολυπόθητη ισορροπία μεταξύ του παρόντος και του παρελθόντος;

Διάβασα το βιβλίο σε διάστημα δύο ημερών με μεγάλη προσήλωση στα λεγόμενά του. Μου άρεσε ο τρόπος που η συγγραφέας δομεί ολόκληρη την ιστορία του βιβλίου, γνωρίζοντας εξ αρχής το τι ήθελε να πει, το πώς να το διατυπώσει, μα κυρίως το πώς θα ολοκληρωνόταν. Ποια μηνύματα θα ήθελε να μεταδώσει στο αναγνωστικό κοινό και να αποκαταστήσει (εντός κι εκτός εισαγωγικών) κάποιες ”παραφωνίες” γύρω από ζητήματα που μας απασχολούν διαχρονικά… Και σε αυτό σύμμαχό της είχε την ευγλωττία της πένας της, όπως και την εις βάθος σκιαγράφηση όλων των προσώπων που θα παρελάσουν από μπροστά μας κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Ναι, πρόκειται για ένα ιδιαίτερο βιβλίο που σας το προτείνω. 

Αναζητήστε το! Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Πηγή: Dominica Amat

Clickatlife | 09/12/2024

Η Ειρήνη Ευφραιμίδη, συγγραφέας του μυθιστορήματος «Χάλκινο Δάκρυ Φτερωτό» από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.

Το βιβλίο

Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι και αληθινή,  ένα συναρπαστικό, γρήγορο, καλογραμμένο θρίλερ που κόβει την ανάσα και διαβάζεται απνευστί από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα.

Η Μαργαρίτα ∆ελαβόγια έχει αναλάβει μια δύσκολη αποστολή: να μπει κρυφά στο Άγιο Όρος και να μεταφέρει κάποια σημαντικά κειμήλια σε ένα εργαστήριο αρχαιομετρίας στη Γερμανία. Ο σκοπός της είναι ιερός. Όμως οι κίνδυνοι ελλοχεύουν και εκείνη βρίσκεται ξαφνικά στο στόχαστρο φιλόδοξων και αδίστακτων ανθρώπων που εξαπολύουν ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό εναντίον της, για να μπορέσουν να τη σταματήσουν. Ίντριγκες, συνωμοσίες, θανάσιμες πλεκτάνες, πάθη και προδοσίες συνθέτουν μια συναρπαστική ιστορία μυστηρίου και δράσης.

Στις σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνονται σιγά-σιγά όλα τα στάδια μιας παγκόσμιας εκστρατείας που έχει ως σκοπό της να αποκρυπτογραφήσει το πολύτιμο φορτίο με κάθε μέσο και με κάθε κόστος. Φόνοι, έντονο σασπένς και κλιμακούμενη αγωνία θα οδηγήσουν σε ένα χάλκινο, φτερωτό δάκρυ που θα θεραπεύσει όλες τις πληγές και θα ενώσει με τρόπο αριστοτεχνικό τη μυθολογία με την επιστήμη, το παρελθόν με το παρόν, την αγάπη με τον πόνο της απώλειας και τη λύτρωση με τη δύναμη της πίστης.

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα με σασπένς, αγωνία και μοντέρνα γραφή που κόβει την ανάσα. Σε όλα τα βιβλιοπωλεία από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το μυθιστόρημα «Χάλκινο Δάκρυ Φτερωτό»;

Την ιδέα μιας γυναίκας που θα έμπαινε κολυμπώντας στο απαγορευμένο βουνό, την κλωθογύριζα στο μυαλό μου εδώ και χρόνια. Σκεφτόμουν στην αρχή να την βάλω να μπει με κάποιον υποβρύχιο τρόπο, όταν κάπου άκουσα, ότι υπάρχουν αθλητές μαραθώνιας κολύμβησης. Αυτό θα έκανε και η Μαργαρίτα. Τη βάφτισα μαραθωνοκολυμβήτρια και την έριξα στα σκοτεινά νερά του Κόλπου της Σάρτης για να κολυμπήσει στην απέναντι πλευρά, να μπει κρυφά στο Περιβόλι της Παναγιάς και να παραλάβει το κιβώτιο που της είχε αφήσει ένας μοναχός σε ένα προσυμφωνημένο μέρος.

Από την άλλη πλευρά η επιθυμία μου ήταν να αναπλάσω την προσωπικότητα της Μήδειας ως μέρος μιας προϊστορικής εποχής -για την οποία υπάρχουν βεβαίως μόνο μύθοι- βασιζόμενη στην απλή λογική. Διότι μέσα από το σημερινό πρίσμα θεώρησης των πραγμάτων, μου φαινόταν  πολύ me-too να έχουν φορτώσει τόσους φόνους σε μία τόσο χαρισματική γυναίκα. Κάτι δεν πήγαινε καλά -φυσικά!- και αποφάσισα να το ανακαλύψω, προσθέτοντας μπόλικη φαντασία παραπλεύρως… Η περίπτωση κάθε γυναίκας στην ιστορία, που προσπάθησε να ξεφύγει από τα περπατημένα και να μπει σε επιστημονικά μονοπάτια, καταλήγοντας στην πραγματική ή θεωρητική πυρά, είναι ένα επαναλαμβανόμενο έγκλημα τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια.

Κι αν η μυθολογική Μήδεια έκανε τον γύρο της προϊστορικής Ευρώπης προσπαθώντας να βρει ιάματα για να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο, μία σύγχρονη γυναίκα, η Μαργαρίτα, δέχτηκε να αναλάβει έναν δύσκολο και ανόσιο στόχο, να μπει στο Άγιο Όρος και να μεταφέρει ένα πολύτιμο δέμα, που περιείχε κάτι που θα μπορούσε να αποβεί σωτήριο για την ίδια, αλλά και για πολλούς ανθρώπους.

Επειδή είμαι ποδηλάτισσα που ταξιδεύω σε όλη την Ευρώπη πάνω σε δύο ρόδες, συναντάω μέρη περίεργα, όπως η βυθισμένη αποθήκη του Obermuehl στον Δούναβη, που μου δίνουν εναύσματα για να τοποθετήσω την υπόθεση σε υπάρχοντα μέρη, που όμως πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν δει. Είχα κάνει ένα ποδηλατικό ταξίδι μόνη μου από τη Νικήτη στο Πόρτο Κουφό -όπου πέρασα και από τη Σάρτη, τρομερή εμπειρία. Έβλεπα σε όλη τη διαδρομή άγνωστες, μαγικές παραλίες και απέναντι τον Άθω. Δεν ήθελε και πολύ για να ρίξω τη Μαργαρίτα στα νυχτερινά νερά του κόλπου του Αγίου Όρους, να κολυμπήσει μέχρι απέναντι. Η Σάρτη βόλευε, γιατί είναι μία ευθεία μέχρι το Διαπόρτι, τον προορισμό της.

Χρειάστηκε έρευνα σε βιβλία της Ελληνικής μυθολογίας για την εξέλιξη της πλοκής;

Χρειάστηκε έρευνα εβδομάδων για κάθε μία παράγραφο του βιβλίου, ιδιαίτερα για το προϊστορικό φαρμακολογικό κομμάτι, τη διαβίωση στο Άγιο Όρος και την επινόηση μίας πιστευτής θανατηφόρας ασθένειας. 

Θεωρείται, ότι οι μύθοι είναι δημιουργήματα της φαντασίας ή αποτελούν αντανάκλαση πραγματικών γεγονότων που παραλλάχθηκαν και εμπλουτίστηκαν με άλλα στοιχεία στην πορεία των ετών;

Η λέξη «Μήδεια» είναι εδώ και αιώνες συνώνυμο ακατανόμαστων εγκλημάτων μυθολογικής βαρύτητας, που της τα φόρτωσαν της δύστυχης για λόγους πλοκής των τραγωδιών -επιτρέψτε μου αυτό το απονενοημένο σχόλιο. Οποιαδήποτε γυναίκα τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια προσπάθησε να ξεφύγει από την πεπατημένη και να επιδείξει κάποια επιστημονική ανησυχία, κατέληξε στην πραγματική ή θεωρητική πυρά και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρω ονόματα, νομίζω! Αυτή η σκέψη ήταν το έναυσμα για την πλοκή.

Εγώ πάλι ως γνήσια φαντασιόπληκτη πιστεύω, πως οι λόγοι που οδήγησαν μία προφανώς έξυπνη, μορφωμένη, και ενδεχομένως καλομαθημένη πριγκίπισσα μιας πλούσιας πόλης του Εύξεινου Πόντου να τα παρατήσει όλα και να ανέβει σε ένα καράβι με πενήντα μαντράχαλους, δεν μπορεί να ήταν μόνο ο έρωτας. Ήταν σίγουρα κάτι πολύ πιο σημαντικό, η φιλοδοξία, που της έδωσε δύναμη να αντέξει το δύσκολο ταξίδι της επιστροφής στην πατρίδα του αγαπημένου της. Μια τέτοια σπουδαγμένη γυναίκα -μάγισσες τις έλεγαν τους τελευταίου τριάντα αιώνες!- που θα μπορούσε με τα σημερινά δεδομένα να χαρακτηριστεί γιατρός, σίγουρα θα αναζήτησε ακόμα περισσότερη γνώση στην διαδρομή, την οποία μετέτρεψε σε εργαλείο για την επιστήμη της. Χάριν ποιητικής αδείας τής φορτώσαμε στην πορεία της ιστορίας φόνους και ανοσιουργήματα, αλλά έτσι είναι: τα βραβεία τους θεατρικούς αγώνες θρέφονται από σοκ και αίμα.

Το βιβλίο περιλαμβάνει ακριβείς περιγραφές πόλεων και ειδικά της Χαϊδελβέργης. Τί σας συνδέει με αυτή την πόλη;

Σπούδασα μερικούς μήνες στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και η εμπειρία ήταν συγκλονιστική από κάθε άποψη. Η πόλη έχει μοναδική ομορφιά και οι διαλέξεις στις παραδοσιακές σάλες του Πανεπιστημίου μου άφησαν ανεξίτηλες εντυπώσεις.

Ένα χαρακτηριστικό που προσπαθώ να κρατάω στις αφηγήσεις μου, είναι να βάζω αγωνία και περιπέτεια σε περίεργα γεωγραφικά σημεία, στα οποία έχω βρεθεί αυτοπροσώπως. Το μοναδικό βέβαια που εξαιρείται είναι το Άγιο Όρος, τα περισσότερα σημεία που περιγράφω στο βιβλίο, τα έχω δει με τα μάτια μου. Όταν ταξίδευα στον Δούναβη με το ποδήλατο, περνώντας από το χωριό του Obermuehl, είδα τη βυθισμένη αποθήκη μέσα στα νερά του ποταμού και αμέσως μου ήρθε ιδέα, ότι κάποιος θα μπορούσε να είναι φυλακισμένος στα υπόγεια της βυθισμένης αποθήκης ή ακόμα και να πνιγεί εκεί μέσα.

Κρύβει το «ΧΑΛΚΙΝΟ ΔΑΚΡΥ ΦΤΕΡΩΤΟ» κάποιο θρησκευτικό μήνυμα;

Σίγουρα όχι. Η πίστη στον Θεό είναι μία πολύπλοκη, προσωπική πορεία κάθε ανθρώπου, που δεν θα ήθελα να αγγίξω σε ένα “διασκεδαστικό” μυθιστόρημα. Το μήνυμά μου έχει να κάνει κυρίως με την απαξίωση μίας μυθολογικής προσωπικότητας, της Μήδειας, η οποία γίνεται εξιλαστήριο θύμα εγκλημάτων, που το πιο πιθανό είναι να μην διέπραξε. Η περίπτωση κάθε γυναίκας στην ιστορία, που προσπάθησε να ξεφύγει από τα περπατημένα και να μπει σε επιστημονικά μονοπάτια, καταλήγοντας στην πραγματική ή θεωρητική πυρά, είναι ένα επαναλαμβανόμενο έγκλημα τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια.

Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να γίνετε συγγραφέας;

Στα έξι μου χρόνια ξεκίνησα να ονειρεύομαι περιπέτειες και να έχω φανταστικούς φίλους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, ότι κάποτε δεν με πήγαν οι γονείς μου να δω μία παιδική ταινία που ήθελα πολύ στο σινεμά, στο Αθήναιον για την ακρίβεια, και αφού έκλαψα για αρκετή ώρα στο κρεββάτι μου, αποφάσισα, ότι θα τη δω την ταινία μόνη μου, με τη φαντασία μου. Αυτό το κουσούρι δεν με έχει αφήσει μέχρι σήμερα.

Πέρασα όλα τα κλασσικά στάδια του υποψήφιου συγγραφέα, χειρόγραφη έκδοση εφημερίδας στο δημοτικό, παμφλετάκια στο γυμνάσιο, αρθρογραφία στη σχολική εφημερίδα λίγη δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο… τελικά κατέληξα διευθύντρια marketing και μάμα-ger και γλύτωσε το συγγραφικό στερέωμα από τα πονήματά μου.

Θα υπάρξει και σε sequel με τους ίδιους ήρωες;

Οι ήρωές μου περνάνε από τη δική μου λήθη στην προσωρινή μνήμη των αναγνωστών. Με κάθε καινούργιο αναγνώστη ο ήρωας αναγεννιέται. Άπαξ και το έργο πακεταριστεί, το παραδίδω για περεταίρω απόλαυση στους αναγνώστες και σαλπάρω για το επόμενο ταξίδι.

Ποια διαδικασία συγγραφής χρησιμοποιείτε;

Γράφω αποκλειστικά και μόνο σε υπολογιστή και τις αρχικές σημειώσεις μου τις υπαγορεύω στο κινητό τηλέφωνο. Με δεδομένο ότι είμαι εργαζόμενη μητέρα και ζωγράφος και ποδηλάτισσα, γράφω -ή ηχογραφώ- στις πιο αστείες στιγμές, ας πούμε την ώρα που οδηγώ ή περιμένω σε κάποια αίθουσα αναμονής. Ευχαριστιέμαι πολύ το κομμάτι της έρευνας τον διαφόρων λεπτομερειών, από τη βάση της πήλινης γλάστρας έξω από το Κυριακή της Μονής Αγίου Παύλου μέχρι τους Μυκηναϊκούς τάφους των Αηδονίων στην Νεμέα.

Τί ετοιμάζετε για το επόμενο βήμα σας;

Οι ΑΛΑΛΕΣ ΧΟΡΔΕΣ  είναι σχεδόν έτοιμες. Ακόμα περισσότερο μυστήριο, πολύ road trip στους αιώνες και στις περιπέτειες της Ιστορίας…

Η συγγραφέας

Η Ειρήνη Ευφραιμίδη γεννήθηκε στην Αθήνα, έχει πτυχίο Γερμανικής Φιλολογίας από το ΕΚΠΑ με άριστα και ∆ιδακτορικό στη Γερμανική Λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Εργάζεται σαν ∆ιευθύντρια Marketing σε Γερμανική εταιρία και μιλάει τρεις ξένες γλώσσες. Ήταν Πρωταθλήτρια Ελλάδος και μέλος της Εθνικής Ομάδας τοιχοσφαίρισης, ένα άθλημα που συνεχίζει φανατικά μέχρι σήμερα. Ασχολείται ενεργά με τη ζωγραφική με την επωνυμία CroCales και τον ποδηλατικό τουρισμό, καταγράφοντας τις ποδηλατικές της περιπέτειες στο www. ladyonabike.gr. Είναι παντρεμένη και έχει δύο ενήλικα παιδιά .

Πηγή: Clickatlife

Aylogyros News | 09/12/2024

Από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος κυκλοφορεί το πρώτο βιβλίο της σειράς παιδικής λογοτεχνίας «Στα κύματα του χρόνου» των Κυριάκου Αθανασιάδη & Γιώργου Δάμτσιου, σε εικόνες της Κατερίνας Σωτηροπούλου, για παιδιά από 9 ετών.

Ο Τζέιμς είναι αγόρι. Η Σόνια είναι κορίτσι. Κι είναι αυτή η μικρότερη από τις διαφορές τους. Στις συνήθειες, στις γνώσεις, στα χόμπι −στα πάντα− οι δυο τους είναι η μέρα με τη νύχτα: Εκείνη αθλητική, δυναμική και θαρραλέα. Εκείνος… το αντίθετο: διαβάζει βιβλία, ακούει ροκ μουσική και φοβάται εύκολα. Έχουν όμως και δύο κοινά. Πρώτα πρώτα, είναι συνομήλικοι. Και δεύτερο και κυριότερο: ταξιδεύουν στον χρόνο και μπλέκουν στις πιο ασυνήθιστες περιπέτειες που διαβάσατε ποτέ!

Η ημέρα κυλούσε όπως πάντα στο ήσυχο και ειδυλλιακό Μπαρ Χάρμπορ, αυτή τη μικρή, παραθαλάσσια τουριστική πόλη της πολιτείας του Μέιν: βαρετά. Αλλά πόσο μπορεί να κρατήσει κάτι τέτοιο; Όχι πολύ, όταν οι δύο δωδεκάχρονοι ήρωες αυτής της περιπέτειας ανακαλύψουν ένα μυστικό που μπορεί να αλλάξει τα πάντα — τις ζωές τους, τις ζωές όλων των κατοίκων του ψαροχωριού… και ίσως τη ζωή όπως την ξέρουμε.

Κάτι μεγάλο, κρυφό και επικίνδυνο υπάρχει στο υπόγειο του παλιού ξενοδοχείου πάνω στο βουνό. Που ίσως να μην είναι καν ξενοδοχείο τελικά…

Ίσως να είναι η πύλη για ένα ταξίδι στο παρελθόν.

Στον καιρό των Νεάντερταλ!

Μια ιστορία έντονης δράσης, κατάλληλη και για τους πιο διστακτικούς αναγνώστες.

Διαβάστε ένα απόσπασμα εδώ

Αποκτήστε το εδώ

Ο Κυριάκος Αθανασιάδης (Θεσσαλονίκη, 1963) έχει γράψει πάνω από 60 βιβλία για μεγάλους και για παιδιά, υπογράφοντας πότε με το όνομά του και πότε με κάποια ελληνικό ή ξένο ψευδώνυμο.

Ο Γιώργος Δάμτσιος (Νάουσα, 1978) έχει γράψει πολλά μυθιστορήματα περιπέτειας, φαντασίας και τρόμου, ενώ τα διηγήματά του έχουν περιληφθεί σε δεκατρείς συλλογές.

H Κατερίνα Σωτηροπούλου σπούδασε Γραφικές Τέχνες στο Κολλέγιο Βακαλό Art & Design στην Αθήνα. Έχει εργαστεί ως γραφίστρια σε πολλές διαφημιστικές εταιρείες και πλέον απασχολείται ως ελεύθερη επαγγελματίας. Λατρεύει τη σχεδίαση, την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων και το κολάζ. Λατρεύει επίσης τον τετράχρονο γιο της, τις γάτες και τη μουσική.

Πηγή: Aylogyros News

Fractalart.gr | 03/12/2024

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Τόνια Τσακίρη, «Αόρατοι άνθρωποι» Μαθήματα ζωής από τον άστεγο Μιχάλη Σαμόλη, εκδ. Παπαδόπουλος

Αόρατοι άνθρωποι, ζουν ανάμεσά μας. Τους προσπερνούμε, τους παραγκωνίζουμε. Στρέφουμε αλλού το βλέμμα, τους αγνοούμε και εμείς οι ίδιοι τους κατατάσσουμε στην κατηγορία των αοράτων.

Αόρατοι άνθρωποι, πασχίζουν για μια ρανίδα ζωής, ελπίδας, αγάπης, επιβίωσης.

Αόρατοι άνθρωποι, δίνουν αγώνα για να επιβιώσουν και άλλοι παραιτούνται από κάθε ευκαιρία.

Σε αυτούς τους αόρατους ανθρώπους, ζει ο Μιχάλης Σαμόλης. Είναι ένας 67χρονος σοβαρός, λιγομίλητος, αξιοπρεπής και ευθυτενής άνδρας που μοιράζεται τις εμπειρίες του με τη Τόνια Τσακίρη και το βιβλίο που γεννιέται είναι μια δυνατή γροθιά στο στομάχι του αναγνώστη και όχι μόνο.

Ο Μιχάλης είναι 11 χρόνια άστεγος. Από επιτυχημένος επιχειρηματίας στον χώρο των μεταφορών, βρέθηκε ξαφνικά στο δρόμο. Σπούδασε μηχανικός αεροσκαφών στη Νέα Υόρκη, επιστρέφοντας ακολούθησε την οικογενειακή επιχείρηση, απέκτησε φορτηγό και δραστηριοποιούταν στις μεταφορές. Έχασε τον αδερφό του, 2 χρόνια αργότερα τους γονείς του, σειρά είχε η κρίση και η επίθεση εγκληματιών με στόχο την κλοπή αυτοκινήτων και φορτηγών του έδωσε το τελειωτικό του χτύπημα. Το 2013 στα 55 του χρόνια βρέθηκε στον δρόμο με όλα του τα υπάρχοντα να χωρούν σε μια βαλίτσα.

…αν δεν έχεις ό,τι αγαπάς, αγάπα ό,τι έχεις…

Η περιπλάνησή του στους δρόμους της Αθήνας, διήρκησε 42 ημέρες. Εφιαλτικές ώρες και φόβος του κρατούσαν συντροφιά, διαβάτες προσπερνούσαν την ύπαρξή του και το μυαλό έπαιζε τα δικά του παιχνίδια, που ταλαιπωρούσαν κάθε του βήμα.

Μια θέση στον ξενώνα ήταν δώρο θεού για τον Μιχάλη. Αργότερα έγινε μέλος της οικογένειας της σχεδίας και οδηγός των Αόρατων Διαδρομών στις σκοτεινές γωνιές της Αθήνας, 100 μέτρα από την Ομόνοια και 400 μέτρα από την Ακρόπολη, εκεί που άστεγοι, ναρκομανείς και κοινωνικά αποκλεισμένοι μάχονται καθημερινά με δαίμονες.

Οι σελίδες του βιβλίου καίνε. Οι λέξεις προκαλούν δάκρυα. Η αφήγηση του Μιχάλη σε κάνει να ντρέπεσαι, να σκύβεις το κεφάλι.

Διάβασα πολλά. Τα περισσότερα αγωνιούν να βγουν στην επιφάνεια και όταν βγουν συνοδεύονται από εκκωφαντικό κρότο που δύσκολα ξεχνάς.

Άστεγοι, άνθρωποι δίχως εμπιστοσύνη, άνθρωποι χωρίς ελπίδα.

Θα διαβάσουμε για τις δημόσιες, τις δημοτικές, τις τοπικές και ιδιωτικές οργανώσεις που προσφέρουν στους περιθωριοποιημένους ανθρώπους με κάθε τρόπο, για τις αυτοκτονικές σκέψεις που συντροφεύουν σχεδόν κάθε άστεγο, για τα γεύματα αγάπης, για τα ανθρωπιστικά συσσίτια, για το LoveVan του Λευτέρη Παρασκευά, για το MyAthensHotel, για τη ΜΚΟ Praksis, αλλά και για το σίσα, το ναρκωτικό των φτωχών που θερίζει νέα παιδιά.

Ο Μιχάλης κάνει στην Τόνια, μια κατάθεση ψυχής. Αγγίζει θέματα που πονάνε, θέματα άγνωστα για πολλούς από εμάς, θέματα που χρήζουν τη συνδρομή όλων μας και όχι μόνο της κοινωνίας. Κάνει λόγο για ιστορίες αστέγων που κάτι έχουν να μας πουν, μιλάει για τη σχεδία και την εργασία του ως πωλητής του περιοδικού δρόμου, για την αχνή ελπίδα που γεννήθηκε μέσα του από την ΜΚΟ Κλίμακα, για την ενασχόλησή του με την τέχνη και δη το θέατρο, μας μιλά για τη θεωρία της επαιτείας, για την αγάπη του στη φωτογραφία, για την Πρόεδρο της Δημοκρατίας κυρία Σακελλαροπούλου και το γεύμα στο σχεδία home, αλλά και για τις οικογενειακές του αδυναμίες.

…οι ευκαιρίες δεν περιμένουν. Γι’ αυτό οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση…

Το ταξίδι δεν έχει φτάσει ακόμη στον προορισμό του. Κυοφορεί ακόμη πλούσιο υλικό που αδημονεί να βγει στο φως, αδημονεί να διαβαστεί και να γίνει πυξίδα αφύπνισης.

Ο Μιχάλης, ένας ακαταμάχητος ως φαίνεται ομιλητής, απαντά ακούραστα στις ερωτήσεις των παιδιών που περιέχουν αθωότητα και ειλικρίνεια κατά τη διάρκεια των Αόρατων Διαδρομών, μοιράζεται μαζί μας σκηνές από την οδό Κοτοπούλη και τους σεξεργάτες της και αναγνωρίζει τα λάθη που άλλαξαν τη ρότα της ζωής του.

Λίγο πριν γραφούν οι τίτλοι τέλους, σειρά έχουν οι γιατροί του κόσμου Ελλάδας, το εμπορικό κέντρο των αστέγων, οι άνθρωποι της σχεδίας και δη ο Χρήστος Αλεφάντης και ο Σπύρος Ζωνάκης, η ομάδα Ποδοσφαίρου Αστέγων, οι ιστορίες του φίλων Λάμπρου, Στέλλας και Δημήτρη, η συνταγή – σπεσιαλιτέ του, η λαμπαδηδρομία των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκυο που έληξε άδοξα, αλλά και ο John Bird και τα περιοδικά του δρόμου.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Τόνιας Τσακίρη, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…τρία πράγματα χρειάζεται ο άνθρωπος: ελευθερία, μοναχικότητα, ευτυχία…

Το βιβλίο την εισαγωγή του οποίου υπογράφει ο Κώστας Μπακογιάννης, ρίχνει αυλαία με ένα γράμμα του πατέρα προς τον γιο, κάνει αναφορά σε άστεγους που αργότερα έγιναν διάσημοι και μας αφήνει μια γλυκόπικρη επίγευση διαβάζοντας με προσδοχή το toplifemotos της ζωή του Μιχάλη.

…για μένα η ενημέρωση των παιδιών και η αποφυγή του βούρκου είναι η Ιθάκη μου…

Διάβασα ένα βιβλίο που με συγκλόνισε. Ένα βιβλίο χωρίς ωραιοποιήσεις για μια κοινωνία χωρίς φτιασίδια, για ανθρώπους που έχασαν το χαμόγελό τους, για ανθρώπους που κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή, για ανθρώπους που απώλεσαν υλικά αγαθά και όχι μόνο, για ανθρώπους που έχουν δικαίωμα να ζήσουν με αξιοπρέπεια ανάμεσά μας.

Οι Αόρατοι Άνθρωποι, είναι χρέος μας να πάψουν να είναι αόρατοι, να γίνουν κομμάτι της συνέχειας του τόπου μας, να επαναπροσδιοριστούν και να επανενταχθούν στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Δε ζητούν πολλά. Ένα βλέμμα μας, ένα χαμόγελο και μια αληθινή καλημέρα τους είναι αρκετά.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Μπορεί ένας άστεγος να είναι ευτυχισμένος; Ναι απαντά ο Μιχάλης Σαμόλης, ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας, που ένα πρωί την εποχή της κρίσης έβαλε όλη τη ζωή του σε μια βαλίτσα, βρέθηκε στον δρόμο, αλλά βρήκε τη δύναμη να σταθεί στα πόδια του. Σκοπός της ζωής του πλέον είναι να βοηθάει τους ανθρώπους να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους, να πετύχουν ότι επιθυμούν και να βρουν τη δική τους αποστολή.

Πρόκειται για το βιβλίο ενός ανθρώπου που κατρακύλησε χωρίς σταματημό, που γκρεμίστηκε μέχρι τα πέρατα της ανθρώπινης φαντασίας, μα ύστερα βρήκε το κουράγιο να πάρει ξανά τον δρόμο προς την επιφάνεια. Προκαλεί τον αναγνώστη να βιώσει τις προσωπικές, συναρπαστικές ιστορίες του, να διδαχθεί από τα μαθήματα ζωής του δρόμου και να βρει διέξοδο σε κάθε πρόβλημα. Αντέχετε;

Ο Μιχάλης Σαμόλης αφηγείται τη συγκλονιστική ιστορία του, η οποία αποτελεί πηγή έμπνευσης και παράδειγμα προς μίμηση για όλους, ενώ η δημοσιογράφος Τόνια Τσακίρη την καταγράφει.

Σήμερα μένει σε ξενώνα αστέγων, είναι πωλητής του περιοδικού δρόμου «σχεδία» και οδηγός στις «Αόρατες Διαδρομές», ενώ το μότο ζωής του είναι ότι η ευτυχία βρίσκεται στα λίγα που είναι και τα σπουδαία και όχι στα πολλά. Παράλληλα, έχει δώσει συνεντεύξεις σε κανάλια της Αμερική, της Κίνα, του BBC, έχει εμφανιστεί σε θεατρικές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου και της Λυρικής Σκηνής και τίποτα δεν τον σταματά.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.

Η Τόνια Τσακίρη γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα με τον σύζυγο και τις δύο κόρες τους. Είναι δημοσιογράφος και έχει εργαστεί σε μεγάλες εφημερίδες και ιστοσελίδες της Ελλάδας και της Αυστραλίας. Κατέχει μεταπτυχιακό «Communication & Technology» από το Brunel University στο Λονδίνο και πιστοποίηση στο coaching από το ΕΚΠΑ. Λατρεύει τα ταξίδια και τη θάλασσα, ενώ ασχολείται ενεργά με τον εθελοντισμό. Αυτό είναι το πρώτο της βιβλίο.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Πηγή: Fractalart.gr

Aylogyros News | 28/11/2024

Από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος κυκλοφορεί ένα βιβλίο που αναλύει όλα τα «πώς» για τα οποία έχουµε κατά καιρούς αναρωτηθεί, και που τελικά απαντάει στο µεγάλο και καίριο ερώτηµα: «πώς µπορούµε να γίνουµε περισσότερο ευτυχισµένοι;» με τίτλο «Φτιάξε τη ζωή που θες – η τέχνη και η επιστήμη της ευτυχίας».

Μπορούµε να προσεγγίσουµε την ευτυχία σαν να ήταν µια επιστήµη;

Τι είναι η ευτυχία και ποιο είναι το µυστικό της; Είναι άραγε µια επιστήµη που µπορείς να τη διδάξεις στον εαυτό σου; Ποιες είναι οι συνήθειες των ευτυχισµένων ανθρώπων; Είναι η δυστυχία µεταδοτική; Τι ρόλο παίζουν οι άλλοι στην ευτυχία σου; Ποιοι είναι οι τέσσερις στυλοβάτες της ευτυχίας;

Ένα βιβλίο που αναλύει όλα τα «πώς» για τα οποία έχουµε κατά καιρούς αναρωτηθεί, και που τελικά απαντάει στο µεγάλο και καίριο ερώτηµα: «πώς µπορούµε να γίνουµε περισσότερο ευτυχισµένοι;»

O καθηγητής στο Πανεπιστήµιο του Χάρβαρντ Arthur C. Brooks και η δηµοσιογράφος Oprah Winfrey απαντούν µε απλά λόγια στις πιο δύσκολες ερωτήσεις και µας προσκαλούν να ξεκινήσουµε ένα ταξίδι προς την ευτυχία, ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολες είναι οι συνθήκες που αντιµετωπίζουµε.

Αυτό το βιβλίο µιλάει για το πώς λειτουργεί η ευτυχία και πώς µπορούµε να υιοθετήσουµε νέες συνήθειες και συµπεριφορές που θα µας βοηθήσουν να διαχειριζόµαστε τον εαυτό µας και να εστιάζουµε στα πράγµατα που έχουν µεγαλύτερη σηµασία για εµάς.

Η ευτυχία δεν είναι άπιαστη. Είναι µια επιστήµη που µπορούµε να τη διδάξουµε στον εαυτό µας

Ξεφυλλίστε το εδώ

Αποκτήστε το εδώ

Ο Arthur C. Brooks είναι Αμερικανός κοινωνικός επιστήμονας, καθηγητής στην έδρα William Henry Bloomberg της Πρακτικής της ∆ημόσιας Ηγεσίας στη Σχολή Κένεντυ του Χάρβαρντ και καθηγητής της Πρακτικής της ∆ιοίκησης στη Σχολή Επιχειρήσεων του Χάρβαρντ. Ήταν πρόεδρος του American Enterprise Institute για δέκα χρόνια, όπου κατείχε την έδρα Beth and Ravenel Curry Chair in Free Enterprise. Έχει συγγράψει έντεκα βιβλία, μεταξύ των οποίων τα μπεστ σέλερ Love Your Enemies και The Conservative Heart, και γράφει τη δημοφιλή στήλη «How to Build a Life» στο γνωστό περιοδικό The Atlantic.

Η Oprah Winfrey είναι Αμερικανίδα τηλεοπτική παρουσιάστρια και παραγωγός, ηθοποιός, συγγραφέας και επιχειρηματίας. Έγινε ευρέως γνωστή με την εκπομπή The Oprah Winfrey Show, ένα από τα δημοφιλέστερα talk shows στην ιστορία της τηλεόρασης επί είκοσι πέντε χρόνια. Είναι μία από τις πλουσιότερες και πιο επιδραστκές γυναίκες στον κόσμο.

Πηγή: Aylogyros news

vivlio-life.gr | 03/12/2024

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Μικροί μου φίλοι, ετοιμαστείτε σήμερα για περιπέτεια. Τι μας περιμένει; Τι έχουμε να κάνουμε;
Χμ, σήμερα θα κυνηγήσουμε ληστές!
Ληστές που δεν έχουν κλέψει χρήματα, αλλά πίτες!!!
Μη γελάτε! Αλήθεια λέω! Οι ληστές της ιστορίας μας έχουν κλέψει πίτες και οι ντετέκτιβ πρέπει να τους βρουν επειγόντως!
Μα ας πάρουμε τα γεγονότα με τη σειρά τους. Στον φούρνο της Μαμάς Σκυλίτσας, μπήκαν κλέφτες και έκλεψαν τις νοστιμότατες ως φαίνεται πίτες της. Την υπόθεση θα αναλάβουν ο ντετέκτιβ Σαμ ο Γατόνης και ο ντετέκτιβ Νταν ο Γουρούνης.
Μη γελάτε! Τα πράγματα είναι σοβαρά!
Οι ντετέκτιβ λοιπόν, αφού έκαναν έλεγχο στον φούρνο της Μαμάς Σκυλίτσας και συλλέξαν στοιχεία ικανά για να πιάσουν τους κλέφτες, ξεκίνησαν να ψάχνουν!
Βρήκαν πατημασιές, ένα κομμάτι από το παντελόνι του ενός που στην προσπάθεια του να ξεφύγει μπλέχτηκε και σκίστηκε και είδαν ένα αυτοκίνητο να φεύγει γρήγορα από τον φούρνο.
Αχά! Μέσα στο αυτοκίνητο είναι οι ληστές και αμέσως ξεκινάει η καταδίωξή τους!
Έχουμε να διαβάσουμε πολλά και ξεκαρδιστικά!
Καθίστε αναπαυτικά γιατί μπορεί να πέσετε από τις καρέκλες μας από τα πολλά γέλια!

Θα διαβάσουμε για ένα τρακάρισμα, για ένα εστιατόριο όπου όλοι οι θαμώνες του έχουν λερωμένα πρόσωπα από κερασόπιτα, αλλά και για το σχέδιο που σκαρφίστηκαν οι ντετέκτιβ για να ανακαλύψουν τον κλέφτη με το σκισμένο παντελόνι.
Όμως φίλοι μου, οι κλέφτες και πάλι κατάφεραν να ξεφύγουν! Οπότε μια νέα καταδίωξη ξεκινά με τους ληστές να προπορεύονται και τους ντετέκτιβ να τους κυνηγούν!
Κανένας τους δεν είχε σκοπό να τα παρατήσει! Κανένας όμως! Και όταν ο Σαμ και ο Νταν έβαλαν σε εφαρμογή το νέο και συνάμα τέλειο σχέδιό τους, κατάφεραν να τσακώσουν τους δύο κλέφτες που δεν ήταν άλλοι από τον Οράτιο τον Λυκάκη και τον Κρόκι τον Κροκοδειλάκη.
Τι έκαναν στη συνέχεια; Δεν βάζει ο νους σας!
Πήγαν τους ληστές στη Μαμά Σκυλίτσα γιατί μονάχα εκείνη θα επέλεγε την τιμωρία τους!
Οι ληστές ετοιμάζονταν να εκτελέσουν την ποινή τους και οι ντετέκτιβ με ένα υπέροχο δώρο από τη Μαμά Σκυλίτσα πήραν τον δρόμο για το γραφείο τους, μιας και σίγουρα θα τους περιμένουν νέες περιπέτειες.
Τώρα αν αναρωτιέστε τι δώρο πήραν οι ντετέκτιβ, αν και πιστεύω μπορείτε να το καταλάβετε, δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το βιβλίο και να το διαβάσετε. Είμαι σίγουρη ότι θα το λατρέψετε τόσο εσείς, όσο και οι φίλοι σας!
Πρόκειται για ένα βιβλίο γεμάτο αστείες σκηνές που χαρίζουν άφθονο γέλιο στα παιδικά προσωπάκια, ένα βιβλίο ικανό να κρατήσει το ενδιαφέρον των παιδιών στα ύψη, ένα βιβλίο που όπως θα διαβάσετε στο τέλος της παρουσίασης, είναι κομμάτι ενός συγγραφέα που έχει κυκλοφορήσει περισσότερα από 300 βιβλία και που αγαπάει και ενδιαφέρεται για τα παιδιά με σθένος και σεβασμό!
Δεν έχετε παρά να το ανακαλύψετε και μόνοι σας!

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Κάποιος έκλεψε πίτες από τον φούρνο της Μαμάς Σκυλίτσας! Ο ντετέκτιβ Σαμ Γατόνης και ο ντετέκτιβ Νταν Γουρούνης θα ακολουθήσουν τα στοιχεία για να λύσουν αυτό το λαχταριστό μυστήριο στη Πολυάσχολη Πόλη!

Εικονογράφηση: Scarry Richard
Μεταφραστής: Γαβριηλίδου Πετρούλα

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου.
Ο Richard Scarry (1919-1994) ήταν Αμερικανός συγγραφέας και εικονογράφος παιδικών βιβλίων. Έχουν κυκλοφορήσει συνολικά πάνω από 300 βιβλία του, με τις πωλήσεις τους να έχουν ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Γενιές παιδιών έχουν περάσει ώρες βυθισμένα στα βιβλία του, που είναι εικονογραφημένα με χρωματιστές λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής.
Κανένας άλλος συγγραφέας ή εικονογράφος δεν έχει δείξει τόσο ζωηρό ενδιαφέρον για τις λέξεις και τις έννοιες της νηπιακής ηλικίας.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Πηγή: vivlio-life.gr

vivlio-life.gr | 22/11/2024

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Πριν ξεκινήσω την παρουσίαση του βιβλίου, θέλω να αναφερθώ στη σειρά Ελληνικά και να συγχαρώ τις εκδόσεις Παπαδόπουλος για την πρωτοβουλία τους να γνωρίσουν στα σημερινά παιδιά, διασκευές έργων των κλασικών Ελλήνων συγγραφέων. Σήμερα επέλεξα να σας παρουσιάσω ένα έργο του Ανδρέα Καρκαβίτσα και είμαι βέβαιη ότι θα το λατρέψετε, όπως τόσα και τόσα παιδιά πριν από εσάς, όπως κάποτε και οι γονείς σας.
Η επιμελημένη εικονογράφηση που συνοδεύει τα κείμενα οδηγούν σε ένα άρτιο αποτέλεσμα, σε ένα βιβλίο άξιο επαίνου και σχολιασμού.

Η ιστορία αναφέρεται σε έναν νέο, που πιστέψτε με δεν έχει καμία σημασία το όνομά του. Αυτό που εκπέμπει είναι η αγάπη του για τη θάλασσα, ο άρρηκτος δεσμός του μαζί της και η παρακμή που νιώθει ψυχικά και σωματικά όταν είναι μακριά της.
Ο νέος λοιπόν της ιστορίας μας, είναι κομμάτι μιας οικογένειας που πάλευε με τα κύματα. Μιας οικογένειας που παρά τις συμβουλές της να απομακρυνθεί από τη θάλασσα και να ζήσει αποκομμένος, εκείνος, δίχως να το καταλάβει βρέθηκε ναυτικός στο καράβι του θείου του και καπετάνιου Καλιγέρη.
Έζησε τον σίφουνα, το θεριό της φύσης, δούλεψε σκληρά μα γρήγορα και απρόσμενα αποφάσισε να την παρατήσει. Την άφησε πίσω του και επέλεξε να γίνει στεριανός, να νοικοκυρευτεί στο πλάι της Μαριώς και να ζήσει μια ζωή που δεν είχε φανταστεί.
Όμως η αύρα, η έγνοια και η θύμηση της θάλασσας τον ταλάνιζαν, δεν τον άφηναν σε ηρεμία. Πλανεύτρα η θάλασσα και του είχε πάρει τα μυαλά. Όσο κι αν ζούσε στη στεριά, εκείνος ποθούσε να μπαρκάρει, ποθούσε να γίνει κομμάτι της, ποθούσε να λυτρωθεί.
Όσο κι αν πάσχιζε στο πλάι του η Μαριώ να τον κρατήσει κοντά της, εκείνος ταξίδευε αλλού, μακριά από χωράφια και χώματα, μακριά από σπιτικά και ζεστά φαγητά.
Έτσι κι έγινε. Μπάρκαρε μια μέρα απρόσμενα. Η θάλασσα τον καλούσε κοντά της. Τον φώναζε άλλοτε γλυκά και άλλοτε επιτακτικά. Ο νέος της ιστορίας μας δεν άντεξε άλλο. Αψήφησε τον κίνδυνο που ελλοχεύει μέσα της και ακολούθησε για μια ακόμη φορά την καρδιά του.
Στο νησί, η Μαριώ τον περιμένει, μα τούτος εδώ είναι φτιαγμένος από κύμα και αρμύρα, είναι παιδί της θάλασσας…

Πρόκειται για μια συγκινητική ιστορία ξέχειλη συναισθήματα, μια ιστορία που σχολιάζει τα θέλω μας και τις εσωτερικές μας ανάγκες, μια ιστορία που μας διδάσκει ότι πρέπει να ακολουθούμε τα όνειρά μας, να πασχίζουμε για αυτά γιατί μονάχα έτσι θα είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι.
Όσο βαθιά κι αν θάβεις το σποράκι των ονείρων σου, εκείνο θα υπομένει και την κατάλληλη στιγμή θα ανθίσει. Θα βρει τη δύναμη, θα βγει στο φως και θα θεριέψει.
Μην παραμελείτε τα όνειρά σας. Μην καταπατάτε τα θέλω σας. Αγκαλιάστε τα και αγάπη, εργαστείτε για να τα πετύχετε και τότε θα είστε απόλυτα ικανοποιημένοι και ευτυχισμένοι με τις επιλογές σας.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Όλοι μου το λέγαν και το ξαναλέγανε: Μακριά, παιδί μου, από τη θάλασσα!
Δεν τους άκουσα. Η θάλασσα με ήθελε κοντά της. Μπαρκάρισα, λοιπόν, με το πλοίο του θείου μου, του καπετάν Καλιγέρη, και γύρισα τον κόσμο όλο. Μετά ερωτεύτηκα τη Μαριώ και γύρισα πίσω, στη στεριά. Όμως η θάλασσα δεν με αφήνει ήσυχο. Με καλεί να πάω ξανά κοντά της…

Η σειρά Τα Ελληνικά περιλαμβάνει διασκευές κλασικών έργων της ελληνικής λογοτεχνίας, σε εικονογραφήσεις σύγχρονων Ελλήνων δημιουργών, και αποτελεί την ιδανική ευκαιρία να έρθουν τα παιδιά σε επαφή με διαχρονικά κείμενα της πολιτισμικής μας παράδοσης.
Απόδοση: Κώστας Πούλος

Εικονογράφηση: Αχιλλέας Ραζής

Ο Αχιλλέας Ραζής γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1975. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Έχει πραγματοποιήσει πέντε ατομικές εκθέσεις, εκ των οποίων τις τρεις στο πλαίσιο της Διεθνούς Συνάντησης Σύγχρονης Τέχνης της Αθήνας Art-Athina. Επίσης, έχει πραγματοποιήσει μια ατομική έκθεση στη Λευκωσία. Τον Νοέμβριο του 2014 επιμελήθηκε και συνδιοργάνωσε τη θεματική έκθεση «Στο Υπόγειο Νησί του: 18 Εικαστικοί για τον Διονύση Σαββόπουλο», που έλαβε χώρα στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη. Από το 2016 ασχολείται και με την εικονογράφηση βιβλίων. Εικονογράφησε το βιβλίο της Αργυρώς Πιπίνη Μελάκ, μόνος, που τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 2017 και το Βραβείο Εικονογραφημένου Βιβλίου της χρονιάς του περιοδικού «Ο Αναγνώστης». Με τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος συνεργάστηκε για πρώτη φορά στο επίσης βραβευμένο βιβλίο της Κατερίνας Σχινά Ιστορίες Για Ατρόμητα Κορίτσια – 40 Μοναδικές Ελληνίδες. Και τα δύο βιβλία συμπεριλήφθηκαν στους καταλόγους White Ravens της Διεθνούς Παιδικής και Νεανικής Βιβλιοθήκης του Μονάχου.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου.
Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας γεννήθηκε το 1865 στα Λεχαινά της Ηλείας. Εκεί έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Στα δεκατρία του πήγε στο γυμνάσιο στην Πάτρα. Το 1883 ο Καρκαβίτσας γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, από όπου αποφοίτησε τον Δεκέμβριο του 1888. Ταξίδεψε σε πολλά μέρη της Ελλάδας για να συλλέξει το λαογραφικό και ιστορικό υλικό που χρησιμοποίησε στη σύνθεση των έργων του. Κύριος εκπρόσωπος του ηθογραφικού διηγήματος μετά τον Παπαδιαμάντη, διακρίνεται για τη λεπτομερή παρατήρηση και απεικόνιση της πραγματικότητας και τη δημιουργική εκμετάλλευση της δημοτικής γλώσσας. Τα πιο σημαντικά έργα του είναι: Ο ζητιάνος (1897), Λόγια της πλώρης (1899), Παλιές αγάπες (1900), Ο Αρχαιολόγος (1904). Πέθανε το 1922 στο Μαρούσι Αττικής.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Πηγή: vivlio-life.gr

Diastixo | 27/11/2024

Γράφει ο Απόστολος Σπυράκης

Ο πρωτόγονος άνθρωπος ήταν θύτης αλλά και θήραμα, έπρεπε να βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι ανάγκαζαν το σώμα του να συνηθίζει τα υψηλά επίπεδα στρες, που τον βοηθούσαν να επιβιώνει. Αυτό το χαρακτηριστικό έχει διατηρηθεί γονιδιακά, καθώς «ο εξελικτικός χρόνος που μεσολάβησε από την εποχή των σπηλαίων είναι ελάχιστος, ο σύγχρονος άνθρωπος είναι ακόμα γενετικά συνδεδεμένος με χαρακτηριστικά και συμπεριφορές των επιτυχημένων εξελικτικά προγόνων του». Ο γενετικός δρόμος μέσα από τον οποίο προήλθαμε ευνοούσε εκείνα τα άτομα που μπορούσαν να αντέξουν την έλλειψη τροφής, την αφυδάτωση, τις λοιμώξεις, και που μπορούσαν να προβλέψουν τις κινήσεις ενδεχόμενων εχθρών.

Στις σύγχρονες συνθήκες αφθονίας τροφής και ασφάλειας, αυτά τα χαρακτηριστικά λειτουργούν αντίστροφα προκαλώντας υπέρταση, φλεγμονώδεις παθήσεις και χρόνια σύνδρομα πόνου και κόπωσης. Ο Δρ Γεώργιος Π. Χρούσος εργάστηκε για χρόνια στο επιστημονικό και κλινικό πεδίο που λέγεται Ενδοκρινολογία και Μεταβολισμός κι από νωρίς κατάλαβε τον κεντρικό ρόλο που παίζει το στρες στη φυσιολογία και στην παθοφυσιολογία του ανθρώπου. Έτσι, αποφάσισε να εστιάσει τις έρευνές του στο ψυχοκοινωνικό και οικονομικό στρες που υφίσταται ο σύγχρονος άνθρωπος και που, κατά τη γνώμη του, είναι η κύρια αιτία για την πρόκληση κατάθλιψης, παχυσαρκίας, καρδιομεταβολικού συνδρόμου υπέρτασης, σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, αλλεργικών και αυτοάνοσων νόσων, ψυχοσωματικών διαταραχών και μιας σειράς άλλων παθήσεων που μαστίζουν τις σύγχρονες κοινωνίες.

Μια από τις κύριες πηγές άγχους στις μέρες μας είναι η ψηφιακή καταπόνηση· μια ολόκληρη βιομηχανία εκμεταλλεύεται την ανάγκη μας για καινούργιες εικονικές συγκινήσεις, καθώς οι φυσικοί κίνδυνοι, τους οποίους οι αισθήσεις μας έχουν πλαστεί να αντιμετωπίζουν, δεν υπάρχουν πλέον. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι τα μεγαλύτερα θύματα αυτής της καταπόνησης είναι τα παιδιά, που δεν μαθαίνουν να ενεργοποιούν και να επεξεργάζονται τις αισθήσεις τους, για παράδειγμα δεν ενοχλούνται καθόλου από τους θορύβους ή είναι υπερβολικά ευαίσθητα σε κάθε έντονο ήχο. Επιπλέον, δεν αποκτούν κοινωνικές δεξιότητες, δεν μπορούν να διαχειριστούν στρεσογόνα ερεθίσματα, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν συμπτώματα αυξημένου άγχους και κατάθλιψης. Στις ΗΠΑ η χρήση των smartphones στα σχολεία οδεύει προς πλήρη κατάργηση, ενώ μελετάται σοβαρά η απαγόρευση χρήσης των social media μέχρι την ηλικία των 16. Σε ό,τι αφορά τους ενήλικες, οι νέες τεχνολογίες όπως το ChatGPT δημιουργούν τεχνητές ανάγκες υπερβολικής έκθεσης στο διαδίκτυο, που προκαλεί καταπόνηση των ματιών και πονοκεφάλους (cyborg stress).

Μια από τις κύριες πηγές άγχους στις μέρες μας είναι η ψηφιακή καταπόνηση.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας αύξησης τους καθημερινού στρες είναι η έλλειψη ύπνου εξαιτίας της αυξανόμενης χρήσης συσκευών με οθόνη. Σύμφωνα με τις επιστημονικές έρευνες, «η κάθαρση του ενδιάμεσου ιστικού (“γλυμφατικού”) υγρού που λούζει τα εγκεφαλικά κύτταρα και απομακρύνει τα απόβλητά τους μέσω του εγκεφαλονωτιαίου υγρού και του κυκλοφορικού συστήματος λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του βαθέος ύπνου». Τα αποτελέσματα των μελετών δείχνουν ότι στον δυτικό κόσμο ο μέσος όρος ύπνου έχει μειωθεί κατά δύο ώρες μέσα στο 24ωρο, ενώ ο μεσημεριανός ύπνος έχει σχεδόν εξαφανιστεί προκαλώντας αισθήματα δυσφορίας, χαμηλή απόδοση στη δουλειά και στο σχολείο, προβλήματα στις κοινωνικές σχέσεις και ψυχοσωματικό στρες.

Η διαχείριση του στρες καθίσταται ζήτημα κεντρικής σημασίας για τα ιατρικά συστήματα σε όλο τον σύγχρονο κόσμο. Οι οργανισμοί που βιώνουν μια συνεχή πίεση σε όλη τη διάρκεια της μέρας και της νύχτας, αλλά και τα Σαββατοκύριακα και την περίοδο των διακοπών, αδυνατούν να ανακάμψουν και να επιδιορθώσουν τις βλάβες των ιστών τους, η κορτιζόλη στο αίμα τους βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα και οι κίνδυνοι χρόνιων παθήσεων γίνονται όλο και περισσότεροι. Ο τρόπος διαχείρισης του στρες που προτείνει ο Δρ Γεώργιος Π. Χρούσος περιλαμβάνει έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, περισσότερη έκθεση στη φύση –ιδιαίτερα στο πράσινο–, πνευματικές ασκήσεις σε χώρους με χαμηλό φωτισμό και ησυχία, ενώ μια μέθοδος που φαίνεται να κερδίζει έδαφος είναι η λεγόμενη βιοανάδραση (bio-feedback), o συντονισμός δηλαδή της αναπνοής με ένα εξωτερικό ρυθμικό ερέθισμα. Η μέθοδος αυτή φαίνεται ότι μειώνει τον πόνο ή τις φλεγμονές χρονίως πασχόντων μέχρι και 50%. Εν κατακλείδι ο γιατρός, που πέρασε όλη τη ζωή του μέσα σε κλινικές και νοσοκομεία, θεωρεί ότι πρέπει να κοιτάξουμε πίσω, στις Ιπποκρατικές απαρχές της επιστήμης, στην κατεύθυνση αυτού που αποκαλείται ιατρική του τρόπου ζωής (lifestyle medicine), δίνοντας έμφαση στη θεμελιώδη σχέση γιατρού-ασθενή και στον καθοριστικό ρόλο της εκπαίδευσης και της επιμόρφωσης.

Το στρες στη ζωή μας
Γεώργιος Π. Χρούσος
Εκδόσεις Παπαδόπουλος
184 σελ.
ISBN 978-618-232-067-9

Πηγή: Diastixo