heart-icon heart-icon

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΠΛΟΦΑ

3 Φεβρουαρίου 2020
EP BOOKS
No comments
Categories: Δοκίμια - Λογοτεχνία, Εκδηλώσεις

Οι Εκδόσεις Παπαδόπουλος και τα Public σας προσκαλούν στην παρουσίαση του best seller των ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ & ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΠΛΟΦΑ

ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΟΥ 2015
ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ 
ΤΟ PLAN B

Τη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου στις 19:00 στο Public Ιωαννίνων (Πυρσινέλλα 4 & Γ. Μελανίδη, Ιωάννινα)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Γιώργος Αμυράς
Βουλευτής ΝΔ

Μαρίνα Στέφου
Νομικός, PhD, Επιστημονική Συνεργάτης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

και οι συγγραφείς του βιβλίου

Ελένη Βαρβιτσιώτη
Δημοσιογράφος της εφημερίδας Η Καθημερινή

Βικτώρια Δενδρινού
Δημοσιογράφος για το πρακτορείο Bloomberg

 

 

Κατεβάστε την Πρόσκληση

ΦΙΛΟΙ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ

1 Φεβρουαρίου 2020
EP BOOKS
No comments
Categories: Βιβλία για παιδιά, Εκδηλώσεις

Ποιος μένει άραγε από ΠΑΝΩ μας;

Από ΚΑΤΩ μας; ΔΙΠΛΑ μας ή ΑΠΕΝΑΝΤΙ;

Παρέα με τον ‘Aγγελο Αγγέλου και την Έμη Σίνη, ελάτε να «χτίσουμε» την πιο διασκεδαστική πολυκατοικία, να διαλέξουμε τους πιο ευφάνταστους γείτονες, να ανοίξουμε πόρτες και παράθυρα, φώτα και κουρτίνες και να κάνουμε όλοι μάζι την πιο τρελή γιορτή.

Το Σάββατο 1 Φεβρουαρίου στις 11:00 στον Παιδικό ΙΑΝΟ, στην παρουσίαση του βιβλίου τους

Φίλοι πάνω κάτω

σε εικονογράφηση της Σοφίας Τουλιάτου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

 

 

Κατεβάστε την πρόσκληση

Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού

16 Ιανουαρίου 2020
Σινάνι
No comments
Categories: Author Portraits

Οι ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες γράφουν ένα από τα πιο συγκλονιστικά βιβλία της χρονιάς

«Εκείνο το απόγευμα συνειδητοποιήσαμε ότι έπρεπε να καταγράψουμε όλα όσα είχαμε ζήσει από τόσο κοντά τους τελευταίους μήνες, για να εξηγήσουμε άλλα και να κατανοήσουμε εμείς οι ίδιες πώς βγήκαν τα πράγματα εκτός ελέγχου σε τόσο χρονικό διάστημα. Τι πήγε στραβά;» Έτσι περιγράφουν οι δημοσιογράφοι Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού στο βιβλίο τους με τίτλο Η τελευταία μπλόφα

όλα όσα βιώσαν το απόγευμα του Σαββάτου 27 Ιουνίου 2015 βγαίνοντας από την αίθουσα Τύπου στην οποία είχε μόλις ολοκληρωθεί η συνέντευξη Τύπου με τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισεμπλουμ να δηλώνει «Η απώλεια αξιοπιστίας είναι τεράστια» στον απόηχο της απόφασης της ελληνικής κυβέρνησης να προκηρύξει δημοψήφισμα επί ενός προσχεδίου συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων δανειστών της.

(H Ελένη Βαρβιτσιώτη σε αποστολή σε προσφυγικό καταυλισμό στο Μπαγκλαντές)

Παρά το νεαρό της ηλικίας τους η Ελένη Βαρβιτσιώτη και η Βικτώρια Δενδρινού είχαν ήδη καλύψει άλλα 26 Eurogroup ως ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες για την Καθημερινή και τη Wall Street Journal, αντίστοιχα. H Ελένη Βαρβιτσιώτη φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης. Το 2004 εντάχθηκε στην ερευνητική ομάδα της τηλεοπτικής εκπομπής «Οι φάκελοι», καλύπτοντας πληθώρα θεμάτων στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και τις ΗΠΑ. Το καλοκαίρι του 2007 παρακολούθησε μαθήματα παραγωγής Ντοκιμαντέρ στο Maine Media Workshops κι έπειτα δούλεψε εθελοντικά σε φυλακές ανηλίκων στην πόλη του Κούσκο στο Περού. Μετά το Περού βρέθηκε στο Πεκίνο όπου και εργάστηκε στην παραγωγή του Πολιτιστικού έτους της Ελλάδας στην Κίνα.

To 2013 το όνομα της Ελένης Βαρβιτσιώτη έγινε παγκοσμίως γνωστό για τη συνέντευξη που πήρε από τον τότε υπουργό Οικονομικών της Αργεντινής Χερνάν Λορεντζίνο. Η Βαρβιτσιώτη ζητούσε επίμονα από τον Λορεντζίνο να αποκαλύψει το πραγματικό ποσοστό πληθωρισμού της χώρας με αποτέλεσμα ο υπουργός να διακόψει τη συνέντευξη δηλώνοντας πως το ζήτημα ήταν «περίπλοκο» και στη συνέχεια προλόγισε την αποχώρηση του με τη φράση «Θέλω να φύγω». Το βίντεο της συνέντευξης με το σχετικό ηχητικό απόσπασμα μεταδόθηκε σε πολλούς τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας της λατινικής Αμερικής και έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το hashtag #mequieroir (#iwanttoleave) να επικρατεί στο Twitter των χρηστών της Αργεντινής. Για την ιστορία μετά την αποχώρηση του Λορεντζίνο, ακούγεται ένας βοηθός να δηλώνει στη δημοσιογράφο πως δεν συζητάνε ποτέ για τον πληθωρισμό, ούτε με τα μέσα ενημέρωσης της χώρας, με την Ελένη Βαρβιτσιώτη να επισημαίνει πως δεν θα μπορούσε να μη ρωτήσει για το θέμα για το οποίο μιλούν όλοι οι πολίτες της Αργεντινής, δηλώνοντας: «Αν δεν ρωτήσω γι’ αυτό, τότε δεν κάνω τη δουλειά μου».

Από το 2014 η Ελένη Βαρβιτσιώτη είναι ανταποκρίτρια της Καθημερινής και του ΣΚΑΪ στις Βρυξέλλες ενώ το 2016 βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Μπότση για τις ανταποκρίσεις της από το διοικητικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Η Βικτώρια Δενδρινού σπούδασε Φιλοσοφία, Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και κατέχει μεταπτυχιακό στα Οικονομικά από το University College London. Η αρθρογραφία της εστιάζει σε οικονομικά και πολιτικά ζητήματα της Ευρωζώνης και συνεργάστηκε με το Reuters Breakingviews και τον Economist στο Λονδίνο. Το 2014 ξεκίνησε να εργάζεται ως ανταποκρίτρια της Wall Street Journal στις Βρυξέλλες ενώ σήμερα διατηρεί την ίδια θέση για λογαριασμό του δικτύου Bloomberg.

Η τελευταία μπλόφα η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 2019 από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, αποτελεί το πρώτο εκδοτικό πόνημα για τις δημοσιογράφους. Το βιβλίο αποτελεί μια συγκλονιστική αφήγηση των γεγονότων που σημάδεψαν την Ελλάδα και την Ευρωζώνη το πρώτο επτάμηνο του 2015 (Ιανουάριος – Ιούλιος 2015) το οποίο βασίζεται σε 230 ώρες off the record συνεντεύξεων με 95 πρωταγωνιστές της συγκεκριμένης περιόδου. Το βιβλίο εκτός του ότι αποκαλύπτει το παρασκήνιο του 2015 και τις συνακόλουθες συγκρούσεις, φέρνει για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας το 157 σελίδων Plan B της Ευρωζώνης για την αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ.

(Στο ενδιάμεσο οι Ελένη Βαρβιτσιώτη και η Βικτωρία Δενδρινού μαζί με συναδέλφους τους σε αίθουσα Τύπου στις Βρυξέλλες)

Όπως έχουν δηλώσει οι συγγραφείς για την ανάγκη τους να μεταφέρουν στις σελίδες ενός βιβλίου όλα όσα βίωσαν ως ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες το 2015: «Βγήκαμε από την αίθουσα Τύπου με τα αυτιά μας να βουίζουν και την ανάσα μας κομμένη. Ως Ελληνίδες στις Βρυξέλλες, βρισκόμασταν στην προνομιακή – αλλά συνάμα δύσκολη – θέση να αντιλαμβανόμαστε τόσο την ελληνική πραγματικότητα όσο και τους περιορισμούς των Ευρωπαίων».

Για τη συγγραφή του βιβλίου, χρειάστηκε να φανερώσουν όλα όσα έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, το Παρίσι, τη Φρανκφούρτη και την Αθήνα. Η έρευνα τους περιλαμβάνει off the record συνεντεύξεις για το λόγο πως πολλοί από τους συνεντευξιαζόμενους εξακολουθούν να βρίσκονται και σήμερα σε σημαντικές θέσεις. Οι Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού κατόρθωσαν να διασταυρώσουν τις πληροφορίες που είχαν συλλέξει μέσω e-mails, SMS, πρακτικά και σημειώσεις συναντήσεων, αλλά και πολλά άλλα έγγραφα – απόρρητα και μη – , λίστες τηλεφωνημάτων, φωτογραφίες κι ό,τι άλλο υλικό τους εμπιστεύτηκαν όσοι μίλησαν μαζί τους.

Εργάστηκαν με υπομονή, ψυχραιμία και επιμονή καθώς ήθελαν το έργο τους να έχει σφαιρική αναφορά, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις διαφορετικές οπτικές. Αυτή εξάλλου θέλουν να είναι η παρακαταθήκη του βιβλίου τους: «Με την ‘’Τελευταία μπλόφα’’ ευελπιστούμε ότι καταφέραμε να παραθέσουμε την πιο αναλυτική, ολοκληρωμένη και κυρίως νηφάλια αφήγηση της πιο κρίσιμης χρονιάς για την Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση».

Kate Atkinson

16 Ιανουαρίου 2020
Σινάνι
No comments
Categories: Author Portraits

Η ακούραστη συγγραφέας των μπεστ σέλερ

«Το να έχω προκαλέσει δάκρυα ή γέλιο σε κάποιον είναι σπουδαίο. Ζω για να ψυχαγωγώ. Δεν έχω σκοπό να διδάξω ή να κάνω κήρυγμα ή να τοποθετούμαι πολιτικά. Η δουλειά μου είναι πρωτίστως να διασκεδάζω τον εαυτό μου και στη συνέχεια όλους τους υπόλοιπους» έχει δηλώσει σε συνέντευξη της στην εφημερίδα The Guardian η πετυχημένη συγγραφέας Κέιτ Aτκινσον.

Γεννημένη το 1951 στο Γιορκ στη Βόρεια Αγγλία, η Aτκινσον έχει δηλώσει πως υπήρξε ένα φοβικό, αγχωμένο παιδί. Η ίδια αποδίδει αυτά τα χαρακτηριστικά στο γεγονός πως μεγάλωσε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με έντονο καταπιεσμένο συναίσθημα. Ο πατέρας της είχε περάσει δύσκολα παιδικά χρόνια, τα οποία σημάδεψαν η φτώχεια και η βία. Οι γονείς της, παρόλο που ήταν μαζί, δεν μπορούσαν να παντρευτούν καθώς η μητέρα της δεν κατόρθωσε να πάρει διαζύγιο από τον καταστροφικό γάμο που είχε συνάψει κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Aτκινσον μεγάλωσε σε ένα διαμέρισμα πάνω από το μαγαζί που διατηρούσαν οι γονείς της στο Γιορκ, περνώντας πολλές ώρες της ημέρας μόνη, με συντροφιά πολλά βιβλία. Η αγάπη της για τα βιβλία την οδήγησε να σπουδάσει αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Dundee. Αφότου πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα, παρέμεινε στο πανεπιστήμιο για να πραγματοποιήσει το διδακτορικό της στη μεταμοντέρνα αμερικανική λογοτεχνία. Παρόλο που δεν πέρασε τις τελικές εξετάσεις και έτσι δεν απέκτησε τον σχετικό τίτλο, η μελέτη της στα συγγραφικά στυλ Αμερικανών λογοτεχνών όπως ο Κουρτ Βόνεγκατ επηρέασαν το δικό της έργο. Η Κέιτ Aτκινσον όμως δεν είχε συνειδητοποιήσει ακόμα πως θέλει να γίνει συγγραφέας. 

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70, και στο μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ’80, η Aτκινσον εργάστηκε ως γραμματέας σε νομική εταιρεία και ως δασκάλα. Το 1981 ωστόσο, ξεκινά να γράφει μερικά διηγήματα. Μετά από μερικά χρόνια ανακηρύσσεται η νικήτρια ενός λογοτεχνικού διαγωνισμού με το διήγημά της In China. Η συγκεκριμένη βράβευση της έδωσε ώθηση να γράψει κι άλλες ιστορίες οι οποίες δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά όπως το Good Housekeeping και στην εφημερίδα Daily Mail.«Έμαθα πραγματικά να γράφω επειδή έπρεπε να χωρέσω μια πλοκή μέσα σε μια πολύ συγκεκριμένη έκταση» έχει δηλώσει η Aτκινσον για την εμπειρία της συγγραφής για τον Τύπο. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως το 1993 το διήγημά της με τίτλο Karmic Mothers—Fact or Fiction? κέρδισε το βραβείο Ian St. James και μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη το 1997.

Το πρώτο μυθιστόρημά της κυκλοφόρησε το 1995 και ήταν μια τραγική κωμωδία με τίτλο Στα παρασκήνια του μουσείου(Behind the Scenes at the Museum). Η ίδια ήταν τότε 43 ετών και άκουσε ουκ ολίγες φορές το σχόλιο πως ήταν αρκετά μεγάλη για πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας. Το βιβλίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και κέρδισε τα βραβεία των κατηγοριών «Βιβλίο της Χρονιάς» και «Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα» στα  Whitebread Awards (μετέπειτα Costa Awards). Η επικράτησή της επί λογοτεχνικών «μεγαθηρίων» όπως ο Σάλμαν Ρούσντι, προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στον Τύπο. Τίτλοι όπως «Aγνωστη καμαριέρα κερδίζει βραβείο» (είχε εργαστεί μια φορά σε ξενοδοχείο) την πίκραναν ιδιαίτερα και από τότε είναι πολύ επιφυλακτική στο να δίνει συνεντεύξεις.

Ακολούθησαν και άλλες εκδοτικές επιτυχίες ενώ το 2004 κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο μιας σειράς αστυνομικής λογοτεχνίας με κεντρικό ήρωα τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Τζάκσον Μπρόντι. Το μυθιστόρημα Ψέματα και μυστικά (Case Histories) βρέθηκε στη βραχεία λίστα των βραβείων Costa και έγινε τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Τζέισον Aϊσακς. Το 2013 συστήνει στο αναγνωστικό κοινό το χαρακτήρα της Ούρσουλα Τοντ στο μυθιστόρημα Η ζωή μετά τη ζωή (Life after life). Το βιβλίο χαρακτηρίστηκε ως ένα εξαιρετικό μείγμα επιστημονικής φαντασίας και δράματος, βρέθηκε στη βραχεία λίστα του Women’s Prize for Fiction ενώ κέρδισε το βραβείο Costa για το καλύτερο μυθιστόρημα και το Goodreads Choice Award. Το 2015 κυκλοφόρησε το έργο της A God in Ruins με πρωταγωνιστή τον αδερφό της Ούρσουλα Τοντ, Τέντι, ενώ το 2018 εκδόθηκε το μυθιστόρημα Παραπλάνηση (Transcription) το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος. Οι κριτικές για την Παραπλάνηση ήταν διθυραμβικές. Το Time Magazine το χαρακτήρισε ως το «βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε αυτό το φθινόπωρο» και ο Guardian ως «ένα λαμπρό υπόδειγμα της ώριμης συγγραφικής φάσης της Aτκινσον: ένα μυθιστόρημα ιδεών που διαθέτει σοφία, χιούμορ και διατηρεί το ρυθμό ενός κατασκοπικού θρίλερ». Κεντρική ηρωίδα της Παραπλάνησης είναι Τζούλιετ Aρμστρονγκ, μέλος μιας ομάδας κατασκόπων της ΜΙ5 που στόχευε στην εξάρθρωση του δικτύου των Βρετανών φιλοναζιστών, που στις αρχές της δεκαετίας του ’50, εργάζεται ως παραγωγός εκπαιδευτικών προγραμμάτων στο BBC, ζώντας μια φαινομενικά κανονική, σχεδόν βαρετή ζωή. Ωστόσο κάποιοι λογαριασμοί του παρελθόντος της έχουν παραμείνει ανοιχτοί.

Η «δικαιοσύνη» είναι μια αρχή την οποία πραγματεύεται στα περισσότερα βιβλία της η Κέιτ Aτκινσον. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του έργου της είναι η ικανότητα της να πλάθει εκπληκτικούς γυναικείους χαρακτήρες. Αυτός είναι και ο λόγος που η ίδια πιστεύει πως δεν θα βρεθεί ποτέ στη βραχεία λίστα του βραβείου Booker. Όχι πως την ενδιαφέρει ιδιαίτερα, αφού εκείνη είναι που έχει ζητήσει από τους εκδότες της να μην υποβάλλουν τα βιβλία της ως υποψήφια σε βραβεία βιβλίου. «Μου αρκεί να πληρώ τις δικές μου ποιοτικές προδιαγραφές» έχει δηλώσει σχετικά. Εκτός από τα βραβεία, η Aτκινσον δεν ενδιαφέρεται ούτε για τους λογοτεχνικούς κύκλους του Λονδίνου. Έχοντας συνηθίσει την ηρεμία του Γιορκσάιρ, η γνωστή συγγραφέας επέλεξε να ζει στο Εδιμβούργο. Έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει αποκτήσει δύο κόρες ενώ έχει και εγγονές. Όσο μεγαλώνει, τόσο περισσότερο απολαμβάνει τη συγγραφή και έχει δηλώσει πως δεν βίωσε ποτέ το φαινόμενο του «συγγραφικού μπλοκαρίσματος». Η βραβευμένη συγγραφέας παραδέχεται πως το γράψιμο είναι συχνά μια ανιαρή διαδικασία, αλλά «μια καλή φράση μπορεί να σε αποζημιώσει ακόμη και για χρόνια ανίας ή προσωπικής κόλασης», έχει πει χαρακτηριστικά. Μια τέτοια συλλογή από πολύ καλές φράσεις είναι και κάθε της μυθιστόρημα, που όταν το ολοκληρώνει, απολαμβάνει να το παραδίδει στους αναγνώστες και να προχωράει στο επόμενο.

Richard Clogg

16 Ιανουαρίου 2020
Σινάνι
No comments
Categories: Author Portraits

Ο επίμονος ιστορικός

Γεννημένος το 1939 στο Rochdale, ο Ρίτσαρντ Κλογκ μετράει σήμερα εξήντα ολόκληρα χρόνια γνωριμίας με την Ελλάδα και την ιστορία της. Η πρώτη επαφή μαζί της, τον Μάιο του 1958, μετά την αποφοίτησή του από το Κολέγιο Fettes στο Εδιμβούργο, δεν ήταν προσχεδιασμένη· έχοντας κερδίσει την ταξιδιωτική υποτροφία Lowrie, ο 19χρονος Κλογκ φιλοδοξούσε να είναι «ο πρώτος επιτυχών που θα πατούσε το πόδι του στην Ασία». Όμως το πέρασμα από την Ελλάδα τον γοήτευσε: «Η ομορφιά της Ελλάδας με είχε συγκλονίσει, η ασυνήθιστη φιλικότητα και φιλοξενία των κατοίκων της με είχε συγκινήσει», γράφει, «κι έτσι αποφάσισα ότι ήθελα να μάθω περισσότερα για τη χώρα». Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να γίνει μια αυθεντία στη νεώτερη ελληνική ιστορία, να συνδεθεί με τον αντιδικτατορικό αγώνα την περίοδο της χούντας συνεργαζόμενος με την ελληνική υπηρεσία του BBC και βοηθώντας ποικιλοτρόπως τους Έλληνες αντιφρονούντες, αλλά και να αναπτύξει μια πολύ συγκεκριμένη και σταθερή άποψη για τις πολιτικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες της χώρας.

Από το 1969 άρχισε να διδάσκει νεώτερη ελληνική ιστορία στο King’s College του Λονδίνου, πρώτα ως λέκτορας, στη συνέχεια ως υφηγητής και τέλος, από το 1988 ως το 1995, ως καθηγητής νεώτερης ιστορίας των Βαλκανίων. Το 1995 έγινε Senior Research Fellow καθώς και μέλος του συμβουλίου του St Antony’s College της Οξφόρδης, όπου και ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του ως Emeritus Fellow. Ανάμεσα στα βιβλία του συγκαταλέγονται η «Σύντομη» ιστορία της Ελλάδας, που ξεκινάει από την παρακμή και πτώση του Βυζαντίου και φτάνει ως το 1985, και μια «Συνοπτική» και εικονογραφημένη εισαγωγή στην ιστορία της Ελλάδας, από τα πρώτα σκιρτήματα του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος στα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις μέρες μας. Πρόκειται για βιβλία που μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες (και μάλιστα σε όλες τις βαλκανικές!) και διδάσκονται στο ελληνικό πανεπιστήμιο επί τριάντα και πλέον χρόνια. Για την προσφορά του τιμήθηκε με τον Χρυσούν Σταυρό του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Τον Ρίτσαρντ Κλογκ έχει απασχολήσει επίσης το φαινόμενο της ελληνικής διασποράς ανά τους αιώνες, τα ζητήματα εθνοτικής ταυτότητας και μειονοτήτων –ένας προβληματισμός που αποτυπώθηκε στο βιβλίο MonoritiesinGreece: AspectsofaPluralSociety(Μειονότητες στην Ελλάδα: Μορφές μιας πληθυντικής κοινωνίας)– καθώς και η εκλογική συμπεριφορά στη μεταπολεμική Ελλάδα [Parties and Elections in Greece: The Search for Legitimacy (Κόμματα και εκλογές στην Ελλάδα: Η αναζήτηση της αξιοπιστίας)]. Έγραψε επίσης για την «καθ’ ημάς Ανατολή» κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, ενώ συμμετείχε σε αρκετά συλλογικά έργα που εξετάζουν εκφάνσεις της νεώτερης ιστορίας μας.

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για τους εκπαιδευτικούς θεσμούς και δη το Πανεπιστήμιο, τις ίντριγκες και τις αδιαφανείς διαδικασίες που αφορούν τους διορισμούς ή την εξέλιξη των καθηγητών, τα αλληλομαχαιρώματα και τις αντιζηλίες, με αποκορύφωμα την εξώθηση σε παραίτηση από την έδρα Κοραή του King’s College του μεγάλου ιστορικού Aρνολντ Τόινμπι, λόγω της φιλοτουρκικής του στάσης κατά την περίοδο του πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας (1919-1922), γέννησαν το βιβλίο του PoliticsandtheAcademy, Στην έρευνα αυτή, μεταξύ άλλων, ο Ρίτσαρντ Κλογκ εξετάζει το ιδιαίτερο περιβάλλον των Ελληνικών Σπουδών στην Αγγλία, και την επιρροή των Ελλήνων χρηματοδοτών και των πολιτικών συμφερόντων στη διαμόρφωσή τους. Το «καυτό» αυτό θέμα θα τον απασχολήσει και στο συναρπαστικό χρονικό της ακαδημαϊκής του ζωής με τίτλο Ο επίμονος ιστορικός, το οποίο κυκλοφορεί από το Φεβρουάριο του 2019 από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Neil deGrasse Tyson

16 Ιανουαρίου 2020
Σινάνι
No comments
Categories: Author Portraits

Αστροφυσική για όλους

Ο Neil deGrasse Tyson (1958) γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το Bronx High School of Science, πριν πάρει το πτυχίο του στη Φυσική από το Χάρβαρντ και το διδακτορικό του στην Αστροφυσική από το Κολούμπια.

Αρχισε να ενδιαφέρεται για την αστρονομία από την ηλικία των 9 ετών, μετά από την πρώτη του επίσκεψη στο πλανητάριο Χέιντεν. «Τόσο μεγάλη εντύπωση μου είχε κάνει αυτή η απεικόνιση του νυχτερινού ουρανού» είπε αργότερα «που νομίζω ότι δεν είχα και πολλές επιλογές: ήταν λες και το σύμπαν με κάλεσε κοντά του». Τριάντα σχεδόν χρόνια αργότερα θα γινόταν ο ίδιος διευθυντής του πλανητάριου Χέιντεν της Νέας Υόρκης.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τον σχηματισμό των αστέρων, τις εκρήξεις αστεριών, τους γαλαξίες-νάνους και τη δομή του δικού μας γαλαξία. Εκτός από τις δεκάδες επιστημονικές του δημοσιεύσεις –και την εκτενή του σταδιοδρομία ως μέλος της Επιτροπής Διερεύνησης της Πολιτικής του Διαστήματος των ΗΠΑ και ως μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της NASA– ο Tyson έχει γράψει σειρά βιβλίων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό και αποσκοπούν να μεταφέρουν στους μη ειδικούς αναγνώστες τη μαγεία που ενέχει η ενασχόληση με το διάστημα. Πολλά από αυτά –όπως το Αστροφυσική για βιαστικούς (που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2019 από τις εκδ. Παπαδόπουλος) και το Death by Black Hole and Other Cosmic Quandaries (Θάνατος από μαύρη τρύπα κι άλλα κοσμικά ερωτήματα)– έχουν βρεθεί για πολλές εβδομάδες στις λίστες των μπεστ σέλερ των New York Times.

Μετέφερε επίσης για πολλά χρόνια τη μαγεία του σύμπαντος στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Από το φθινόπωρο του 2006 και για 5 σεζόν, ο Tyson παρουσίαζε τη σειρά NOVA ScienceNOW, εξηγώντας με εύληπτο τρόπο τις τελευταίες εξελίξεις στις επιστήμες που ασχολούνται με την κατανόηση του σύμπαντος. Με τη βοήθεια μιας σειράς από πασίγνωστους κωμικούς, κατάφερε να δημιουργήσει ένα δημοφιλέστατο podcast και μια τηλεοπτική σειρά στο κανάλι National Geographic, που σκοπός της είναι να προσεγγίσει ανθρώπους που πιστεύουν ότι δεν τους αρέσουν οι επιστήμες – και να τους μεταπείσει. Το Star Talk, πέραν της συνεχούς δημοφιλίας του, έχει κερδίσει και βραβείο Emmy στην κατηγορία της καλύτερης ενημερωτικής εκπομπής.

Ο Tyson είναι επίτιμος διδάκτωρ 20 πανεπιστημίων και κάτοχος του Distinguished Public Service Medal της NASA, της υψηλότερης τιμητικής διάκρισης που έχει δοθεί ποτέ από την Εθνική Υπηρεσία Αεροναυπηγικής του Διαστήματος των ΗΠΑ σε απλό πολίτη. Η προσφορά του στην επεξήγηση των μυστηρίων του σύμπαντος αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση με την επονομασία αστεροειδούς με το όνομα «13123 Tyson».

Mårten Sandén

16 Ιανουαρίου 2020
Σινάνι
No comments
Categories: Πορτρέτα Συγγραφέων

Ο Σουηδός συγγραφέας που βραβεύτηκε με Astrid Lindgren Prize

Νοέμβριος του 2015. Όπως κάθε χρόνο στις 14 του μήνα ανακοινώνεται ο νέος αποδέκτης του σημαντικού βραβείου για την παιδική λογοτεχνία, Astrid Lindgren Prize* το οποίο τελικά απονεμήθηκε στον συγγραφέα Mårten Sandén “για το κατανοητό, πλούσιο και σημαντικό έργο του που χαρακτηρίζεται τόσο από μαγικό ρεαλισμό όσο και από τον ενθουσιασμό στην καθημερινή εμπειρία που έχει καθιερωθεί για τα καλά στους νεαρούς αναγνώστες όλων των ηλικιών”.
Ο γεννημένος στο Lund της Σουηδίας, Mårten Sandén, πραγματοποίησε το λογοτεχνικό του ντεμπούτο το 1995 κι έκτοτε αφοσιώθηκε στη συγγραφή παιδικών και εφηβικών βιβλίων αλλά και στη στιχουργική. Σήμερα ζει με την οικογένεια του στη Στοκχόλμη, είναι μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας καθώς και μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας για τα Παιδικά Βιβλία, ενώ το 2012 έλαβε το βραβείο Bloddhound.

Μπορεί ο ίδιος να μην αξιοποίησε ποτέ το πτυχίο ψυχολογίας που απέκτησε αλλά σίγουρα οι γνώσεις της συγκεκριμένης επιστήμης του φάνηκαν χρήσιμες στο πρώτο κιόλας έργο του, τη σειρά εικονογραφημένων κατασκοπικών ιστοριών για παιδιά με τίτλο “Roy & Perry rescues a wolf”. Αξιοποιώντας τη διεισδυτικότητα και αναλυτική σκέψη του ψυχολόγου σε συνδυασμό με το μάλλον έμφυτο ταλέντο των Σουηδών να συνθέτουν τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες μυστηρίου, ο Sandén κατορθώνει να δημιουργεί έργα που εντυπωσιάζουν για το βάθος, το σασπένς και τον υπόγειο συναισθηματισμό τους…και ναι, απευθύνεται σε νεαρούς αναγνώστες. Ίσως εκεί να οφείλεται η μεγάλη επιτυχία του Mårten Sandén, στο τι δεν υποτιμά το νεαρό κοινό του, αντίθετα δε διστάζει να γράψει για δύσκολα θέματα όπως η απώλεια, το πένθος και η αναγκαιότητα των αλλαγών.

Στο μυθιστόρημα του Ένα σπίτι χωρίς καθρέφτες που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος κεντρική αφηγήτρια είναι η εντεκάχρονη Τόμασιν η οποία ζει εδώ και μερικούς μήνες στο τεράστιο, σκοτεινό και γεμάτο σκόνη σπίτι της θείας του παππού της μαζί με τον πατέρα της, τη θεία, τον θείο και τα ξαδέλφια της. Ενώ τα αδέλφια του πατέρα της τσακώνονται για την αξία του σπιτιού, η μακρινή ηλικιωμένη θεία της βρίσκεται ετοιμοθάνατη στον τελευταίο όροφο, και ο πατέρας της είναι κλεισμένος στον εαυτό του, πενθώντας τον θάνατο του μικρού αδελφού της Τομασίν. Ωστόσο, μια μέρα, η μικρότερη ξαδέλφη της κάνει μιαν ανακάλυψη: μια μεγάλη ντουλάπα γεμάτη με όλους τους καθρέφτες που λείπουν από το μεγάλο σπίτι. Και μέσα στους καθρέφτες, έναν διαφορετικό κόσμο – έναν κόσμο όπου μπορείς να ανακαλύψεις όχι αυτό που επιθυμείς περισσότερο, αλλά αυτό που έχεις περισσότερο ανάγκη…

Το συγκεκριμένο βιβλίο που διαβάζεται πραγματικά “από εξώφυλλο σε εξώφυλλο” χαρακτηρίστηκε ως ένα κλασικό μυστήριο του συγγραφικού στυλ των C.S. Lewis, Philippa Pearce και Maria Gripe ενώ υπογραμμίζεται πως είναι “μια ιστορία για φαντάσματα που δεν έχει την πρόθεση να τρομάξει και που εξερευνά την προσπάθεια του ατόμου να ξεπεράσει την απώλεια αλλά και να βρει τον πραγματικό εαυτό του”.
Σίγουρα ο Mårten Sandén αποδεικνύει πως δεν απέκτησε τυχαία το Astrid Lindgren Prize και πως ένας Σουηδός συγγραφέας μπορεί να γοητεύσει και τους αναγνώστες των παιδικών βιβλίων. Γιατί όπως αναφέρει και η ηρωίδα του Τόμασιν στο Ένα σπίτι χωρίς καθρέφτες: “Δεν θα σκαρώνω εκπληκτικές περιπέτειες με πριγκίπισσες και πολέμους και μαγικά, αλλά μόνο ιστορίες για τη γέννηση και τη ζωή και τον θάνατο. Και νομίζω πως δεν υπάρχουν πιο σπουδαίες περιπέτειες από αυτές”.

*Το Astrid Lindgren Prize θεσμοθετήθηκε το 1967 από το ινστιτούτο Rabén & Sjögren στο πλαίσιο εορτασμού των 6οων γενεθλίων της σπουδαίας Σουηδής συγγραφέως κι έκτοτε απονέμεται κάθε χρόνο στις 14 Νοεμβρίου.

Στάθης Ν. Καλύβας

16 Ιανουαρίου 2020
Σινάνι
No comments
Categories: Πορτρέτα Συγγραφέων

Ο διακεκριμένος Έλληνας καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Yale

Βραβευμένος συγγραφέας, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών του κορυφαίου παγκοσμίως Yale University, και Διευθυντής του διάσημου διεπιστημονικού προγράμματος «Τάξη, Σύγκρουση και Βία» (Order, Conflict, and Violence), που προωθεί την καινοτόμο έρευνα σε ζητήματα που σχετίζονται με τις βίαιες διενέξεις και τις πολεμικές συγκρούσεις, ο Στάθης Ν. Καλύβας θεωρείται σήμερα από τους κορυφαίους πολιτικούς επιστήμονες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Την περίοδο, που διετέλεσε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο (2000-03) και κυρίως μετά το 2003, όταν και ανέλαβε την έδρα Arnold Wolfers στο Γέιλ, ο Δρ. Καλύβας χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους σημαντικότερους αναλυτές με ειδικότητα στις πολιτικές διαστάσεις των συγκρούσεων και τις δυναμικές των εμφυλίων πολέμων.
Γι’ αυτό μεγάλα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα, τον προσκαλούσαν τακτικά σε δελτία ειδήσεων, πάνελ και εκπομπές, προκειμένου να συνεισφέρει με τις γνώσεις του στην αποκωδικοποίηση διεθνών συρράξεων, εμφυλίων και πολιτικών ζητημάτων σε περιοχές, όπως το Ιράκ,το Νταρφούρ, η Λιβύη και πιο πρόσφατα η Συρία.
Το 2008 εξελέγη στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών (AMACAD) και ως σήμερα είναι από τα πιο προβεβλημένα μέλη της, αλλά και μόνιμο μέλος επιστημονικών συμβουλίων σε ερευνητικά κέντρα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης.
Μετά την ελληνική κρίση του 2010, οι απόψεις του φιλοξενήθηκαν συχνά από μεγάλα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα (CNN, BBC, Bloomberg) και τα άρθρα του δημοσιεύονται από τις κορυφαίες ελληνικές ξένες και εφημερίδες, ανάμεσά τους και «Η Καθημερινή» αλλά και από εξειδικευμένα περιοδικά υψηλού κύρους, όπως το «World Politics» και το «Foreign Affairs».
Ειδικά, οι αναλύσεις του για την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα την τελευταία 3ετία στο «Foreign Affairs» διαβάστηκαν από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο.
Επιπλέον, οι ομιλίες του στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ιδιαίτερα για την ελληνική κρίση, έχουν μεγάλη απήχηση και θεωρούνται αποκαλυπτικές για το μέγεθος του προβλήματος στην χώρα. Όπως για παράδειγμα, η ομιλία του «Ελληνική Περεστρόικα» στα πλαίσια του TEDxAcademy για την ελληνική κρίση και την εξέλιξή της, με αναλογίες από την διαδικασία μεταρρύθμισης της Σοβιετικής Ένωσης  και η διάλεξή του για το Κέντρο «Ελληνικός Πολιτισμός» με τίτλο «Οικονομική Κρίση και την κοινωνική αναταραχή στην Ελλάδα και την Ευρώπη».
 Στην ακαδημαϊκή κοινότητα όμως ο Δρ. Καλύβας είναι περισσότερο γνωστός για την πολυετή ερευνητική και συγγραφική του δραστηριότητα για την δυναμική της πόλωσης και τον εμφύλιο πόλεμο, τις μορφές της εθνικής και εθνοτικής βίας, και τον σχηματισμό των πολιτικών διαχωρισμών, που οδηγούν σε συγκρούσεις και καθορίζουν την ιστορία των εθνών. Έχει επίσης ερευνήσει την κομματική πολιτική και τους πολιτικούς θεσμούς στην Ευρώπη και ιδιαίτερα την επίδρασή της στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
Το συγγραφικό του έργο του έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, όπως το J. David Greenstone Prize της Αμερικανικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης (APSA) για το καλύτερο βιβλίο στον τομέα Πολιτικής και Ιστορίας, το Woodrow Wilson Award για το καλύτερο βιβλίο με θέμα την διακυβέρνηση, την πολιτική και τις διεθνείς υποθέσεις από το Κέντρο Σπουδών Γούιλσον και το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν, το Gregory Luebbert Book Award για το καλύτερο βιβλίο στη συγκριτική πολιτική και το βραβείο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κοινωνιολογίας για το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς το 2006.

Για την επιστημονική αρθρογραφία του έχει βραβευτεί, μεταξύ άλλων, τρείς φορές (2000, 2009, 2011) με το Gregory Luebbert Award για το καλύτερο άρθρο στη συγκριτική πολιτική και μια φορά με το Mary Parker Follett Prize για το καλύτερο άρθρο της χρονιάς σε θέματα εναλλακτικής επίλυσης διενέξεων και διευθέτησης συγκρούσεων.

Στο βιβλίο του με τίτλο «Καταστροφές και Θρίαμβοι: Οι 7 κύκλοι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας», ο Δρ. Καλύβας εντοπίζει και αναλύει τη σημασία καθοριστικών γεγονότων για την εξέλιξη του ελληνικού κράτους από τις αρχές του 19ου αιώνα ως και σήμερα. Με απλό και κατανοητό τρόπο, περιγράφει και αποκαλύπτει την καθοριστική επίδραση κομβικών περιόδων στην ελληνική ιστορία, όπως το Κίνημα της Ανεξαρτησίας που έθεσε τις βάσεις της Ελληνικής Επανάστασης, την ίδια την Επανάσταση, την πτώχευση του τέλους του 19ου αιώνα και το φιάσκο του 1897, την ανασυγκρότηση και τον διπλασιασμό της Ελλάδας που τέλειωσε με την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, τη Γερμανική Κατοχή κατά την διάρκεια του B’  Παγκόσμιου Πολέμου και τον εμφύλιο πόλεμο (1946-1949) που ακολούθησε την απελευθέρωση, την σύγκρουση με την Τουρκία και την τραγωδία της Κύπρου, το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1967, την Μεταπολίτευση και την είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως την έναρξη της κρίσης του 2010 και τις σημερινές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της στην ελληνική κοινωνία.
 
Όπως αναφέρει ο εκδοτικός οίκος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης στην επίσημη παρουσίαση της αγγλικής έκδοσης, πρόκειται για μια επιστημονικά τεκμηριωμένη μελέτη για την σημερινή Ελλάδα με την υπογραφή «ενός εκ των πιο λαμπρών πολιτικών επιστημόνων στην σύγχρονη ακαδημαϊκή κοινότητα».

Γιώργος Παγουλάτος

16 Ιανουαρίου 2020
Σινάνι
No comments
Categories: Πορτρέτα Συγγραφέων

Ο ψύχραιμος αναλυτής της ελληνικής κρίσης

Η κρίση που διέρχεται η Ελλάδα προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας (συχνά κυριαρχούμενες αποκλειστικά από το θυμικό και ως εκ τούτου καταστροφικές) και παρήγαγε εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες κείμενα, που επιχειρούσαν να προσεγγίσουν μια πρωτοφανή, μεταπολιτευτικά, συνθήκη, και να δώσουν απαντήσεις στα αγωνιώδη ερωτήματα «γιατί;» και «πώς φτάσαμε ως εδώ;». Σπάνια όμως βρέθηκαν ψύχραιμες φωνές ικανές να αναλύσουν σε βάθος την παρούσα κατάσταση, να ανατρέξουν στις ρίζες της, να εστιάσουν στα προβλήματα όσων χτυπήθηκαν περισσότερο από την οικονομική κρίση – την μεσαία τάξη, τους ανέργους, τους νεόπτωχους αλλά και την πιθανώς χαμένη γενιά της Ευρώπης. Λίγοι σχολιαστές κατάφεραν να διατηρήσουν μια σταθερή και νηφάλια ματιά σ’ αυτήν την εποχή της έντονης ρευστότητας και να την εξετάσουν με λόγο στιβαρό, στοχαστικό, διατυπωμένο με γλαφυρότητα και ακρίβεια. Ένας από αυτούς τους ελάχιστους, ιδιαίτερα σημαντικός, είναι ο Γιώργος Παγουλάτος.

Ακαδημαϊκός που δημοσιολογεί, ενεργός σκεπτόμενος πολίτης που δεν γοητεύεται από τις σειρήνες της πολιτικής γιατί από τους κόλπους της κατά κανόνα απουσιάζει η κριτική σκέψη, φιλοευρωπαϊστής που επιζητεί «περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη», δάσκαλος που ενδιαφέρεται βαθύτατα για τους φοιτητές του, αυτή την νέα γενιά, «την πιο μορφωμένη από συστάσεως του ελληνικού κράτους και την πιο άτυχη της μεταπολίτευσης», όπως σημειώνει, ο Γιώργος Παγουλάτος άρχισε να αρθρογραφεί το 2007 στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας Η Καθημερινή, και συνεχίζει ως σήμερα. Το βιβλίο που προέκυψε από την αρθρογραφία του και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος με τίτλο “Το νησί που φεύγει: 121 + 1 κείμενα για την ελληνική κρίση”, — τίτλος που βασίστηκε στην φράση από άρθρο του στην «Κ» (26/5/2015) ”Η Ελλάδα είναι το νησί που ανεπαίσθητα απομακρύνεται από την Ευρώπη” — αναδεικνύει την πολυσχιδή δραστηριότητα του συγγραφέα και το βαθύ του ενδιαφέρον για την κρίσιμη περίοδο που διανύουμε. Είναι χωρισμένο σε πέντε ενότητες που συνοψίζουν τις δομές, τις διαδρομές και τις επιλογές οι οποίες ακολουθήθηκαν στα δραματικά χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης. Τα άρθρα ακολουθούν χρονολογική σειρά και αποτυπώνουν το πνεύμα και το κλίμα της κάθε περιόδου. Διαβαζόμενα αναδρομικά συνιστούν και ένα χρονικό της μεγάλης κρίσης. Το πρώτο μέρος αναδεικνύει τις εγχώριες αποτυχίες, τη μεταρρυθμιστική αδράνεια και τη χρόνια επανάπαυση που κατέστησαν τη χώρα ανυπεράσπιστη απέναντι στην επερχόμενη κρίση. Το δεύτερο μέρος καλύπτει την περίοδο από τις αρχές του 2010 έως τις αρχές του 2011, όταν αναδεικνύονται τα οδυνηρά διλήμματα υπό την απειλή της καταστροφικής χρεοκοπίας και αναδύεται η πραγματικότητα μιας χώρας σε Μνημόνιο. Το τρίτο μέρος εκτείνεται από τον Φεβρουάριο του 2011 έως το τέλος του καλοκαιριού του 2012, με τη χώρα βυθισμένη στη βαθύτερη ύφεση και την κοινωνία παραδομένη στις έξαλλες αντιδράσεις και στην απελπισία. Το τέταρτο μέρος παρακολουθεί τη βραχύβια σταθεροποίηση με τον σχηματισμό της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά, μέχρι τα πρώτα ίχνη μιας δειλής ανάκαμψης. Το πέμπτο και τελευταίο μέρος καλύπτει την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, την άνοδο στη βάση υπερφίαλων προσδοκιών, την αλλοπρόσαλλη διαπραγμάτευση, το εφιαλτικό δημοψήφισμα, την πανικόβλητη συνθηκολόγηση και υπογραφή του 3ου Μνημονίου.

Ο ίδιος, αισθάνθηκε την ανάγκη να συγκεντρώσει σε συλλογή τα άρθρα του, επειδή, καθώς λέει, ”στην κατεξοχήν εποχή της προσβάσιμης πληροφόρησης, απουσιάζει ένα εθνικά ενιαίο και συνεκτικό κυρίαρχο αφήγημα του πώς και γιατί φτάσαμε εδώ. Η εθνική αυτογνωσία συσκοτίζεται από μύθους, πλάνες, συνωμοσιολογία και επίμονη άρνηση της πραγματικότητας. Τα κείμενα αυτού του τόμου επιδιώκουν να συμβάλλουν στην προσπάθεια συγκρότησης ενός κοινού αφηγήματος και μιας συλλογικής αυτογνωσίας για την κρίση”. Αλλά Το νησί που φεύγει δεν είναι μόνο αυτό. Είναι παράλληλα και η προσωπική κατάθεση ενός ανθρώπου που παλεύει σθεναρά να παραμείνει αισιόδοξος, να ενισχύσει με κάθε τρόπο την συλλογική ανάγκη για ελπίδα, και να εμφυσήσει την αίσθηση της προοπτικής στους σημερινούς και τους αυριανούς φοιτητές του, στον γιο του, και σε όλη τη νέα γενιά.

***

Ο Γιώργος Παγουλάτος είναι σήμερα καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής & Οικονομίας στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και Επισκέπτης Καθηγητής στο Κολέγιο της Ευρώπης, στην Μπρυζ του Βελγίου. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατέχει Μάστερ και Διδακτορικό Δίπλωμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (1997), όπου σπούδασε με υποτροφία Rhodes. Στη συνέχεια, διετέλεσε μεταδιδακτορικός υπότροφος στο Πανεπιστήμιο Princeton των ΗΠΑ (1998-99) με αντικείμενο τη Συγκριτική Οικονομική Πολιτική.

Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του Γιώργου Παγουλάτου εστιάζουν στην Πολιτική Οικονομία και Διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ΟΝΕ, στην κατάσταση της Νότιας Ευρώπης και της Ελλάδας καθώς και στην Κρίση της Ευρωζώνης, την Οικονομική και Χρηματοπιστωτική Πολιτική, την Πολιτική Οικονομία των Μεταρρυθμίσεων. Είναι Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛΙΑΜΕΠ, του Διοικητικού Συμβουλίου του European Policy Centre (EPC) στις Βρυξέλλες, και του Advisory Board του περιοδικού Social Europe. Έχει διατελέσει Μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας (2010-13), Πρόεδρος της Ελληνικής Πανεπιστημιακής Ένωσης Ευρωπαϊκών Σπουδών (ΕΠΕΕΣ), μέλος της Ευρωπαϊκής Ομάδας Προβληματισμού για ένα νέο Σύμφωνο για την Ευρώπη (New Pact for Europe) και μέλος διοικητικών συμβουλίων επιστημονικών ενώσεων και οργανώσεων της κοινωνίας πολιτών, ενώ διετέλεσε και Διευθυντής Στρατηγικού Σχεδιασμού και Σύμβουλος των Πρωθυπουργών Λουκά Παπαδήμου και Παναγιώτη Πικραμμένου (2011-2012).

Τρόποι
Πληρωμής
Τρόποι Πληρωμής
X Close