Το Σάββατο 20 Ιουλίου στις 11.30 π.μ. η συγγραφέας και νηπιαγωγός Χριστίνα Κωνσταντουδάκη θα παρουσιάσει στο βιβλιοπωλείο Σαμιαμύθι τα δύο νέα της βιβλία Μπες στην ιστορία: Τα συναισθήματα και Μπες στην ιστορία: Η συμφιλίωση (Εκδ. Παπαδόπουλος, εικονογράφος: Γιώτα Κοκκόση).
Τα παιδιά θα ακούσουν ιστορίες των βιβλίων από τους ήρωες σε μορφή κούκλας, θα διαλέξουν τα ίδια το τέλος και θα παίξουν με τα συναισθήματα με πολλούς τρόπους!
Ηλικίες 4-7 ετών
Αποκορώνου 152 και Εφέδρων Πολεμιστών, ΤΚ 73136, Χανιά, Κρήτη
Η συγγραφέας μιλάει για τον «Φύλακα της μνήμης», την παιδική ανάγνωση, την ελευθερία του λόγου
Η συγγραφέας Λόις Λόρι χαμογελαστή στην πρεμιέρα της παράστασης «The giver» στο θέατρο Ziegfeld της Νέας Υόρκης το 2014. Τα βιβλία της «Ο φύλακας της μνήμης» και «Το Αίνιγμα του Γουίντεμπι» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος. [Shutterstock]
by Mαρία Αθανασίου
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο πατέρας της Λόις Λόρι ήταν πια τόσο ηλικιωμένος που η μνήμη του φυλλορροούσε. «Βρέθηκα να σκέφτομαι πώς θα ήταν αν οι επιστήμονες είχαν βρει έναν τρόπο να χειραγωγήσουν την ανθρώπινη μνήμη», θυμάται η συγγραφέας. «Με συνάρπαζε πάντα η ανθρώπινη μνήμη, πόσο ατομική είναι, πόσο πολύτιμη, αλλά και πόσο τρομακτικά αναξιόπιστη μπορεί να είναι. Από εκείνη τη σκέψη άρχισε να παίρνει μορφή η ιστορία».
Εκείνη την ιστορία έγραψε στο εμβληματικό βιβλίο της «Ο φύλακας της μνήμης» (εκδ. Παπαδόπουλος) που θεωρείται ένα από τα καλύτερα ή και το καλύτερο παιδικό βιβλίο όλων των εποχών, έχοντας πουλήσει περισσότερα από 12 εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως, και έχει βραβευτεί με το Newbery Award (το οποίο πήρε η Λόρι και για το «Number the stars»). Κεντρικός ήρωας της ιστορίας είναι ο 12χρονος Τζόνας, που ζει σε μια ειρηνική κοινότητα όπου δεν υπάρχει πείνα, ούτε πόλεμοι, οι βασικές ανάγκες επιβίωσης είναι καλυμμένες, όλοι ζουν αρμονικά. Ολα αυτά όμως έχουν ένα κόστος, όπως διαπιστώνει πολύ σύντομα.
Ομοιότητες
«Δυστυχώς, βλέπω ομοιότητες ανάμεσα στον κόσμο του βιβλίου και σε αυτόν που ζω σήμερα», ομολογεί η Λόις Λόρι. «Για παράδειγμα, ο πρωταγωνιστής, ο Τζόνας, δεν είχε δει ή κρατήσει ή ευχαριστηθεί ποτέ ένα βιβλίο. Σήμερα, στις ΗΠΑ υπάρχουν υπερσυντηρητικές ομάδες που αποπειρώνται να απαγορεύσουν βιβλία και υπάρχουν πολλές σχολικές τάξεις με άδειες ραφιέρες και βιβλιοθήκες που τα βιβλία στα ράφια τους έχουν περιοριστεί. Αυτό είναι ένα σκανδαλώδες παράδειγμα που δείχνει πόσο άσχημα μπορεί να πάνε τα πράγματα. Παρ’ όλα αυτά, στον κόσμο του Τζόνας δεν υπάρχει σεξισμός, έχουν εξαιρετικό σύστημα φροντίδας για τα παιδιά, δεν υπάρχει φτώχεια. Ολα αυτά είναι φυσικά καλά, όμως υπάρχει δυσοίωνη διάσταση σε αυτά τα επιτεύγματα».
«Κάθε βιβλίο είναι μια νέα ευθύνη, ένα νέο πρότζεκτ για εμένα. Ενα ταξίδι σε έναν άλλο κόσμο, γεμάτο με εκπλήξεις και προκλήσεις».
Παρότι κατόρθωσε πριν από τόσα χρόνια να γράψει ένα από τα καλύτερα παιδικά βιβλία διεθνώς, δεν επαναπαύθηκε στις δάφνες της. «Κάθε βιβλίο είναι μια νέα ευθύνη, ένα νέο πρότζεκτ για εμένα. Δεν το σκέφτομαι σαν ανταγωνισμό, αλλά σαν μια περιπέτεια: ένα ταξίδι σε έναν άλλο κόσμο, γεμάτο με εκπλήξεις και προκλήσεις». Ο μόνος «ανταγωνισμός» που αισθάνεται είναι από τα σόσιαλ μίντια, για την προσοχή των παιδιών.
«Η ταχύτητα με την οποία η επικοινωνία έχει αλλάξει είναι εκπληκτική. Και παρ’ όλα αυτά νομίζω ότι όλοι, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, απολαμβάνουν και εκτιμούν στιγμές χαλάρωσης. Είναι η δουλειά μας ως συγγραφείς να γεμίσουμε αυτές τις στιγμές με περιεχόμενο με αξία». Σε όποιον πιστεύει, δε, ότι είναι ευκολότερο να γράφει κανείς παιδικά βιβλία, επισημαίνει ότι «δεν είναι ούτε πιο εύκολο ούτε πιο δύσκολο, απλώς διαφορετικό. Μαντεύω ότι ένας συγγραφέας για παιδιά πρέπει να ενεργοποιήσει και να αξιοποιήσει ένα ολόκληρο σετ εγκεφαλικών κυττάρων που ένας συγγραφέας για ενηλίκους δεν χρησιμοποιεί συχνά, αυτό της μνήμης και της παιχνιδιάρικης φαντασίας».
Στα 87 της χρόνια κουβαλάει πολλές μνήμες, τόσο προσωπικές όσο και ιστορικές, είναι και η ίδια ένας «φύλακας της μνήμης». Αραγε το νιώθει ως βάρος ή ως προνόμιο; «Η μνήμη είναι κάτι υποκειμενικό και οι αναμνήσεις μου δεν είναι μνήμες από την ανθρώπινη ιστορία, αλλά από τη δική μου θέση σε αυτή. Τώρα, ούσα πια σε μεγάλη ηλικία, μπορώ πια να κοιτάξω πίσω και να τοποθετήσω τον εαυτό μου στο πλαίσιο κάποιων γεγονότων. Το 1940 ήμουν ήδη τριών ετών, στη Χονολουλού, και έπαιζα στην παραλία Γουακίκι. Οπως συνειδητοποίησα αργότερα, κοιτάζοντας παλιά οικογενειακά βίντεο, στον ορίζοντα έπλεε το θωρηκτό του αμερικανικού ναυτικού “USS Arizona” κατευθυνόμενο προς το Περλ Χάρμπορ με 1.200 άνδρες που επρόκειτο σύντομα να πεθάνουν. Εγώ όμως αυτό που θυμάμαι είναι η ζεστή άμμος και το φως του ήλιου. Το νιώθω σαν προνόμιο το ότι έχω μνήμες και ότι μπορώ, τώρα πια, να τις τοποθετώ στο πλαίσιο των παγκόσμιων γεγονότων και να ψάχνω να βρω νόημα εκεί».
Υπάρχουν πράγματα που θα ήθελε να είχε ξεχάσει; «Υπάρχουν σίγουρα πράγματα που θα ήθελα να μην είχαν συμβεί», μου απαντά. «Ομως αυτό δεν είναι το ίδιο με το να εύχομαι να τα ξεχάσω. Θυμάμαι πολύ καθαρά να κάθομαι σε ένα μικρό νεκροταφείο ένα ανοιξιάτικο πρωινό και να βλέπω αξιωματικούς του στρατού να διπλώνουν τη σημαία που είχε τοποθετηθεί πάνω από το φέρετρο του γιου μου. Θα έδινα και τη ζωή μου για να μην είχε συμβεί αυτό. Ομως δεν θα ευχόμουν ποτέ να το ξεχάσω ή να ξεχάσω εκείνον».
Στο στόχαστρο
Παραδέχεται ότι, όπως όλοι οι άνθρωποι της ηλικίας της, ανησυχεί μήπως η μνήμη της την προδώσει. Τις προάλλες, θυμάται, ξέχασε ότι έψηνε ένα σάντουιτς με τυρί στην κουζίνα, πήγε στο άλλο δωμάτιο για να μιλήσει στο τηλέφωνο και ξαφνικά άκουσε τον συναγερμό φωτιάς και εμφανίστηκε η Πυροσβεστική στην πόρτα της. «Ομως αυτή τη στιγμή η μνήμη μου όχι μόνο είναι άθικτη, αλλά και πολύ γόνιμη. Μπορώ ακόμη να γράφω για ένα 11χρονο παιδί, όπως έκανα σε ένα πρόσφατο βιβλίο μου, γιατί θυμάμαι και μπορώ να ξαναφέρω στο μυαλό μου τον δικό μου 11χρονο εαυτό», σημειώνει ικανοποιημένη. Ανησυχεί ωστόσο και για τη συλλογική μας μνήμη, που κινδυνεύει συχνά από τις απαγορεύσεις ή τις τροποποιήσεις που γίνονται σε βιβλία και έργα τέχνης.
Της ζητώ να μου πει πώς αισθάνεται για το γεγονός ότι και τα δικά της βιβλία βρέθηκαν στο στόχαστρο. «Με λυπεί και με τρομάζει. Με λυπεί, γιατί τα παιδιά στερούνται βιβλία που χρειάζονται και που θα έκαναν καλύτερες τις ζωές τους. Με τρομάζει, γιατί γνωρίζω ότι η απαγόρευση βιβλίων και η καταπίεση της ελευθερίας του λόγου ήταν από τα πρώτα στάδια της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία. Η γνώση της Ιστορίας, η θύμηση της Ιστορίας θα πρέπει να μας αφυπνίσουν απέναντι στους κινδύνους της σημερινής εποχής».
Tα βιβλία της σειράς «Μπες στην ιστορία» από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, θα βοηθήσουν τα παιδιά να επεξεργαστούν με τον καλύτερο τρόπο διάφορα θέματα που τα απασχολούν.
Τους δίνεται η ευκαιρία να διαλέξουν το τέλος κάθε ιστορίας που παρουσιάζεται, να συμπληρώσουν τις σχετικές δραστηριότητες, κι έτσι να εξασκηθούν στην κριτική σκέψη και στον τρόπο διαχείρισης δύσκολων καταστάσεων.
Το συγκεκριμένο βιβλίο «Η συμφιλίωση» της Χριστίνας Κωνσταντουδάκη, σε εικόνες της Γιώτας Κοκόση, παρουσιάζει έναν διαφορετικό λόγο σύγκρουσης σε κάθε ιστορία, ανάμεσα σε αδέρφια, σε φίλους και σε γονείς με παιδιά. Οι μικροί αναγνώστες θα ταυτιστούν και θα διασκεδάσουν, ενώ οι γονείς τους θα μπορέσουν να κατανοήσουν καλύτερα τον ψυχισμό των παιδιών τους, προτείνοντάς τους εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης συγκρούσεων και συμφιλίωσης.
Η σειρά αυτή απευθύνετε σε παιδιά από 4 ετών.
Η Χριστίνα Κωνσταντουδάκη είναι νηπιαγωγός και μένει στα Χανιά. Έχει παρακολουθήσει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του ΕΚΠΑ «Ανάγνωση, Φιλαναγνωσία κι Εκπαιδευτικό Υλικό». Το 2016 δημιούργησε τη Facebook ομάδα «Παιδικό βιβλίο – Προτάσεις», όπου μαζί με την Νάσια Αλεξανδρίδη πρότειναν αγαπημένα τους βιβλία και σχετικές δραστηριότητες. Η ομάδα έχει φτάσει σήμερα να αριθμεί πάνω από 80.000 μέλη.
Η Γιώτα Κοκκόση γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Αποφοίτησε από τη Σχολή Βακαλό και έκτοτε εργάζεται ως γραφίστρια και εικονογράφος. Της αρέσουν πολύ τα βιβλία, η μουσική, τα δέντρα και ένας σκύλος, ο Αράτα.
Μια νέα σειρά εικονογραφημένων βιβλίων από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος με ιστορίες από τη σύγχρονη καθημερινότητα, που θα βοηθήσουν τα παιδιά να επεξεργαστούν με τον καλύτερο τρόπου διάφορα θέματα που τα απασχολούν, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να διαλέξουν το τέλος κάθε ιστορίας.
Την σειρά τη δημιούργησε η νηπιαγωγός Χριστίνα Κωνσταντουδάκη και την εικονογράφηση έχει κάνει η Γιώτα Κοκκόση, απευθύνετε σε παιδιά από 4 ετών και πάνω.
Στο βιβλίο «Τα συναισθήματα», σε κάθε ιστορία του βιβλίου, παρουσιάζεται ένα διαφορετικό συναίσθημα, όπως τα νιώθουν δύο αδέρφια σε καθημερινές καταστάσεις στο σπίτι, στο σχολείο και στη βόλτα.
Το συγκεκριμένο βιβλίο παρουσιάζει ένα διαφορετικό συναίσθημα σε κάθε ιστορία, όπως τα νιώθουν δύο αδέρφια σε καθημερινές καταστάσεις στο σπίτι, στο σχολείο και στη βόλτα. Οι μικροί αναγνώστες θα ταυτιστούν και θα διασκεδάσουν, ενώ οι γονείς τους θα μπορέσουν να κατανοήσουν καλύτερα τον ψυχισμό των παιδιών τους, προτείνοντάς τους εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης δύσκολων συναισθημάτων.
Η Χριστίνα Κωνσταντουδάκη είναι νηπιαγωγός και μένει στα Χανιά. Έχει παρακολουθήσει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του ΕΚΠΑ «Ανάγνωση, Φιλαναγνωσία κι Εκπαιδευτικό Υλικό». Το 2016 δημιούργησε τη Facebook ομάδα «Παιδικό βιβλίο – Προτάσεις», όπου μαζί με την Νάσια Αλεξανδρίδη πρότειναν αγαπημένα τους βιβλία και σχετικές δραστηριότητες. Η ομάδα έχει φτάσει σήμερα να αριθμεί πάνω από 80.000 μέλη.
Η Γιώτα Κοκκόση γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Αποφοίτησε από τη Σχολή Βακαλό και έκτοτε εργάζεται ως γραφίστρια και εικονογράφος. Της αρέσουν πολύ τα βιβλία, η μουσική, τα δέντρα και ένας σκύλος, ο Αράτα.
Η Lois Lowry, νικήτρια του Newbery Medal και συγγραφέας δεκάδων ευπώλητων βιβλίων, μεταφέρει τους αναγνώστες στην Εποχή του Σιδήρου μέσα από τη συναρπαστική διπλή ιστορία ενός αγοριού κι ενός κοριτσιού που παλεύουν να επιβιώσουν, σε αυτό το επικό κράμα φαντασίας και ιστορίας.
Η Έστριλντ δεν μοιάζει με τα άλλα κορίτσια στο χωριό της· θέλει να γίνει πολεμίστρια. Ο Βάρικ, το ορφανό αγόρι που τη βοηθάει να εξασκηθεί παρά την παραμορφωμένη πλάτη του, είναι επίσης ξεχωριστός. Και σε έναν κόσμο όπου οι διαφορές δεν γίνονται ανεκτές, ο κίνδυνος που διατρέχουν είναι θανάσιμος…
Αντλώντας έμπνευση από την αληθινή ανακάλυψη ενός πτώματος σε βάλτο, ηλικίας δύο χιλιάδων ετών, στο Γουίντεμπι της βόρειας Γερμανίας, η Lois Lowry, με την αριστοτεχνική της αφήγηση, δίνει ξανά ζωή στο Παιδί του Γουίντεμπι, που πνίγηκε στον βάλτο με τα μάτια δεμένα. Η ταλαντούχα συγγραφέας εξερευνά με καθηλωτικό τρόπο πιθανές εκδοχές της ζωής σε μια άλλη εποχή.
Το αίνιγμα του Γουίντεμπι Lois Lowry μετάφραση: Βάσια Τζανακάρη Εκδόσεις Παπαδόπουλος 208 σελ. ISBN 978-618-232-021-1 Τιμή €13,99
Κείμενο και εικονογράφηση: Barroux Μετάφραση: Χριστίνα Θεοχάρη Εκδόσεις: Παπαδόπουλος Χρονιά εκδοσης:2023 Ηλικίες:3+, 5+
Πιστός στα θέματα που αγαπάει, ο γνωστός εικονογράφος και δημιουργός βιβλίων Barroux μας μιλάει ξανά για τη φύση, την οικολογία και την ισορροπία. Μας μιλάει για την υπερβολική παρουσία του ανθρώπου παντού, ακόμα και στα βάθη των ωκεανών, ακόμα και μέσα στο σώμα μιας φάλαινας.
Μια όμορφη ιστορία φιλίας γεννιέται ανάμεσα σε έναν φαροφύλακα και μια φάλαινα όταν μια μέρα που αυτός κινδυνεύει με την βαρκούλα του στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, αυτή τον βοηθάει και του σώζει τη ζωή. Όταν όμως η φάλαινα εξαφανίζεται και φαίνεται να κινδυνεύει, είναι η σειρά του να της προσφέρει τη βοήθειά του. Το λιτό κείμενο πλαισιώνουν (ή περισσότερο αγκαλιάζουν και αναδεικνύουν) οι υπέροχες, εύγλωττες ακουαρέλες του που λατρεύουν παιδιά και μεγάλοι.
Ευφυές το λογοπαίγνιο του Barroux με το μπλε της θάλασσας και το όνομα της φάλαινας (Blue), όπως επίσης και η διακριτική αναφορά του ήρωα στον βιβλικό μύθο του Ιωνά και της φάλαινας (Jonas).
«Τίγρη, Τίγρη, πυρκαγιά/ μες στα δάση μια βραδιά,/ ποια αιώνια μαεστρία/ μπόρεσε να σχεδιάσει/ τη φρικτή σου συμμετρία;»
Αυτούς τους στίχους του Ουίλιαμ Μπλέικ (Τα τραγούδια της πείρας, μτφρ. Γ. Μπλάνας, εκδ. Ερατώ, 2004) μου έφερε στον νου η Τίγρη του ΣΦ Σαΐντ, και συγκεκριμένα η πρώτη εντύπωση που προκάλεσε η τίγρη στον πρωταγωνιστή του βιβλίου, ένα παιδί ονόματι Άνταμ. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ο ΣΦ Σαΐντ γεννήθηκε το 1967 στον Λίβανο, όμως ζει στο Λονδίνο από τα δύο του χρόνια. Σπούδασε στο Κέμπριτζ και στράφηκε επαγγελματικά στη δημοσιογραφία με ειδίκευση στο πολιτιστικό ρεπορτάζ, ενώ για αρκετά χρόνια έγραφε τις επίσημες ομιλίες του πρίγκιπα διαδόχου της Ιορδανίας. Το πρώτο του μυθιστόρημα για παιδιά, με τίτλο Βάρτζακ Πο, κυκλοφόρησε το 2003, μεταφράστηκε σε 14 γλώσσες (στα ελληνικά κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Κέδρος), διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο και σε όπερα, ενώ τώρα βρίσκεται στα σκαριά η κινηματογραφική του μεταφορά. Η Τίγρη, που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, είναι το τέταρτο μυθιστόρημά του και, κατά τον ίδιο, το καλύτερό του – τα βραβεία και οι διακρίσεις που το συνοδεύουν, μαρτυρούν πως μάλλον έχει δίκιο: British Book Award for Children’s Fiction 2023, The Week’s Junior’s award for Older Children’s Fiction, Foyles’ Children’s Book of the Year, The Time’s Books of the Year 2022, The Guardian’s Best Books of the Year 2022, Waterstones’ Best Children’s Books of 2022, κ.ά.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Λονδίνο το 2021, αλλά σ’ έναν κόσμο διαφορετικό από τον σημερινό: Η Βρετανική Αυτοκρατορία είναι σε πλήρη ισχύ και η δουλεία δεν έχει καταργηθεί. Το Λονδίνο είναι μια πόλη γεμάτη γκέτο, βία και καταπίεση. Ο Άνταμ Αλάμπρα είναι ένα μικρό αγόρι που ζει φτωχικά στο γκέτο του Σόχο με την οικογένειά του. Οι γονείς του έχουν ένα ραφτάδικο και τα τρία παιδιά τους –ο Ράμζι, μεγαλύτερος από τον Άνταμ, και η Χάνα, μικρότερή του– είναι συνεχώς μαζί τους στο μαγαζί και τους βοηθούν. Ο Άνταμ κάνει τις παραδόσεις στους πελάτες και γι’ αυτό χρειάζεται πολύ συχνά να βγει από το γκέτο, κατά συνέπεια υφίσταται καθημερινά τις προσβλητικές ερωτήσεις και τις υποτιμητικές ματιές των στρατιωτών, όπως και των λευκών Βρετανών.
Μια μέρα, τρέχοντας για να ξεφύγει από έναν ληστή, ο Άνταμ βρίσκεται σε έναν σκουπιδότοπο στην καρδιά της πόλης κι εκεί βρίσκει, έκπληκτος, ένα ζώο το οποίο έχει αφανιστεί από τη γη και έχει πλέον περάσει στη σφαίρα της μυθολογίας: μια τίγρη. Η περιγραφή του αγοριού, μόλις την πρωτοβλέπει, είναι που θυμίζει τους προαναφερθέντες στίχους του Μπλέικ:
Και… τι ήταν; Στη λάμψη μιας αστραπής είδε καλύτερα τη μορφή του. Από τα μουστάκια μέχρι την ουρά ήταν τρία μέτρα και ο όγκος ήταν τέτοιος που έπιανε όλη την πόρτα. Η γούνα του ήταν χρυσή σαν τη φωτιά, με ρίγες κατάμαυρες σαν κάρβουνο. (σελ. 17) […] την κοίταζε μαγεμένος από τις ρίγες της. Ήταν απόλυτα συμμετρικές, αυλάκωναν τις δυο πλευρές του κορμιού της σαν ρεύματα ποταμού. (σελ. 25)
Αν μπορείτε να ονειρεύεστε κάτι, τότε θα υπάρχει τουλάχιστον ένας κόσμος στο απέραντο σύμπαν όπου το όνειρο είναι πραγματικότητα.
Ήταν μια τίγρη που μίλησε στον Άνταμ με ανθρώπινη λαλιά, μια τίγρη κυνηγημένη και τραυματισμένη, που του ζήτησε να τη βοηθήσει. Κι έτσι ξεκινά η περιπέτεια όχι μόνο του Άνταμ αλλά και της Ζέιντι, μιας γειτονοπούλας του από το Σόχο, και η μάχη τους ενάντια στο Κακό, που απειλεί να κυριαρχήσει στον δικό τους κόσμο, όπως και στους άλλους, παράλληλους κόσμους του Σύμπαντος…
Καλοστημένη υπόθεση σε μια δυστοπία που, στιγμές στιγμές, δε δείχνει αποκλειστικά και μόνο προϊόν φαντασίας:
Αυτός ο κόσμος είναι φτιαγμένος πάνω στην πεποίθηση ότι κάποιοι άνθρωποι δικαιούνται να κατακτούν και να υποδουλώνουν. Μέχρι να ηττηθεί αυτή η πεποίθηση, κανείς δεν μπορεί να είναι πραγματικά ελεύθερος. Πολύ φοβάμαι ότι ο εχθρός μου έκανε πολλή δουλειά εδώ, σκλήρυνε τις καρδιές και σφυρηλάτησε δεσμά για να υποτάξει τα μυαλά… (σελ. 177)
Σε μια κοινωνία φοβισμένη κι εχθρική, όπου κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν, σε μια κοινωνία στερημένη, όπου οι φτωχοί γίνονται συνεχώς φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι, σε μια κοινωνία υποταγμένη και σκυφτή, έρχεται μια τίγρη για να φωτίσει την καθημερινότητα και το μυαλό δύο παιδιών, να τους πει ότι «αυτός ο κόσμος θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όπως κι εσείς», να τα βοηθήσει να βρουν τη δύναμη που όλοι οι άνθρωποι κρύβουν μέσα τους, να τους μιλήσει για την αξία των στόχων και των ονείρων στην ανθρώπινη ζωή:
Μην εγκαταλείπετε τα όνειρά σας. Θα σας βοηθήσουν να αλλάξετε τον κόσμο ή να δημιουργήσετε καινούργιους κόσμους. Με κάθε σας επιλογή, αυτό κάνετε. Και αν μπορείτε να ονειρεύεστε κάτι, τότε θα υπάρχει τουλάχιστον ένας κόσμος στο απέραντο σύμπαν όπου το όνειρο είναι πραγματικότητα. (σελ. 188)
Αξιόλογο βιβλίο – αρκετά απλό, ώστε να γίνει κατανοητό και από παιδιά των τελευταίων τάξεων του δημοτικού, αρκετά περιπετειώδες και συμβολικό, ώστε να κερδίσει και παιδιά του γυμνασίου, σε πολύ καλή μετάφραση της Βάσιας Τζανακάρη.
Όπως και τα προηγούμενα βιβλία του ΣΦ Σαΐντ, έτσι κι αυτό έχει εικονογραφηθεί από τον Ντέιβ ΜακΚίν, που είναι ιδιαίτερα γνωστός από τη δουλειά του σε βιβλία διάσημων συγγραφέων (Στίβεν Κινγκ, Ρέι Μπράντμπερι, Νιλ Γκέιμαν, Ντέιβιντ Άλμοντ κ.ά.). Τα μαυρόασπρα σκίτσα του ΜακΚίν επιτείνουν τον δυστοπικό χαρακτήρα της ιστορίας, ενώ παράλληλα αποπνέουν τη δύναμη της ομορφιάς κι αιχμαλωτίζουν το βλέμμα μας με την εκφραστικότητα και τις πλούσιες λεπτομέρειές τους.
Τίγρη SF Said εικονογράφηση: Dave McKean μετάφραση: Βάσια Τζανακάρη Εκδόσεις Παπαδόπουλος 296 σελ. ISBN 978-618-232-015-0 Τιμή €14,99
να μαντέψεις τι έγινε στο ταξίδι μας στην παραλία!
Ένας τίγρης με ψηλό καπέλο
Ήρθε και κάθισε δίπλα μου!
Ένα παιδί μαζί με τον μπαμπά του ταξιδεύουν με το τρένο προς την θάλασσα. Το ταξίδι τους όμως δεν είναι τόσο συνηθισμένο!
Μαζί τους στο τρένο ταξιδεύουν, ένας Τίγρης! Ναι καλά ακούσατε … ένας Τίγρης, τρεις ιπποπόταμοι, ένα τσούρμο κροκόδειλοι, μια μαμά με τα γουρουνάκια της και δυο σκυλάκια παγκ!
Όλοι αυτοί ταξιδεύουν παρέα! Όλοι αυτοί ταξιδεύουν παρέα και κάνουν μεγάλη φασαρία και σαματά!
Ο Μπαμπάς όμως δεν έχει παρατηρήσει τίποτα από αυτά! Και όλα αυτά γιατί είναι απασχολημένος με το κινητό του!
Μέσα από μια ζωηρή και γεμάτη χρώματα εικονογράφηση, θα δούμε και θα συζητήσουμε ένα θέμα που απασχολεί όλες τις οικογένειες!
Το «Υπάρχει ένας τίγρης στο τρένο» είναι μια τρυφερή και γλυκιά ιστορία με ρίμα – που κάνει την ανάγνωση του βιβλίου παιχνίδι – σε απόλυτη αρμονία με την εντυπωσιακή εικονογράφηση!
Έχοντας στοιχεία κλασικού έργου για παιδιά, το βιβλίο μεταφέρει ένα πολύ σημαντικό μήνυμα για τη σύγχρονη εποχή.
Πότε θα βάλουμε επιτέλους το κινητό στην τσέπη και θα παρατηρήσουμε όσα απίθανα συμβαίνουν γύρω μας;
Μια όμορφη μέρα, ένας μπαμπάς και ο γιος του αποφασίζουν να πάνε στην παραλία με το τρένο. Επιβιβάζονται, κάθονται πλάι – πλάι και ο μπαμπάς αμέσως σπεύδει στο αγαπημένο του σπορ που δεν είναι άλλο από την οθόνη του κινητού του.
Ξαφνικά δίπλα στον μικρό ήρωα της ιστορίας μας, θα καθίσει ένας τίγρης και θα αρχίσει να διαβάζει το κόμικ του. Ο μικρός μας φίλος έχει ξαφνιαστεί ευχάριστα, αλλά ο μπαμπάς απορροφημένος στο κινητό του καθώς ήταν, δεν έδωσε καμία απολύτως σημασία στον νέο επιβάτη του τρένου.
Το ταξίδι συνεχίζεται και στο βαγόνι εισβάλουν μερικοί κροκόδειλοι, έπειτα κάμποσοι ευγενικοί ιπποπόταμοι που προσφέρουν γλυκά, αλλά και μια μαμά με τα γουρουνάκια της που έπαιξαν με τον μικρό φίλο της ιστορίας μας χαρτιά. Το βαγόνι όλο γέμιζε, μα ο μπαμπάς δεν είχε καταλάβει πόσο όμορφα θα μπορούσε να περάσει με όλο αυτό το συνονθύλευμα γύρω του.
Στην επόμενη στάση επιβιβάζονται δυο σκυλάκια παγκ, ένας ποντικός αρκετά ζωηρός και σε λίγο στο βαγόνι γινόταν ένας τρελός και διασκεδαστικός χαμός!
Μόνο ο μπαμπάς παρέμενε απορροφημένος, τι κρίμα ο καημένος….
Τότε ο τίγρης θυμώνει στο λεπτό και του καταπίνει το κινητό!!!
Μονάχα τότε ο μπαμπάς είδε καθαρά και κάπως έτσι ένιωσε ανέλπιστη χαρά!
Έπαιξε κι αυτός με την ψυχή του και επιτέλους αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στο παιδί του!!!
Πρόκειται για ένα έξυπνο βιβλίο που στόχο του έχει, πρώτα εμείς οι μεγάλοι να δούμε καθαρά την αλόγιστη χρήση του κινητού και την επιρροή που έχει στη ζωή μας και μετά να καταλάβουν τα παιδιά από μικρή ηλικία, ότι οι συσκευές πρέπει να έχουν συγκεκριμένο χώρο στη ζωή μας και όχι να μας στερούν χρόνο από το πολύτιμο παιχνίδι.
Ένα διδακτικό και απολαυστικό βιβλίο για μικρούς και μεγάλους, γραμμένο με ρίμα για ακόμη περισσότερη διασκέδαση!
Προσπαθήστε να απαγκιστρωθείτε από τις οθόνες, ζήστε και αλληλοεπιδράστε με ανθρώπους που αγαπάτε, μοιραστείτε μαζί τους ανέμελες στιγμές και δημιουργήστε όμορφες αναμνήσεις.
Γονείς, μην εγκλωβίζεστε στον εικονικό κόσμο της οθόνης! Αφεθείτε μαζί με τα παιδιά σας στον αληθινό κόσμο, παίξτε, διασκεδάστε και γίνετε μαζί τους πάλι παιδιά!!!!
Η Mariesa Dulak γεννήθηκε στο Γιορκσάιρ και έχει καταγωγή από το Μπαρμπάντος και την Αγγλία. Η αγάπη της για το βιβλίο την οδήγησε στο πτυχίο της στην Αγγλική Λογοτεχνία, στο μεταπτυχιακό της στην Παιδική Λογοτεχνία και σε μια καριέρα στις εκδόσεις. Σταδιακά, οι σημειώσεις της άρχισαν να γίνονται ιστορίες και πλέον είναι συγγραφέας εικονογραφημένων βιβλίων, με θέματά τους την ταυτότητα και την οικογενειακή ζωή.
Η εικονογράφος Rebecca Cobb είναι ένα ανερχόμενο αστέρι στον χώρο των παιδικών εικονογραφημένων βιβλίων. Αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Φάλμουθ το 2004. Έκτοτε έχει συνεργαστεί σε δύο εικονογραφημένα βιβλία με τη βραβευμένη με Orange Prize Helen Dunmore και με την Julia Donaldson, στα βιβλία The Paper Dolls και The Everywhere Bear.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.
Ένα παιδί επιβιβάζεται στο τρένο μαζί με τον μπαμπά του, ο οποίος δεν σηκώνει τα μάτια από το τηλέφωνο του. Έτσι δεν παρατηρεί ότι στο τρένο ανεβαίνει επίσης… ένας τίγρης.
Κι έπειτα τρεις ιπποπόταμοι, ένα τσούρμο κροκόδειλοι, μια μαμά με τα γουρουνάκια της και δύο σκυλάκια παγκ!
Πανδαιμόνιο ξεσπάει στο βαγόνι, κι ο τίγρης αγριεύει… Όμως ο μπαμπάς; Θα πάρει ποτέ χαμπάρι τι συμβαίνει γύρω του;
