Geoffroy de Pennart

Η ιστορία του πιο αγαπητού «λύκου» της Γαλλίας

Ο Geoffroy de Pennart γεννήθηκε το 1951 στο Παρίσι. To 1974 αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Γραφιστικών Τεχνών Pennighen (École supérieure d’arts graphiques Penninghen) και ξεκίνησε να εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας. Η πρώτη του αμειβόμενη εργασία ήταν να σχεδιάζει γεωγραφικούς χάρτες και στη συνέχεια κερδίζει τα προς το ζην κάνοντας διάφορες εικονογραφήσεις για εφημερίδες και γραφιστικά για επιχειρήσεις, όπως διαφημίσεις και σχεδιασμό εταιρικής ταυτότητας.

Η γνωριμία του Pennart με την Isabel Finkerstaedt αλλάζει τελείως απρόσμενα τα δεδομένα της ζωής του. Η Finkerstaedt είχε μόλις ιδρύσει τον εκδοτικό οίκο Kaléidoscope και ενδιαφέρεται να δει ένα βιβλίο που ετοιμάζει. Θα του πάρει δύο χρόνια για να το ολοκληρώσει και έτσι το 1992 κυκλοφορεί το πρώτο βιβλίο του Geoffroy de Pennart με τίτλο La reine des abeilles (Η βασίλισσα των μελισσών) που βασίστηκε σε μια ιστορία των αδερφών Γκριμ. Ωστόσο ήταν το 1994 όταν συστήνει για πρώτη φορά στο αναγνωστικό κοινό τον Λύκο του με τον τίτλο Ο λύκος ξαναγύρισε!(Le loup est revenu!).Ο Pennart είχε δημιουργήσει έναν ήρωα που ανέτρεπε τα στερεότυπα του κακού λύκου μέσα από τις γεμάτες χιούμορ, συναισθήματα, αλλά όχι αυστηρά διδακτικές ιστορίες του. Η επιτυχία της σειράς ήταν τεράστια και ο Γάλλος συγγραφέας και εικονογράφος δεν έχει πάψει να την ανανεώνει με νέες ιστορίες μέχρι σήμερα. Οι Εκδόσεις Παπαδόπουλος κυκλοφορούν από το 1995 τις ιστορίες του λύκου του Geoffroy de Pennart με πιο πρόσφατη έκδοση τον τίτλο Ψέματα! (Mensonges!)[2019].

Εκτός από τις ιστορίες με τον λύκο, ο Pennart δημιούργησε και άλλα εικονογραφημένα βιβλία, όπως τους τίτλους Ο Γιάννος ο σκυλάκος και η Μαρίκα Φουντωτή (Jean Toutou et Marie Pompon), Η πριγκίπισσα, ο δράκος και ο ατρόμητος ιππότης (La princesse, le dragon et le chevalier intrépide) και Σοφία, η αγελαδίτσα τραγουδίστρια (Sophie la vache musicienne), τα οποία έχουν κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος. Παράλληλα, δεν έπαψε ποτέ να δέχεται αναθέσεις από τον Τύπο και τις επιχειρήσεις με την ιδιότητα του εικονογράφου-γραφίστα.

Το σπίτι του δεν βρίσκεται στο πολύβουο Παρίσι. Ζει στην ύπαιθρο μαζί με τη σύζυγό του και τη μικρότερη από τις δύο κόρες του. Η μεγάλη κόρη του Chloé είναι δασκάλα. Μεταφέροντας τις εμπειρίες της από το σχολείο, η Chloé πληροφόρησε κάποτε τον πατέρα της πως έχει πάρει «προαγωγή» ως δάσκαλος, αφού οι ιστορίες του λύκου δουλεύονται συχνά στο πλαίσιο κάποιας σχολικής εργασίας ή ενός θεατρικού έργου. Ο Pennart αποδέχτηκε με χαρά τη συγκεκριμένη προσφώνηση γι’ αυτό και δηλώνει στην ενότητα που αφιερώνει στους εκπαιδευτικούς στο site του:

Σε εσάς τους δασκάλους, οφείλω ένα μεγάλο «ευχαριστώ». Σας ευχαριστώ για την υποδοχή που είχαν τα βιβλία μου είκοσι και πλέον χρόνια, από την κυκλοφορία του πρώτου βιβλίου της σειράς «Ο λύκος ξαναγύρισε!». Εκείνη την εποχή (1994) η υποδοχή σας συνέβαλε σημαντικά στην επιτυχία του βιβλίου, γεγονός που με ενθάρρυνε να δημιουργήσω κι άλλα. Φυσικά, συνέχισα και εξακολουθώ μέχρι σήμερα να συνεργάζομαι με εταιρείες ως εικονογράφος, αλλά με την πάροδο των ετών και με τη συνεχή υποστήριξη σας, τα παιδικά βιβλία κατέχουν μεγαλύτερη θέση στην καριέρα μου. Σας ευχαριστώ και πάλι!

Ο Geoffroy de Pennart παραμένει μέχρι σήμερα ένας ασταμάτητος, ευγνώμων, χαρούμενος δουλευτής της γραφίδας, είτε πρόκειται για λέξεις είτε για εικόνες.

(σκίτσο του Geoffroy de Pennart που απεικονίζει τον εαυτό του)

John Lewis Gaddis

Ο πρύτανης των ιστορικών του Ψυχρού Πολέμου

Οι μεταπολεμικοί στόχοι του Στάλιν ήταν η προσωπική του ασφάλεια, η ασφάλεια του καθεστώτος του, της χώρας του και κατόπιν της ιδεολογίας του. Με αυτήν ακριβώς τη σειρά.

Αυτά έγραφε ο Τζον Λιούις Γκάντις (γενν. 1941), σημερινός κάτοχος της έδρας Στρατιωτικής και Ναυτικής Ιστορίας Robert A. Lovett στο πανεπιστήμιο Γέιλ, όταν αναθεωρούσε την πολύχρονη άποψή του ότι για την ευθύνη της έναρξης του Ψυχρού Πολέμου δεν ήταν εξ ολοκλήρου υπεύθυνες ούτε η ΕΣΣΔ ούτε οι ΗΠΑ. Εν αντιθέσει με την παλιά του αυτή άποψη –ότι και οι δύο υπερδυνάμεις επεδίωξαν εξίσου να προστατεύσουν την ασφάλεια και τα συμφέροντά τους, με την ένταση μεταξύ τους να κλιμακώνεται λόγω παρανοήσεων και δυσκολιών επικοινωνίας– ο Γκάντις υποστήριξε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν άνοιξαν επιτέλους τα σοβιετικά αρχεία, ότι ο Ιωσήφ Στάλιν έπαιξε πολύ σημαντικότερο ρόλο στην υποκίνηση του Ψυχρού Πολέμου απ’ ό,τι είχε οποιοσδήποτε υποψιαστεί. Σήμερα, ο Τζον Λιούις Γκάντις θεωρείται ο κατεξοχήν πρεσβευτής της άποψης ότι ο ίδιος ο Στάλιν αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες αιτίες του Ψυχρού Πολέμου.

Ο Γκάντις είναι, ίσως, ο πιο γνωστός και πολυδιαβασμένος ιστορικός στον κόσμο σε θέματα Ψυχρού Πολέμου και Στρατηγικής Μεγάλης Κλίμακας. Οι New York Times τον έχουν επανειλημμένα αποκαλέσει «πρύτανη των ιστορικών του Ψυχρού Πολέμου». Ανέκαθεν ενδιαφερόταν για τα σημεία όπου συναντώνται η ιστορία και η σύγχρονη πολιτική και για τη διαδικασία μέσω της οποίας τα γεγονότα μετασχηματίζονται σε Ιστορία. Για αυτόν τον λόγο, άρχισε από νωρίς να ασχολείται με τη διπλωματική ιστορία. «Ξεκίνησα να ερευνώ τον Ψυχρό Πόλεμο όταν ακόμα ο Ψυχρός Πόλεμος συνέβαινε γύρω μας» γράφει. «Το σχέδιο Μάρσαλ παρήγαγε άμεσα ψυχολογικά και υλικά οφέλη για τις χώρες που το έλαβαν. Το γεγονός ότι η Σοβιετική Ένωση αρνήθηκε να δεχθεί τέτοια βοήθεια, μην επιτρέποντάς και στους δορυφόρους της να τη λάβουν, έδωσε την ευκαιρία στις ΗΠΑ να αποκτήσουν τόσο γεωπολιτικό όσο και ηθικό πλεονέκτημα από τις αρχές του Ψυχρού Πολέμου».
 
Η έρευνα της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου αποδείχθηκε, τελικά, ελκυστική σε βάθος χρόνου: η πτώση του πρώην Ανατολικού Μπλοκ οδήγησε στο άνοιγμα των αρχείων όλο και περισσότερων χωρών και στην εύρεση αναπάντεχων θησαυρών εντός τους: «Δεν περίμενα ποτέ να βρεθώ σε θέση να ερευνήσω και αντλήσω στοιχεία από τα κρατικά έγγραφα της ΕΣΣΔ, της Κίνας ή των χωρών της ανατολικής Ευρώπης. Εφόσον αυτό κατέστη δυνατόν όμως» υποστηρίζει ο Γκάντις «έχουμε υποχρέωση να επανεξετάσουμε πολλά από τα πράγματα που πιστεύαμε ότι ξέραμε πριν από τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου».
Οι ανεκτίμητοι αρχειακοί θησαυροί που αποκαλύφθηκαν από το άνοιγμα των αρχείων έχουν ως αποτέλεσμα πολλοί από τους πρώην μαθητές του Γκάντις να αναθεωρούν το παλιότερο έργο του δασκάλου τους. Αντί να τον τρομάζει, η διαδικασία αυτή τον ενθουσιάζει και τον τιμά: «Αυτή η σπίθα που βλέπω στους πρώην μαθητές μου, όταν εκείνοι αρχίζουν και δημοσιεύουν κι εγώ καταλαβαίνω ότι δεν δημιούργησαν κλώνους μου αλλά σκεπτόμενους ανθρώπους με τις δικές τους, ανεξάρτητες απόψεις, που έχουν το θάρρος να τις εκθέσουν κιόλας, είναι το όλο νόημα της πανεπιστημιακής διδασκαλίας».

Για αυτή του την πανεπιστημιακή προσφορά, ο Τζον Λιούις Γκάντις έχει τιμηθεί με το National Humanities Medal (Εθνικό Μετάλλιο Ανθρωπιστικών Σπουδών) των ΗΠΑ, το 2005. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια της Ιντιάνα, του Οχάιο, της Οξφόρδης, του Πρίνστον, του Γέιλ και του Ελσίνκι, καθώς και στη Σχολή Ναυτικού Πολέμου των ΗΠΑ.

Το βιβλίο του Ο Ψυχρός Πόλεμος, που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος τον Οκτώβριο του 2018, κέρδισε το βραβείο Harry S. Truman το 2006. Εκτός αυτού, ο Γκάντις είναι κάτοχος του National Books Critics Circle Award, του American History Prize, καθώς και του βραβείου Pulitzer. Είναι μέλος της Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών των ΗΠΑ.

Αντώνης Παπαθεοδούλου

Ένας μοναδικός εξερευνητής των λέξεων

Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου γεννήθηκε το 1977 στον Πειραιά. Δεν ξέρουμε αν όνειρό του ήταν να γίνει ιππότης, πειρατής ή ταχυδρόμος –ιδιότητες που έδωσε σε μυθοπλαστικούς ήρωές του– πάντως ήταν ένας πολύ αφοσιωμένος πρόσκοπος και… αναγνώστης. Τα παραμύθια που τον μάγευαν όταν ήταν μικρός ήταν πολλά: Από το Παραμύθι με τα χρώματα του Αλέξη Κυριτσόπουλου το οποίο θεωρεί πως καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την αισθητική του σχετικά με το τι σημαίνει καλό παιδικό βιβλίο, έως την ‘Aλκη Ζέη, τον Τζάνι Ροντάρι, τον Τζέιμς Κρους και τον Ιούλιο Βερν.

Οι σπουδές του ξεκίνησαν στο τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών αλλά δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ εκεί. Η ικανότητά του να σκέφτεται με εικόνες αποδείχτηκε πιο δυνατή και έτσι κατέληξε να σπουδάζει Κινούμενο Σχέδιο με Υπολογιστές την τριετία 1995-1997. Το 2006 αρχίζει να εργάζεται στο χώρο της διαφήμισης και εξερευνά το Κινούμενο Σχέδιο με παραδοσιακές τεχνικές, ολοκληρώνοντας ένα σχετικό θερινό τμήμα στη Βαρκελώνη. Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου αγαπά την Ισπανία και τη γλώσσα της, γι’ αυτό και σπούδασε Ισπανική Φιλολογία στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.

Το 1999 κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο με τίτλο Η Κοκκινοσκουπίτσα. Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά ο Αντώνης Παπαθεοδούλου έχει γράψει περισσότερα από 45 βιβλία και έχει μεταφράσει 29. Και αυτή είναι μάλλον μόνο η αρχή…

Για τον ίδιο, η ιδέα πίσω από κάθε βιβλίο είναι υπόθεση μιας στιγμής: «Το να ανακαλύψω αν υπάρχει λόγος αυτή η ιδέα να γίνει βιβλίο για παιδιά και ποιος είναι αυτός ο λόγος, συνήθως μου παίρνει χρόνια. Το να το γράψω είναι και πάλι υπόθεση μιας στιγμής. Το να φέρω αυτό που έγραψα στην τελική μορφή του πάλι μπορεί να πάρει χρόνια. Γενικά υπάρχει ένα σταμάτα-ξεκίνα στη διαδικασία που δεν το αντέχουν όλες οι ιδέες. Κάποιες –λίγες– τερματίζουν, οι περισσότερες εγκαταλείπουν στη μέση της διαδρομής. Αλλά έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεις τις ιδέες, βάζοντάς τους δύσκολες δοκιμασίες. Το “Οι καλοί κι οι κακοί πειρατές” γράφτηκαν σε μια βδομάδα που με τον γιο μου παίζαμε το ίδιο παιχνίδι ερωταπαντήσεων κάθε βράδυ» έχει δηλώσει.

Τα έργα του μαγεύουν μικρούς και μεγάλους και έτσι το 2011 λαμβάνει το Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου του περιοδικού Διαβάζω και το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο (εικονογράφηση: Μυρτώ Δεληβοριά). To 2012 λαμβάνει για δεύτερη συνεχή χρόνια το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου για το βιβλίο Οι καλοί και οι κακοί πειρατές (εικονογράφηση: Ίρις Σαμαρτζή) που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, και για τον ίδιο τίτλο του απονέμεται το Βραβείο Εικονογραφημένου Βιβλίου του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 2015 δέχεται το Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για τον τίτλο Καράβια που ταξίδεψαν τη φαντασία που συνέγραψε με τη Μαρία Αγγελίδου (εικονογράφηση: Χρήστος Κούρτογλου).

Το 2014 ο Αντώνης Παπαθεοδούλου έχει μια πρωτότυπη ιδέα: να δημιουργήσει μια σειρά βιβλίων που να βασίζονται στις αγαπημένες ιστορίες του Ιουλίου Βερν αλλά το κείμενο να απευθύνεται σε παιδιά πρωτοσχολικής ηλικίας και να διαθέτει έντονο το στοιχείο του χιούμορ και της περιπέτειας. Η σειρά ονομάστηκε Μικρά ταξίδια με τη φαντασία του Ιουλίου Βερν και «συνταξιδιώτης» του Αντώνη Παπαθεοδούλου είναι η Ίρις Σαμαρτζή, η οποία κατορθώνει με τα ζωηρά χρώματα και την πολυεπίπεδη εικονογράφησή της να δημιουργήσει το πιο εμβληματικό και παραστατικό περιβάλλον για τις ιστορίες. Η σειρά γνωρίζει τεράστια επιτυχία και ήδη μετρά έξι τίτλους. 

(Ο Α.Παπαθεοδούλου και η Ι.Σαμαρτζή στην απονομή του βραβείου Compostela)

Το 2016 επιφυλάσσει για τον Αντώνη Παπαθεοδούλου και την Ίριδα Σαμαρτζή μια πολύ μεγάλη τιμή αφού γίνονται αποδέκτες του Διεθνούς ΒραβείουCompostela για το εικονογραφημένο βιβλίο Una última carta (ελληνική έκδοση: Ένα τελευταίο γράμμα). Αξίζει να σημειωθεί πως η επιλογή του συγκεκριμένου τίτλου έγινε ανάμεσα σε 239 διεθνείς υποψηφιότητες. Την επόμενη χρονιά ο Αντώνης Παπαθεοδούλου βραβεύεται με το Ειδικό Βραβείο Βιβλιοπωλών Public για το εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο Οχ Χταπόδι, λάθος πόδι! σε εικονογράφηση του Πέτρου Μπουλούμπαση (Εκδόσεις Παπαδόπουλος).

Δημιουργικότητα, επιτυχία, βραβεύσεις, αναγνώριση. Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου δεν επαναπαύεται στις δάφνες του και, όπως οι αγαπημένοι του εξερευνητές στις ιστορίες τού Ιουλίου Βερν, πάντα αναζητά την επόμενη ιδέα που θα τον κάνει να πιάσει την πένα του και τον πιο πρωτότυπο τρόπο για να παρουσιάσει τα βιβλία του στα παιδιά. Πραγματικά αρκεί μία φορά να βρεθεί κανείς σε παρουσιάσεις του συγγραφέα για να καταλάβει γιατί και για τον ίδιο αποτελούν αξέχαστες εμπειρίες. Αφηγήσεις, χειροτεχνίες, κατασκευές origami και μουσικές συνοδεύουν τις παρουσιάσεις των βιβλίων του Αντώνη Παπαθεοδούλου, προκαλώντας πάντα γέλια, αυθόρμητα παιχνίδια και ενθουσιασμό.

Αν κάποια στιγμή τον «έχανε» το παιδικό βιβλίο, θα τον κέρδιζε η ποίηση. Λατρεύει να διαβάζει ελληνική ποίηση, το 2004 είχε εκδώσει μια ποιητική συλλογή, γράφει ακόμα ποιήματα, αλλά προς το παρόν τα αφήνει στα συρτάρια του. Ίσως να αισθάνεται πως δεν είναι ακόμα έτοιμος να δει το όνομά του δίπλα σε εκείνα των ποιητών που θαυμάζει, ίσως η αγάπη για το παιδικό βιβλίο να είναι πιο δυνατή: «Αυτό που με συναρπάζει στο παιδικό βιβλίο είναι η δημιουργική ελευθερία που σου εξασφαλίζει το γεγονός ότι σε μια ιστορία για παιδιά μπορεί να συμβεί και το πιο θεότρελο πράγμα. Και η ικανοποίηση που σου χαρίζει η πίστη ότι γράφοντας για παιδιά μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο. Ότι συμμετέχεις σε μια μυστική, παγκόσμια συνωμοσία δημιουργών, που σκοπό έχει να κάνει σιγά-σιγά, χωρίς οι άλλοι να το καταλάβουν, τον κόσμο πιο δίκαιο, πιο ανοιχτό, πιο όμορφο» έχει δηλώσει σε συνέντευξή του.

Εκτός από το όραμά του για τη δύναμη που έχει μια ιστορία να σε βάζει στη θέση του άλλου, εκκινώντας έτσι μια διαδικασία ενσυναίσθησης, ο Αντώνης Παπαθεοδούλου έχει και έναν άλλον τρόπο να χρησιμοποιεί το παιδικό βιβλίο για καλό σκοπό, αφού από το 2014 αποτελεί πολύτιμο συνεργάτη της PLAYMOBIL Hellas και διαχρονικό υποστηρικτή του κοινωνικού προγράμματος PLAYMOBIL play & give, έχοντας προσφέρει αφιλοκερδώς τα συλλεκτικά παραμύθια Ο Ιππότης Καλόκαρδος και η Νεράιδα Ελπίδα (2014), Η πιο ωραία δουλειά του κόσμου (2015), Ο Δίας, η Αθηνά και η δύναμη της προσφοράς (2016) και Τα μαγικά του παππού και της γιαγιάς (2017), Δύο μαγικοί παιδίατροι (2018). Παράλληλα, ο Αντώνης Παπαθεοδούλου στηρίζει και άλλους κοινωνικούς σκοπούς και το έργο φορέων και οργανώσεων, μέσα από δράσεις όπου συμμετέχουν ή πρωταγωνιστούν βιβλία του.

(O Αντώνης Παπαθεοδούλου σε παρουσίαση του βιβλίου “Οχ, χταπόδι, λάθος πόδι”)

Το 2018 ο Αντώνης Παπαθεδούλου και η Ίρις Σαμαρτζή δημιούργησαν τη νέα σειρά παιδικών βιβλίων με τίτλο Μικρά Μεγάλα Κλασικά η οποία φιλοξενεί ιστορίες της κλασικής λογοτεχνίες σε προσαρμογή του Αντώνη, κατάλληλες για αναγνώστες πρωτοσχολικής ηλικίας. Η Ίρις με την τρισδιάστατη και ζωηρή εικονογράφησή της αναδεικνύει και επεκτείνει με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες τη νέα αφήγηση. Ο πρώτος τίτλος της σειράς είναι μια προσαρμογή του Τομ Σόγερ του Μαρκ Τουέιν με τίτλο Τομ Σόγερ ή το μεγαλύτερο παιδικό δωμάτιο του κόσμου και έπονται οι τίτλοι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων του Λιούις Κάρολ, Ο Μόγλης του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ και Οι Μικρές Κυρίες της Λουίζα Μέι ?λκοτ. 

Όπως προαναφέρθηκε, τα σχεδόν είκοσι χρόνια εκδοτικής παρουσίας είναι μόνο η αρχή για τον πολυγραφότατο συγγραφέα και ο ίδιος μπορεί να νιώθει πως χρόνο με τον χρόνο είναι μεγαλύτερη η απαίτηση που έχει από τον εαυτό του και η ευθύνη απέναντι στο αναγνωστικό κοινό, ωστόσο, ως άλλος Φιλέας Φογκ, έχει δηλώσει: «Όταν κοιτάζεις πίσω τη διαδρομή, αναγνωρίζεις με αγάπη τα λάθη που σε έκαναν καλύτερο και αισθάνεσαι πολύ, πάρα πολύ τυχερός, για τους συνεργάτες που συνάντησες στον δρόμο και προχωρήσατε παρέα».

* Στο άρθρο χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από συνεντεύξεις του Αντώνη Παπαθεοδούλου που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα (13/04/2015), στο site Κόκκινη Αλεπού (12/12/2016) και στο site My Lovable Baby (30/06/2017).

Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού

Οι ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες γράφουν ένα από τα πιο συγκλονιστικά βιβλία της χρονιάς

«Εκείνο το απόγευμα συνειδητοποιήσαμε ότι έπρεπε να καταγράψουμε όλα όσα είχαμε ζήσει από τόσο κοντά τους τελευταίους μήνες, για να εξηγήσουμε άλλα και να κατανοήσουμε εμείς οι ίδιες πώς βγήκαν τα πράγματα εκτός ελέγχου σε τόσο χρονικό διάστημα. Τι πήγε στραβά;»
Έτσι περιγράφουν οι δημοσιογράφοι Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού στο βιβλίο τους με τίτλο Η τελευταία μπλόφα

όλα όσα βιώσαν το απόγευμα του Σαββάτου 27 Ιουνίου 2015 βγαίνοντας από την αίθουσα Τύπου στην οποία είχε μόλις ολοκληρωθεί η συνέντευξη Τύπου με τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισεμπλουμ να δηλώνει «Η απώλεια αξιοπιστίας είναι τεράστια» στον απόηχο της απόφασης της ελληνικής κυβέρνησης να προκηρύξει δημοψήφισμα επί ενός προσχεδίου συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων δανειστών της.

(H Ελένη Βαρβιτσιώτη σε αποστολή σε προσφυγικό καταυλισμό στο Μπαγκλαντές)

Παρά το νεαρό της ηλικίας τους η Ελένη Βαρβιτσιώτη και η Βικτώρια Δενδρινού είχαν ήδη καλύψει άλλα 26 Eurogroup ως ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες για την Καθημερινή και τη Wall Street Journal, αντίστοιχα. H Ελένη Βαρβιτσιώτη φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης. Το 2004 εντάχθηκε στην ερευνητική ομάδα της τηλεοπτικής εκπομπής «Οι φάκελοι», καλύπτοντας πληθώρα θεμάτων στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και τις ΗΠΑ. Το καλοκαίρι του 2007 παρακολούθησε μαθήματα παραγωγής Ντοκιμαντέρ στο Maine Media Workshops κι έπειτα δούλεψε εθελοντικά σε φυλακές ανηλίκων στην πόλη του Κούσκο στο Περού. Μετά το Περού βρέθηκε στο Πεκίνο όπου και εργάστηκε στην παραγωγή του Πολιτιστικού έτους της Ελλάδας στην Κίνα. 

To 2013 το όνομα της Ελένης Βαρβιτσιώτη έγινε παγκοσμίως γνωστό για τη συνέντευξη που πήρε από τον τότε υπουργό Οικονομικών της Αργεντινής Χερνάν Λορεντζίνο. Η Βαρβιτσιώτη ζητούσε επίμονα από τον Λορεντζίνο να αποκαλύψει το πραγματικό ποσοστό πληθωρισμού της χώρας με αποτέλεσμα ο υπουργός να διακόψει τη συνέντευξη δηλώνοντας πως το ζήτημα ήταν «περίπλοκο» και στη συνέχεια προλόγισε την αποχώρηση του με τη φράση «Θέλω να φύγω». Το βίντεο της συνέντευξης με το σχετικό ηχητικό απόσπασμα μεταδόθηκε σε πολλούς τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας της λατινικής Αμερικής και έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το hashtag #mequieroir (#iwanttoleave) να επικρατεί στο Twitter των χρηστών της Αργεντινής. Για την ιστορία μετά την αποχώρηση του Λορεντζίνο, ακούγεται ένας βοηθός να δηλώνει στη δημοσιογράφο πως δεν συζητάνε ποτέ για τον πληθωρισμό, ούτε με τα μέσα ενημέρωσης της χώρας, με την Ελένη Βαρβιτσιώτη να επισημαίνει πως δεν θα μπορούσε να μη ρωτήσει για το θέμα για το οποίο μιλούν όλοι οι πολίτες της Αργεντινής, δηλώνοντας: «Αν δεν ρωτήσω γι’ αυτό, τότε δεν κάνω τη δουλειά μου».

Από το 2014 η Ελένη Βαρβιτσιώτη είναι ανταποκρίτρια της Καθημερινής και του ΣΚΑΪ στις Βρυξέλλες ενώ το 2016 βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Μπότση για τις ανταποκρίσεις της από το διοικητικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Η Βικτώρια Δενδρινού σπούδασε Φιλοσοφία, Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και κατέχει μεταπτυχιακό στα Οικονομικά από το University College London. Η αρθρογραφία της εστιάζει σε οικονομικά και πολιτικά ζητήματα της Ευρωζώνης και συνεργάστηκε με το Reuters Breakingviews και τον Economist στο Λονδίνο. Το 2014 ξεκίνησε να εργάζεται ως ανταποκρίτρια της Wall Street Journal στις Βρυξέλλες ενώ σήμερα διατηρεί την ίδια θέση για λογαριασμό του δικτύου Bloomberg.

Η τελευταία μπλόφα η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 2019 από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, αποτελεί το πρώτο εκδοτικό πόνημα για τις δημοσιογράφους. Το βιβλίο αποτελεί μια συγκλονιστική αφήγηση των γεγονότων που σημάδεψαν την Ελλάδα και την Ευρωζώνη το πρώτο επτάμηνο του 2015 (Ιανουάριος – Ιούλιος 2015) το οποίο βασίζεται σε 230 ώρες off the record συνεντεύξεων με 95 πρωταγωνιστές της συγκεκριμένης περιόδου. Το βιβλίο εκτός του ότι αποκαλύπτει το παρασκήνιο του 2015 και τις συνακόλουθες συγκρούσεις, φέρνει για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας το 157 σελίδων Plan B της Ευρωζώνης για την αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ.

(Στο ενδιάμεσο οι Ελένη Βαρβιτσιώτη και η Βικτωρία Δενδρινού μαζί με συναδέλφους τους σε αίθουσα Τύπου στις Βρυξέλλες)

Όπως έχουν δηλώσει οι συγγραφείς για την ανάγκη τους να μεταφέρουν στις σελίδες ενός βιβλίου όλα όσα βίωσαν ως ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες το 2015: «Βγήκαμε από την αίθουσα Τύπου με τα αυτιά μας να βουίζουν και την ανάσα μας κομμένη. Ως Ελληνίδες στις Βρυξέλλες, βρισκόμασταν στην προνομιακή – αλλά συνάμα δύσκολη – θέση να αντιλαμβανόμαστε τόσο την ελληνική πραγματικότητα όσο και τους περιορισμούς των Ευρωπαίων».


Για τη συγγραφή του βιβλίου, χρειάστηκε να φανερώσουν όλα όσα έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, το Παρίσι, τη Φρανκφούρτη και την Αθήνα. Η έρευνα τους περιλαμβάνει off the record συνεντεύξεις για το λόγο πως πολλοί από τους συνεντευξιαζόμενους εξακολουθούν να βρίσκονται και σήμερα σε σημαντικές θέσεις. Οι Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού κατόρθωσαν να διασταυρώσουν τις πληροφορίες που είχαν συλλέξει μέσω e-mails, SMS, πρακτικά και σημειώσεις συναντήσεων, αλλά και πολλά άλλα έγγραφα – απόρρητα και μη – , λίστες τηλεφωνημάτων, φωτογραφίες κι ό,τι άλλο υλικό τους εμπιστεύτηκαν όσοι μίλησαν μαζί τους.


Εργάστηκαν με υπομονή, ψυχραιμία και επιμονή καθώς ήθελαν το έργο τους να έχει σφαιρική αναφορά, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις διαφορετικές οπτικές. Αυτή εξάλλου θέλουν να είναι η παρακαταθήκη του βιβλίου τους: «Με την ‘’Τελευταία μπλόφα’’ ευελπιστούμε ότι καταφέραμε να παραθέσουμε την πιο αναλυτική, ολοκληρωμένη και κυρίως νηφάλια αφήγηση της πιο κρίσιμης χρονιάς για την Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση».

Kate Atkinson

Η ακούραστη συγγραφέας των μπεστ σέλερ

«Το να έχω προκαλέσει δάκρυα ή γέλιο σε κάποιον είναι σπουδαίο. Ζω για να ψυχαγωγώ. Δεν έχω σκοπό να διδάξω ή να κάνω κήρυγμα ή να τοποθετούμαι πολιτικά. Η δουλειά μου είναι πρωτίστως να διασκεδάζω τον εαυτό μου και στη συνέχεια όλους τους υπόλοιπους» έχει δηλώσει σε συνέντευξη της στην εφημερίδα The Guardian η πετυχημένη συγγραφέας Κέιτ Aτκινσον.

Γεννημένη το 1951 στο Γιορκ στη Βόρεια Αγγλία, η Aτκινσον έχει δηλώσει πως υπήρξε ένα φοβικό, αγχωμένο παιδί. Η ίδια αποδίδει αυτά τα χαρακτηριστικά στο γεγονός πως μεγάλωσε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με έντονο καταπιεσμένο συναίσθημα. Ο πατέρας της είχε περάσει δύσκολα παιδικά χρόνια, τα οποία σημάδεψαν η φτώχεια και η βία. Οι γονείς της, παρόλο που ήταν μαζί, δεν μπορούσαν να παντρευτούν καθώς η μητέρα της δεν κατόρθωσε να πάρει διαζύγιο από τον καταστροφικό γάμο που είχε συνάψει κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Aτκινσον μεγάλωσε σε ένα διαμέρισμα πάνω από το μαγαζί που διατηρούσαν οι γονείς της στο Γιορκ, περνώντας πολλές ώρες της ημέρας μόνη, με συντροφιά πολλά βιβλία. Η αγάπη της για τα βιβλία την οδήγησε να σπουδάσει αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Dundee. Αφότου πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα, παρέμεινε στο πανεπιστήμιο για να πραγματοποιήσει το διδακτορικό της στη μεταμοντέρνα αμερικανική λογοτεχνία. Παρόλο που δεν πέρασε τις τελικές εξετάσεις και έτσι δεν απέκτησε τον σχετικό τίτλο, η μελέτη της στα συγγραφικά στυλ Αμερικανών λογοτεχνών όπως ο Κουρτ Βόνεγκατ επηρέασαν το δικό της έργο. Η Κέιτ Aτκινσον όμως δεν είχε συνειδητοποιήσει ακόμα πως θέλει να γίνει συγγραφέας. 

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70, και στο μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ’80, η Aτκινσον εργάστηκε ως γραμματέας σε νομική εταιρεία και ως δασκάλα. Το 1981 ωστόσο, ξεκινά να γράφει μερικά διηγήματα. Μετά από μερικά χρόνια ανακηρύσσεται η νικήτρια ενός λογοτεχνικού διαγωνισμού με το διήγημά της In China. Η συγκεκριμένη βράβευση της έδωσε ώθηση να γράψει κι άλλες ιστορίες οι οποίες δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά όπως το Good Housekeeping και στην εφημερίδα Daily Mail.«Έμαθα πραγματικά να γράφω επειδή έπρεπε να χωρέσω μια πλοκή μέσα σε μια πολύ συγκεκριμένη έκταση» έχει δηλώσει η Aτκινσον για την εμπειρία της συγγραφής για τον Τύπο. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως το 1993 το διήγημά της με τίτλο Karmic Mothers—Fact or Fiction? κέρδισε το βραβείο Ian St. James και μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη το 1997.

Το πρώτο μυθιστόρημά της κυκλοφόρησε το 1995 και ήταν μια τραγική κωμωδία με τίτλο Στα παρασκήνια του μουσείου(Behind the Scenes at the Museum). Η ίδια ήταν τότε 43 ετών και άκουσε ουκ ολίγες φορές το σχόλιο πως ήταν αρκετά μεγάλη για πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας. Το βιβλίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και κέρδισε τα βραβεία των κατηγοριών «Βιβλίο της Χρονιάς» και «Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα» στα  Whitebread Awards (μετέπειτα Costa Awards). Η επικράτησή της επί λογοτεχνικών «μεγαθηρίων» όπως ο Σάλμαν Ρούσντι, προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στον Τύπο. Τίτλοι όπως «Aγνωστη καμαριέρα κερδίζει βραβείο» (είχε εργαστεί μια φορά σε ξενοδοχείο) την πίκραναν ιδιαίτερα και από τότε είναι πολύ επιφυλακτική στο να δίνει συνεντεύξεις. 

Ακολούθησαν και άλλες εκδοτικές επιτυχίες ενώ το 2004 κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο μιας σειράς αστυνομικής λογοτεχνίας με κεντρικό ήρωα τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Τζάκσον Μπρόντι. Το μυθιστόρημα Ψέματα και μυστικά (Case Histories) βρέθηκε στη βραχεία λίστα των βραβείων Costa και έγινε τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Τζέισον Aϊσακς. Το 2013 συστήνει στο αναγνωστικό κοινό το χαρακτήρα της Ούρσουλα Τοντ στο μυθιστόρημα Η ζωή μετά τη ζωή (Life after life). Το βιβλίο χαρακτηρίστηκε ως ένα εξαιρετικό μείγμα επιστημονικής φαντασίας και δράματος, βρέθηκε στη βραχεία λίστα του Women’s Prize for Fiction ενώ κέρδισε το βραβείο Costa για το καλύτερο μυθιστόρημα και το Goodreads Choice Award. Το 2015 κυκλοφόρησε το έργο της A God in Ruins με πρωταγωνιστή τον αδερφό της Ούρσουλα Τοντ, Τέντι, ενώ το 2018 εκδόθηκε το μυθιστόρημα Παραπλάνηση (Transcription) το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος. Οι κριτικές για την Παραπλάνηση ήταν διθυραμβικές. Το Time Magazine το χαρακτήρισε ως το «βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε αυτό το φθινόπωρο» και ο Guardian ως «ένα λαμπρό υπόδειγμα της ώριμης συγγραφικής φάσης της Aτκινσον: ένα μυθιστόρημα ιδεών που διαθέτει σοφία, χιούμορ και διατηρεί το ρυθμό ενός κατασκοπικού θρίλερ». Κεντρική ηρωίδα της Παραπλάνησης είναι Τζούλιετ Aρμστρονγκ, μέλος μιας ομάδας κατασκόπων της ΜΙ5 που στόχευε στην εξάρθρωση του δικτύου των Βρετανών φιλοναζιστών, που στις αρχές της δεκαετίας του ’50, εργάζεται ως παραγωγός εκπαιδευτικών προγραμμάτων στο BBC, ζώντας μια φαινομενικά κανονική, σχεδόν βαρετή ζωή. Ωστόσο κάποιοι λογαριασμοί του παρελθόντος της έχουν παραμείνει ανοιχτοί.

Η «δικαιοσύνη» είναι μια αρχή την οποία πραγματεύεται στα περισσότερα βιβλία της η Κέιτ Aτκινσον. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του έργου της είναι η ικανότητα της να πλάθει εκπληκτικούς γυναικείους χαρακτήρες. Αυτός είναι και ο λόγος που η ίδια πιστεύει πως δεν θα βρεθεί ποτέ στη βραχεία λίστα του βραβείου Booker. Όχι πως την ενδιαφέρει ιδιαίτερα, αφού εκείνη είναι που έχει ζητήσει από τους εκδότες της να μην υποβάλλουν τα βιβλία της ως υποψήφια σε βραβεία βιβλίου. «Μου αρκεί να πληρώ τις δικές μου ποιοτικές προδιαγραφές» έχει δηλώσει σχετικά. Εκτός από τα βραβεία, η Aτκινσον δεν ενδιαφέρεται ούτε για τους λογοτεχνικούς κύκλους του Λονδίνου. Έχοντας συνηθίσει την ηρεμία του Γιορκσάιρ, η γνωστή συγγραφέας επέλεξε να ζει στο Εδιμβούργο. Έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει αποκτήσει δύο κόρες ενώ έχει και εγγονές. Όσο μεγαλώνει, τόσο περισσότερο απολαμβάνει τη συγγραφή και έχει δηλώσει πως δεν βίωσε ποτέ το φαινόμενο του «συγγραφικού μπλοκαρίσματος». Η βραβευμένη συγγραφέας παραδέχεται πως το γράψιμο είναι συχνά μια ανιαρή διαδικασία, αλλά «μια καλή φράση μπορεί να σε αποζημιώσει ακόμη και για χρόνια ανίας ή προσωπικής κόλασης», έχει πει χαρακτηριστικά. Μια τέτοια συλλογή από πολύ καλές φράσεις είναι και κάθε της μυθιστόρημα, που όταν το ολοκληρώνει, απολαμβάνει να το παραδίδει στους αναγνώστες και να προχωράει στο επόμενο.

Richard Clogg

Ο επίμονος ιστορικός

Γεννημένος το 1939 στο Rochdale, ο Ρίτσαρντ Κλογκ μετράει σήμερα εξήντα ολόκληρα χρόνια γνωριμίας με την Ελλάδα και την ιστορία της. Η πρώτη επαφή μαζί της, τον Μάιο του 1958, μετά την αποφοίτησή του από το Κολέγιο Fettes στο Εδιμβούργο, δεν ήταν προσχεδιασμένη· έχοντας κερδίσει την ταξιδιωτική υποτροφία Lowrie, ο 19χρονος Κλογκ φιλοδοξούσε να είναι «ο πρώτος επιτυχών που θα πατούσε το πόδι του στην Ασία». Όμως το πέρασμα από την Ελλάδα τον γοήτευσε: «Η ομορφιά της Ελλάδας με είχε συγκλονίσει, η ασυνήθιστη φιλικότητα και φιλοξενία των κατοίκων της με είχε συγκινήσει», γράφει, «κι έτσι αποφάσισα ότι ήθελα να μάθω περισσότερα για τη χώρα». Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να γίνει μια αυθεντία στη νεώτερη ελληνική ιστορία, να συνδεθεί με τον αντιδικτατορικό αγώνα την περίοδο της χούντας συνεργαζόμενος με την ελληνική υπηρεσία του BBC και βοηθώντας ποικιλοτρόπως τους Έλληνες αντιφρονούντες, αλλά και να αναπτύξει μια πολύ συγκεκριμένη και σταθερή άποψη για τις πολιτικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες της χώρας.

Από το 1969 άρχισε να διδάσκει νεώτερη ελληνική ιστορία στο King’s College του Λονδίνου, πρώτα ως λέκτορας, στη συνέχεια ως υφηγητής και τέλος, από το 1988 ως το 1995, ως καθηγητής νεώτερης ιστορίας των Βαλκανίων. Το 1995 έγινε Senior Research Fellow καθώς και μέλος του συμβουλίου του St Antony’s College της Οξφόρδης, όπου και ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του ως Emeritus Fellow. Ανάμεσα στα βιβλία του συγκαταλέγονται η «Σύντομη» ιστορία της Ελλάδας, που ξεκινάει από την παρακμή και πτώση του Βυζαντίου και φτάνει ως το 1985, και μια «Συνοπτική» και εικονογραφημένη εισαγωγή στην ιστορία της Ελλάδας, από τα πρώτα σκιρτήματα του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος στα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις μέρες μας. Πρόκειται για βιβλία που μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες (και μάλιστα σε όλες τις βαλκανικές!) και διδάσκονται στο ελληνικό πανεπιστήμιο επί τριάντα και πλέον χρόνια. Για την προσφορά του τιμήθηκε με τον Χρυσούν Σταυρό του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Τον Ρίτσαρντ Κλογκ έχει απασχολήσει επίσης το φαινόμενο της ελληνικής διασποράς ανά τους αιώνες, τα ζητήματα εθνοτικής ταυτότητας και μειονοτήτων –ένας προβληματισμός που αποτυπώθηκε στο βιβλίο MonoritiesinGreece: AspectsofaPluralSociety(Μειονότητες στην Ελλάδα: Μορφές μιας πληθυντικής κοινωνίας)– καθώς και η εκλογική συμπεριφορά στη μεταπολεμική Ελλάδα [Parties and Elections in Greece: The Search for Legitimacy (Κόμματα και εκλογές στην Ελλάδα: Η αναζήτηση της αξιοπιστίας)]. Έγραψε επίσης για την «καθ’ ημάς Ανατολή» κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, ενώ συμμετείχε σε αρκετά συλλογικά έργα που εξετάζουν εκφάνσεις της νεώτερης ιστορίας μας.

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για τους εκπαιδευτικούς θεσμούς και δη το Πανεπιστήμιο, τις ίντριγκες και τις αδιαφανείς διαδικασίες που αφορούν τους διορισμούς ή την εξέλιξη των καθηγητών, τα αλληλομαχαιρώματα και τις αντιζηλίες, με αποκορύφωμα την εξώθηση σε παραίτηση από την έδρα Κοραή του King’s College του μεγάλου ιστορικού Aρνολντ Τόινμπι, λόγω της φιλοτουρκικής του στάσης κατά την περίοδο του πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας (1919-1922), γέννησαν το βιβλίο του PoliticsandtheAcademy, Στην έρευνα αυτή, μεταξύ άλλων, ο Ρίτσαρντ Κλογκ εξετάζει το ιδιαίτερο περιβάλλον των Ελληνικών Σπουδών στην Αγγλία, και την επιρροή των Ελλήνων χρηματοδοτών και των πολιτικών συμφερόντων στη διαμόρφωσή τους. Το «καυτό» αυτό θέμα θα τον απασχολήσει και στο συναρπαστικό χρονικό της ακαδημαϊκής του ζωής με τίτλο Ο επίμονος ιστορικόςτο οποίο κυκλοφορεί από το Φεβρουάριο του 2019 από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Neil deGrasse Tyson

Αστροφυσική για όλους

Ο Neil deGrasse Tyson (1958) γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το Bronx High School of Science, πριν πάρει το πτυχίο του στη Φυσική από το Χάρβαρντ και το διδακτορικό του στην Αστροφυσική από το Κολούμπια.

Αρχισε να ενδιαφέρεται για την αστρονομία από την ηλικία των 9 ετών, μετά από την πρώτη του επίσκεψη στο πλανητάριο Χέιντεν. «Τόσο μεγάλη εντύπωση μου είχε κάνει αυτή η απεικόνιση του νυχτερινού ουρανού» είπε αργότερα «που νομίζω ότι δεν είχα και πολλές επιλογές: ήταν λες και το σύμπαν με κάλεσε κοντά του». Τριάντα σχεδόν χρόνια αργότερα θα γινόταν ο ίδιος διευθυντής του πλανητάριου Χέιντεν της Νέας Υόρκης.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τον σχηματισμό των αστέρων, τις εκρήξεις αστεριών, τους γαλαξίες-νάνους και τη δομή του δικού μας γαλαξία. Εκτός από τις δεκάδες επιστημονικές του δημοσιεύσεις –και την εκτενή του σταδιοδρομία ως μέλος της Επιτροπής Διερεύνησης της Πολιτικής του Διαστήματος των ΗΠΑ και ως μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της NASA– ο Tyson έχει γράψει σειρά βιβλίων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό και αποσκοπούν να μεταφέρουν στους μη ειδικούς αναγνώστες τη μαγεία που ενέχει η ενασχόληση με το διάστημα. Πολλά από αυτά –όπως το Αστροφυσική για βιαστικούς (που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2019 από τις εκδ. Παπαδόπουλος) και το Death by Black Hole and Other Cosmic Quandaries (Θάνατος από μαύρη τρύπα κι άλλα κοσμικά ερωτήματα)– έχουν βρεθεί για πολλές εβδομάδες στις λίστες των μπεστ σέλερ των New York Times.

Μετέφερε επίσης για πολλά χρόνια τη μαγεία του σύμπαντος στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Από το φθινόπωρο του 2006 και για 5 σεζόν, ο Tyson παρουσίαζε τη σειρά NOVA ScienceNOW, εξηγώντας με εύληπτο τρόπο τις τελευταίες εξελίξεις στις επιστήμες που ασχολούνται με την κατανόηση του σύμπαντος. Με τη βοήθεια μιας σειράς από πασίγνωστους κωμικούς, κατάφερε να δημιουργήσει ένα δημοφιλέστατο podcast και μια τηλεοπτική σειρά στο κανάλι National Geographic, που σκοπός της είναι να προσεγγίσει ανθρώπους που πιστεύουν ότι δεν τους αρέσουν οι επιστήμες – και να τους μεταπείσει. Το Star Talk, πέραν της συνεχούς δημοφιλίας του, έχει κερδίσει και βραβείο Emmy στην κατηγορία της καλύτερης ενημερωτικής εκπομπής.

Ο Tyson είναι επίτιμος διδάκτωρ 20 πανεπιστημίων και κάτοχος του Distinguished Public Service Medal της NASA, της υψηλότερης τιμητικής διάκρισης που έχει δοθεί ποτέ από την Εθνική Υπηρεσία Αεροναυπηγικής του Διαστήματος των ΗΠΑ σε απλό πολίτη. Η προσφορά του στην επεξήγηση των μυστηρίων του σύμπαντος αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση με την επονομασία αστεροειδούς με το όνομα «13123 Tyson».

ΑΟΖ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ

Οι Εκδόσεις Παπαδόπουλος και τα Public σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου της σειράς ΜΙΚΡΕΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου στις 19:00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Public Συντάγματος (Καρ. Σερβίας 1, Αθήνα)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Ευάγγελος Βενιζέλος

Πρώην Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ.

‘Αγγελος Συρίγος

Αναπληρωτής Καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου και της Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Βουλευτής Α’ Αθήνας και ο συγγραφέας του βιβλίου

Θεόδωρος Καρυώτης

Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστημιακό Σύστημα Maryland των ΗΠΑ, ειδικός σε θέματα ΑΟΖ.

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Μανώλης Κωστίδης 

Ανταποκριτής του ΣΚΑΪ στην Τουρκία

«Η Τελευταία Μπλόφα»: Η επίσημη παρουσίαση του μπεστ σέλερ των δημοσιογράφων Ελένης Βαρβιτσιώτη & Βικτώριας Δενδρινού

Στο κατάμεστο αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη (Πειραιώς 138) πραγματοποιήθηκε, σε συνεργασία με τα βιβλιοπωλεία Public, το βράδυ της Δευτέρας 14 Οκτωβρίου 2019 η επίσημη παρουσίαση του βιβλίου των δημοσιογράφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού «Η τελευταία μπλόφα: Το παρασκήνιο του 2015, οι συγκρούσεις, το Plan B» το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος. Τις συγγραφείς πλαισίωσαν ο Γιάννης Στουρνάρας, Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, πρώην Υπουργός Οικονομικών και Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Peter Spiegel, Διευθυντής Σύνταξης των Financial Times, ο Thomas Wieser, Πρώην Πρόεδρος του EuroWorking Group και της Επιτροπής Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών Υποθέσεων της ΕΕ, ενώ τη συζήτηση συντόνισε ο Διευθυντής της εφημερίδας Η Καθημερινή Αλέξης Παπαχελάς

(από αριστερά: Αλέξης Παπαχελάς, Γιάννης Στουρνάρας, Peter Spiegel, Thomas Wieser, Ελένη Βαρβιτσιώτη, Βικτώρια Δενδρινού)

Μετά τον χαιρετισμό του εκδότη Γιάννη Παπαδόπουλου, ο οποίος τόνισε πως με την Τελευταία Μπλόφα η Ιστορία άρχισε να γράφεται νωρίς, ο Αλέξης Παπαχελάς πραγματοποίησε μια σύντομη εισαγωγή δηλώνοντας πως πρόκειται για ένα σημαντικό και ψύχραιμο βιβλίο το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει το πρωταρχικό υλικό για την έρευνα μιας Επιτροπής «Σοφών» –κάτι αντίστοιχο με τα truth commission της Αμερικής– η οποία θα αναζητούσε τι πραγματικά συνέβη το 2015, ώστε να δώσει τις απαντήσεις που έχει ανάγκη ο λαός προκειμένου να κατανοήσει για ποιον λόγο έχει βιώσει ό,τι έχει βιώσει τα τελευταία χρόνια.


(Ο εκδότης Γιάννης Παπαδόπουλος)

Στη συνέχεια τον λόγο πήραν οι συγγραφείς της Τελευταίας Μπλόφας, οι οποίες μοιράστηκαν με το κοινό την ανησυχία που είχαν όταν έγραφαν το βιβλίο και την ικανοποίηση που ένιωσαν όταν συνειδητοποίησαν την τεράστια επιτυχία του συγγραφικού τους πονήματος. Συγκεκριμένα, η ανταποκρίτρια του πρακτορείου Bloomberg Βικτώρια Δενδρινού δήλωσε πως η πρόθεσή τους ήταν το βιβλίο να αποτελέσει «μια κάμερα για τους αναγνώστες πίσω από κλειστές πόρτες», ενώ η ανταποκρίτρια της εφημερίδας Η Καθημερινή και του ΣΚΑΪ στις Βρυξέλλες Ελένη Βαρβιτσιώτη τόνισε πως η εξιστόρηση ρίχνει βάρος και στην ανθρώπινη πλευρά των πρωταγωνιστών της περιόδου εκείνης και παράλληλα φανερώνει τις αδυναμίες του πολιτικού συστήματος και τις διαδικασίες της λήψης ευρωπαϊκών αποφάσεων. Υπογράμμισε επίσης την επίπονη κι επίμονη διαδικασία της πολλαπλής διασταύρωσης των πληροφοριών που παρατίθενται, μέσω πληθώρας πηγών—από ιδιωτικά έγγραφα μέχρι επίσημα πρακτικά των συνεδριάσεων.

Πραγματοποιώντας μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση της ελληνικής κρίσης από το πρώτο πρόγραμμα του 2010 έως και την περίοδο που περιγράφεται στην Τελευταία Μπλόφα, ο Peter Spiegel δήλωσε πως πρόκειται για ένα εξαιρετικό και πολύ σημαντικό βιβλίο, το οποίο έχει ήδη χαρακτηρίσει ως «αντίδοτο στην αμνησία».

Στην εισαγωγή του ο Πρώην Πρόεδρος του EuroWorking Group και ένας από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων του 2015 Thomas Wieser δήλωσε πως μέχρι και την κυκλοφορία της Τελευταίας Μπλόφας είχε γραφτεί μόνο άλλο ένα καλό βιβλίο για την ελληνική κρίση, εκείνο του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, εννοώντας το βιβλίο Game Over – Η αλήθεια για την κρίση, το οποίο επίσης κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος. Αποκαλύπτοντας πως μία από τις φράσεις που συνηθίζει να λέει είναι ότι «υπάρχει λίγη Ελλάδα μέσα στον καθένα από εμάς», μίλησε για τη συμβολή του βιβλίου Η τελευταία μπλόφα στην εκτενή εθνική συζήτηση που πρέπει να γίνει προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα σε κάθαρση.

(από αριστερά ο Ευρωπαίος Επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος συνομιλεί με τους Peter Spiegel και Thomas Wieser)

Στη δική του τοποθέτηση ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας Γιάννης Στουρνάρας μίλησε για τη δυσκολία του να αναλύσει την Τελευταία Μπλόφα αντικειμενικά όντας και ένα πρόσωπο με σημαντικό συστημικό ρόλο στα γεγονότα του 2015. Επισήμανε πως το ίδιο το βιβλίο τον ώθησε τελικά να είναι αντικειμενικός, καθώς οι συγγραφείς του δεν παίρνουν θέσεις και δεν αποκαλύπτουν τις πηγές τους, όπως επιτάσσει η δημοσιογραφική δεοντολογία, παραδίδοντας ένα συγκλονιστικό χρονικό, ένα ιστορικό ντοκουμέντο που «πρέπει να διαβάσει κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας για να μάθει και κυρίως να μη λησμονήσει».

Η συζήτηση για το βιβλίο Η τελευταία μπλόφα έκλεισε με τους ομιλητές να μοιράζονται με το κοινό τις πιο δύσκολες στιγμές που βίωσαν κατά την πορεία της ελληνικής κρίσης και ειδικά το πρώτο εξάμηνο του 2015. Την παρουσίαση του βιβλίου παρακολούθησαν πολλοί εκπρόσωποι του πολιτικού, οικονομικού, επιχειρηματικού και δημοσιογραφικού κόσμου – ανάμεσά τους ο πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο Αν. Υπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, η Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Δόμνα Μιχαηλίδου, ο πρέσβης των ΗΠΑ Geoffrey R. Pyatt, η πρέσβης της Αυστρίας Andrea Ikic Bohm, οι βουλευτές Δημήτρης Καιρίδης και Μπάμπης Παπαδημητρίου, οι πρώην υπουργοί Γιώργος Χουλιαράκης, Γκίκας Χαρδούβελης, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Φίλιππος Σαχινίδης, Γιώργος Αλογοσκούφης, οι πανεπιστημιακοί Πάνος Τσακλόγλου, Γιώργος Παγουλάτος, Λουκάς Τσούκαλης, Ελένη Λουρή κ.ά.

Αξίζει να σημειωθεί πως λόγω της μεγάλης προσέλευσης, πολλοί θεατές παρακολούθησαν την εκδήλωση μέσω live streaming σε διπλανή αίθουσα που είχε διατεθεί για τον σκοπό αυτό, ενώ μετά το τέλος της εκδήλωσης οι συγγραφείς Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού υπέγραψαν βιβλία και συνομίλησαν με τους παρευρισκόμενους μέχρι αργά το βράδυ.

Το βιβλίο «Η τελευταία μπλόφα» των Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού, που έχει φτάσει στην 50η χιλιάδα, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Τρόποι
Πληρωμής