heart-icon heart-icon

Το μόνο παιδί


ΤΑ ΝΕΑ | 15-16/11/2025


Μαρία Λυκάρτση
«Το μόνο παιδί»
Εικονογράφηση: Zafouko Yamamoto
Εκδόσεις Παπαδόπουλος
Μια νέα φωνή στο χώρο του εικονογραφημένου βιβλίου είναι η Μαρία Λυκάρτση.
Τρία έως τώρα τα βιβλία που υπογράφει, αλλά δείχνουν να είναι αρκετά για να σκιαγραφήσουν τις θεματικές και το συγγραφικό ύφος της.
Ο άνθρωπος μέσα στον κόσμο της Φύσης, αλλά και μέσα στην κοινωνία -η περιοχή όπου κινείται η έμπνευσή της.
Με μια γλώσσα λιτή, απλή, μα και με υπόγεια στοιχεία ποιητικότητας -κάπως έτσι υλοποιείται η γραφή της.
‘Τον αέρα τον ένιωθε πριν φτάσει στο τζάμι του το γέλιο της Μαίρης, δεν θα το μπέρδευε ποτέ με της Λένας. Πιο πολύ από τις λέξεις άκουγε καμιά φορά τη σιωπή’
Ένα αγόρι -που πολύ εύστοχα η εικονογράφος θα μας δείξει το πρόσωπό του μόνο στην τελευταία ζωγραφιά, τότε που η συγγραφέας θα παρατηρήσει πως: Ήταν ίσως, το μόνο παιδί που δεν θα ‘νιωθε μόνο του τελικά ποτέ- είναι ο κεντρικός χαρακτήρας της αφήγησης.
Ένα παιδί που μπορεί και διαισθάνεται και δεν φοβάται την ιδιαιτερότητα των συναισθημάτων του.
Κι αυτό όσο κι αν ιδιαιτερότητα μπορεί να σημαίνει μοναχικότητα και όχι μοναξιά, μια καθημερινότητα χωρίς ‘φίλους’ και’ ακολούθους’ αλλά συντρόφους όπως το γέλιο, το κλάμα, η μυρωδιές, τα χρώματα, οι εκφράσεις στα πρόσωπα των άλλων.
Μια ιδιαίτερα εύστοχη εξιστόρηση του διαφορετικού μέσα στις προδιαγραφές ενός εικονογραφημένου βιβλίου που ασφαλώς και όχι μόνο μπορεί, αλλά και αξίζει να διαβαστεί από αναγνώστες κάθε ηλικίας.
Η εικονογράφηση της Zafouko Yamamoto (ψευδώνυμο της Ζαφειρούλας Σιμοπούλου) διατηρεί το ύφος μιας παιδικής σύνθεσης καθώς περιγράφει την καθημερινότητα ενός παιδιού σε αστικό περιβάλλον.

Πηγή: Μάνος Κοντολέων

Κινητή γιορτή: Κριτική


Εφημερίδα “Η ΑΥΓΗ” | 2.11.2025


Με μια κόκκινη κλωστή, στην ΑΥΓΗ της Κυριακής, η Αργυρώ Πιπίνη και ο Achilleas Razis σε ένα “διάλογο” με το έργο του Π. Τέτση, δείχνουν στα παιδιά πως η Τέχνη δεν είναι παρά η διαρκής μετουσίωση της ζωής σε πίνακα, κείμενο, μουσική, εικόνα…

🔖Δημιουργώντας Τέχνη με την Τέχνη

Ο Παναγιώτης Τέτσης, σημαντικός χαράκτης και ζωγράφος, γοητευμένος από τη λαϊκή αγορά που στηνόταν κάθε Παρασκευή έξω από το εργαστήριό του στην οδό Ξενοκράτους, θα δημιουργήσει-δουλεύοντας από το 1979 ως το 1982- μια ζωφόρο, μήκους 58 μέτρων, στην οποία θα μεταφέρει αυτό το κοινωνικό δρώμενο, μεταδίδοντας μέσω της πανδαισίας των χρωμάτων του την κίνηση, την ένταση, την αλληλεπίδραση ανάμεσα στους ανθρώπους που κινούνται στον συγκεκριμένο χώρο.

Η Αργυρώ Πιπίνη και ο Αχιλλέας Ραζής, εμπνεόμενοι από το έργο του Τέτση, δημιουργούν ένα βιβλίο για παιδιά στο οποίο αποκαλύπτουν πώς μπορείς να κάνεις Τέχνη με την Τέχνη. Μέσα από αυτό το «διάλογο» των δημιουργών με το έργο του Τέτση δίνεται η ευκαιρία στα παιδιά, και όχι μόνο, να κατανοήσουν ότι η Τέχνη δεν είναι παρά η διαρκής μετουσίωση της ζωής σε πίνακα, κείμενο, μουσική, εικόνα….

Η λαϊκή αγορά, ως θεσμός, έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Εκεί γίνονταν εμπορικές συναλλαγές αλλά, ταυτόχρονα, η Αγορά ήταν και ο τόπος στον οποίο οι αρχαίοι συζητούσαν τις πολιτικές εξελίξεις, τα κοινά, γνωρίζονταν και φιλοσοφούσαν. Στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετατρέπεται στο γνωστό “παζάρι” σε μεγάλα οικιστικά κέντρα, μια καθορισμένη ημέρα της εβδομάδας. Σήμερα, σε πολλές περιοχές του κόσμου, αυτός ο θεσμός θεωρείται πολιτιστική κληρονομιά και πόλος έλξης τουριστών.

Αυτό το οπτικό, ηχητικό, οσφρητικό και γευστικό μικροσύμπαν μεταφέρουν η Πιπίνη και ο Ραζής σε ένα βιβλίο που γιορτάζει τη ζωντάνια της καθημερινότητας, τη χαρά της απλότητας, τη φύση και την ανθρώπινη επαφή. Στην ανθρωπογεωγραφία τους, ο μικρός Σπύρος γίνεται ο ξεναγός του αναγνώστη: «Ελάτε να σας δείξω τη χώρα μου. Είναι μια χώρα κινητή, χρωματιστή, μια χώρα ευτυχίας». Είναι μια χώρα που δεν υπάρχουν σκιές, όλα είναι στο φως. Και οι αναγνώστες ακολουθούν τον Σπύρο σε αυτή τη διαδρομή, μια διαδρομή που ξεκινά από το χώμα που μυρίζει βροχή, από τα μποστάνια και τις εξοχές, τα αμπέλια και τις ελιές και καταλήγει σε μια πόλη…Εκεί που έχει καφάσια, φορτηγάκια, κιόσκια και ομπρέλες, άντρες με φανελάκια, μαμάδες με μωρά, μια κυρία που ψωνίζει κολοκυθάκια και «κεράσια, κερασάκια για χείλη κόκκινα και μαγουλάκια». Εκεί που ο Σπύρος συναντά την Αγνή, που μοιάζει με νεράιδα, και που τον ακούει να της μιλά για τη χώρα του, για τις δυσκολίες του, για την καθημερινότητά του.

Το βιβλίο μετατρέπεται σε ένα σύμπαν που λέξεις και χρώματα πλημμυρίζουν τον αναγνώστη. Είναι μια σπουδή πάνω στο λόγο και την εικόνα. Η Αργυρώ Πιπίνη, που τα κείμενά της αποτελούν υπόδειγμα λογοτεχνικού λόγου, για άλλη μια φορά επιβεβαιώνει την ποιητική διάσταση, την υποβλητικότητα και τη μουσικότητα της γραφής της. Μιας γραφής, που δε λέει αλλά δείχνει. Που οι λέξεις της επιτρέπουν στον αναγνώστη να ακούσει, να μυρίσει, να γευτεί…«Η χώρα μου είναι φραουλένια την άνοιξη, πορτοκαλένια τον χειμώνα, χρυσοκολοκυθένια το φθινόπωρο, και το καλοκαίρι,α, το ολόχρυσο καλοκαίρι έχει όλα τα χρώματα…». Η ζωντάνια του λόγου της αναπαράγει αυτή τη θορυβώδη κινητή γιορτή της καθημερινότητας και τη μετουσιώνει σε μια ιστορία για «τα πιο χρωματιστά και αθώα πλάσματα, τα παιδιά».

Άξιος συνοδοιπόρος σε αυτή την πορεία, ο Αχιλλέας Ραζής. Η μεταξύ τους συνεργασία αποτελεί ιδανικό παράδειγμα αυτού που θεωρείται κομβικής σημασίας στα βιβλία για παιδιά, ο τρόπος δηλαδή που το εικονιστικό κείμενο συμπληρώνει, προεκτείνει, επαναπροσδιορίζει το λεκτικό. Ο Ραζής, χωρίς να προσπαθεί να μιμηθεί τη ζωγραφική

«γλώσσα» του Τέτση, αναδημιουργεί μέσα από τη δική του ματιά και τη δική του χρωματική παλέτα το σύμπαν της λαϊκής αγοράς. Μεταφέρει με το δικό του εικαστικό και χρωματικό βλέμμα, την αξία του ταπεινού και την ποίηση που αναδύεται από την καθημερινότητα. Εστιάζει σε όσα περνούν απαρατήρητα, δίνει χρώμα σε εκείνα που οι άλλοι θεωρούν κοινά.

Στο τέλος του βιβλίου, όταν οι πάγκοι θα έχουν μαζευτεί, ο Σπύρος θα ξαναγυρίσει σπίτι του. Και με τρόπο ευρηματικό, μέσω του αναπτύγματος στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, οι μικροί αναγνώστες θα βρεθούν στο έργο του Τέτση, σε ένα απόσπασμα της δικής του λαϊκής αγοράς, στη δική του ανθρωπογεωγραφία.

Η Πιπίνη και ο Ραζής, χρόνια μετά το πολυβραβευμένο βιβλίο «Μελάκ, μόνος», επιβεβαιώνουν ότι αποτελούν ένα ισχυρό δίδυμο που οδηγεί τα παιδιά στο να προσεγγίζουν την Τέχνη αξιοποιώντας κάθε τους αίσθηση. Ο λόγος και τα χρώματα πάλλονται από το αγαπητικό βλέμμα με το οποίο αποδίδουν στιγμιότυπα μιας καθημερινότητας, γεμάτης φωνές, μυρωδιές, κίνηση…μιας καθημερινότητας που πάλλεται από το φως της ζωής.

Πηγή: Εφημερίδα “Η ΑΥΓΗ” της Κυριακής

«Η μεγάλη επιστροφή»: Ο μακρύς δρόμος της Ελλάδας, από τη διεθνή αμφισβήτηση στην αξιοπιστία.


Mononews.gr | 26.10.2025


«Στον τόπο μας έχουμε την τάση να γράφουμε βιβλία για τις καταστροφές του: τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον Εμφύλιο, τη Δικτατορία, το Κυπριακό, το δημοψήφισμα, την Κρίση της περασμένης δεκαετίας. Καταστροφές υπήρξαν πολλές, και καλά κάνουμε και τι αναλύουμε. Δεν είναι όμως όλα πάντα έτσι. Η Ελλάδα ξεπέρασε μία από τις μεγαλύτερες δοκιμασίες που έχει περάσει ένα κράτος σε καιρό ειρήνης και κοιτάζει ξανά μπροστά», αναφέρει ο Αλέξης Πατέλης στο βιβλίο του «Η μεγάλη επιστροφή: Ο δρόμος για την αξιοπιστία της Ελλάδας», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Έχοντας βρεθεί στην «πρώτη γραμμή του πυρός», καθώς από το 2019 έως και το 2024 είχε αναλάβει τη θέση του Προϊσταμένου του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο κ. Πατέλης έζησε τα γεγονότα εκ των έσω και έρχεται σήμερα με το νέο του βιβλίο να τα εξιστορήσει στους πολίτες με τρόπο μεστό και εύκολα κατανοητό: από τα capital controls έως την οικονομική ανάκαμψη της χώρας, που οδήγησε και στην απόκτηση της επενδυτικής βαθμίδας.

Εν αρχή όλων ένα… email
Το έναυσμα της ενασχόλησης του Αλέξη Πατέλη με την χάραξη της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης και της επικοινωνίας αυτής με τους ξένους επενδυτές, ήρθε το 2017 ότι ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης του απέστειλε ένα μήνυμα με το οποίο τον καλούσε στο γραφείο του στην Πειραιώς για να συζητήσουν. Από εκεί και έπειτα η ιστορία των δύο ανδρών είναι λίγο πολύ γνωστή, δεδομένου ότι από μία συζήτηση έφτασε να εξελιχθεί σε μία συνεργασία ετών.

Κάνοντας μία αναδρομή στο παρελθόν, ο επιφανής οικονομολόγος μεταφέρεται στο 2015 και στις διαδηλώσεις του δημοψηφίσματος. «Η βραδιά της προκήρυξης του δημοψηφίσματος, οι κλειστές τράπεζες την εβδομάδα εκείνη, και μετά η ανακοίνωση του αποτελέσματος- είναι στιγμές που δε θα ξεχάσω ποτέ. Δε μπορούσα να το πιστέψω ότι μετά από τόσα χρόνια θυσιών, η χώρα μου βρισκόταν ένα βήμα από τον όλεθρο. Ο διχασμός και το μίσος που είχε σπείρει η νέα κυβέρνηση δηλητηρίαζαν τα πάντα […], ένιωθα ότι η χώρα που παρουσίαζε και εκπροσωπούσε ο Βαρουφάκης δεν ήταν η δική μου Ελλάδα…», αναφέρει μεταξύ άλλων ο συγγραφέας συμπληρώνοντας «Πίστευα πως η Ελλάδα μπορούσε -και άξιζε- πολύ καλύτερα […] και πως όλοι είχαμε την υποχρέωση να κάνουμε ό,τι περνούσε από το χέρι μας για να μην οδηγηθούμε στην καταστροφή».

Απογοητευμένος από την πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, που ο ίδιος ο συγγραφέας το χαρακτηρίζει αχρείαστο, κάνει ειδική μνεία στα λάθη της εφαρμογής του από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, και ερχόμενος σε επαφή με άτομα από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη, παρά την απαισιοδοξία των επενδυτών, ο κ. Πατέλης προσδοκούσε τη στιγμή που θα αναλάμβανε την ευθύνη της χώρας ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για τον οποίο εκτιμούσε ότι θα μπορούσε να βάλει τη χώρα σε έναν νέο δρόμο.

Το τρίγωνο της οικονομικής πολιτικής
Όπως εξηγεί ο κ. Πατέλης στο βιβλίο του η στρατηγική της οικονομικής πολιτικής του πρωθυπουργού ήταν ένα τρίγωνο, στις άκρες του οποίου ήταν οι μεταρρυθμίσεις, η μείωση της φορολογίας, η εξυγίανση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και στο κέντρο η διακυβέρνηση. Μέσα από αυτό το πλαίσιο χτίστηκε η κυβερνητική πολιτική με στόχο τη σταθερότητα.

Ο συγγραφέας, έχοντας στις αποσκευές του μία εμπειρία πολλών ετών στις διεθνείς αγορές αναφέρει τη δυσπιστία των ξένων επενδυτών τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, μετά την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως επίσης και την επιφυλακτικότητα με την οποία κοιτούσαν οι ξένες αγορές την Ελλάδα.

Από το 2019 έως και την επιτυχή διαχείριση μιας νέας κρίσης με την αντιμετώπιση της πανδημίας του Covid – 19, ο κ. Πατέλης εξηγεί βήμα βήμα τη στρατηγική που ακολουθήθηκε και έφερε θετικά αποτελέσματα, παρά το γεγονός της νέας κρίσης που επέφερε παγκοσμίως ο πόλεμος Ρωσίας – Ουκρανίας.

«Μαζί με την αύξηση των εξαγωγών της η Ελλάδα βίωσε και έκρηξη στις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις, με εισροές άνω των 20 δισ. ευρώ τα έτη 2019 – 2022, φτάνοντας σε επίπεδα που ως ποσοστό του ΑΕΠ, ήταν συγκρίσιμα με την Ισπανία και την Πορτογαλία και σαφώς υψηλότερα από την Ιταλία. Όλα αυτά εν μέσω παγκόσμιων αναταραχών. Σημαντικό ρόλο στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων διαδραμάτισε και η αλλαγή στην εξωτερική πολιτική της χώρας».

Από τα Εθνικά Σχέδια Δράσης στις… υποκλοπές
Αναφορικά με την διαμόρφωση της εικόνας μίας χώρας στο εξωτερικό, ο κ. Πατέλης επισημαίνει ότι δε στηρίζεται μόνο στην οικονομική της πολιτική, αλλά και στα Εθνικά Σχέδια Δράσης που υλοποιεί. «Η ελκυστικότητα των δυτικών οικονομιών οφείλεται και στις ελευθερίες που παρέχουν στους πολίτες». Όπως αναφέρει ο συγγραφέας της Μεγάλης Επιστροφής με την εκπόνηση Εθνικής Στρατηγικής για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, για την οποία εργάστηκε και ο ίδιος ως μέλος της επιτροπής εκπόνησης, και στη συνέχεια την κωδικοποίηση και την υλοποίηση του Σχεδίου Δράσης από τα αρμόδια υπουργεία, «η Ελλάδα ανέβηκε πολλές θέσεις στην κατάταξη των ευρωπαϊκών χωρών όσον αφορά στα δικαιώματα ΛΟΑΤΚΙ+».

Στη συνέχεια, ο συγγραφέας κάνει αναφορά και στα άλλα σχέδια δράσης, όπως της ισότητας των φύλων, για τα ΑμεΑ, τους Ρομά, τα δικαιώματα του παιδιού, τους αστέγους κ.ά., με ειδική μνεία στο πρόγραμμα «Συμπερίληψη», που εντάχθηκε στο Ελλάδα 2.0 μετά από δική του εισήγηση, που αφορά την επιμόρφωση των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα σε ζητήματα ισότητας, διαφορετικότητας και συμπερίληψης, που υλοποιήθηκε το 2025.

Παράλληλα με τα σχέδια δράσης και τη βελτίωση της εικόνας τη Ελλάδας στο εξωτερικό, η υπόθεση των υποκλοπών χαρακτηρίζεται από τον συγγραφέα ως «μία κηλίδα» στην εικόνα της χώρα στο εξωτερικό. Το σκάνδαλο οδήγησε στην υιοθέτηση πρωτοβουλιών και μεταρρυθμίσεων, με την Ελλάδα να γίνεται η πρώτη χώρα στην ΕΕ, «που απαγόρευσε οριζόντια την πώληση, χρήση, κατοχή, διανομή και εισαγωγή λογισμικού κακόβουλης παρακολούθησης. [..] Η υπόθεση των υποκλοπών είχε και μια άλλη διάσταση για τους ξένους επενδυτές: τον κίνδυνο οι μεταρρυθμίσεις να μη συνεχιστούν, αν δεν υπήρχε πολιτική σταθερότητα. [..] Η συζήτηση περί κράτους δικαίου στην Ελλάδα συνεχίστηκε και χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να μεταστραφεί η εικόνα στο εξωτερικό.

Ακολούθησαν και άλλες νομοθετικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας των θεσμών και την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων, συχνά σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, οι οποίοι αναγνώρισαν την πρόοδο σε διαδοχικές εκθέσεις».

Η αναγέννηση και ο πολυδιάστατος εκσυγχρονισμός
Ο κ. Πατέλης αναφέρει διεξοδικά ότι το 2023 η χώρα είχε αλλάξει «πρόσωπο» στις ξένες αγορές, με τα διεθνή ΜΜΕ να κάνουν λόγο για αναγέννηση. Ο συγγραφέας, έχοντας αναφέρει το πέρασμα από όλες τις προκλήσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η ελληνική κυβέρνηση, όταν φτάνει στο 2023 μιλά για τις νέες πλευρές που υιοθετήθηκαν στην οικονομική πολιτική, μιας και το τρίγωνο είχε ολοκληρώσει τον κύκλο του, με τον «πολυδιάστατο εκσυγχρονισμό» να βρίσκεται στο επίκεντρο, με μία νέα σειρά παρεμβάσεων, που είχε να κάνει με τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την ενίσχυση της αγοράς εργασίας, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής κ.ά.

«Κοινός στόχος: να γίνει η Ελλάδα μια πιο λειτουργική, δίκαιη και ανταγωνιστική χώρα…», τονίζει ο κ. Πατέλης, ο οποίος στη συνέχεια αναφέρεται εκτενώς σε όλες τις μεταρρυθμίσεις που μεσολάβησαν μέχρι το τέλος της θητείας του, αλλά και όλες τις προοπτικές για περαιτέρω ανάπτυξη.

Η αποχώρηση από την κυβέρνηση
Την ίδια ώρα, ο συγγραφέας σπάει τη σιωπή του απαντώντας στα σενάρια περί διαφωνίας και αποχώρησής του από την κυβέρνηση. «Όταν ανακοίνωσα την αποχώρησή μου από την κυβέρνηση, κάποιοι έγραψαν ότι αυτό συνδεόταν με διαφωνία μου ως προς το συγκεκριμένο πακέτο παρέμβασης (σ.σ. στο τραπεζικό σύστημα). Στην πραγματικότητα, ίσχυε ακριβώς το αντίθετο. Ήμουν από τους ένθερμους υποστηρικτές μιας παρέμβασης για την μείωση των τραπεζικών προμηθειών…».

Ο συγγραφέας όμως, δε στέκεται εκεί. Θυμάται την περίοδο που ο πρωθυπουργός του ζήτησε μετά την εξυγίανση της Τράπεζας Πειραιώς, να παρακολουθεί από κοντά την Τράπεζα Αττικής, που, όπως εξηγεί, παρά το γεγονός ότι αποτελούσε το 1,5% του τραπεζικού συστήματος, μπορούσε να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Σύμφωνα με τον κ. Πατέλη η Τράπεζα Αττικής και η Αγροτική αποτελούσαν για εκείνον «τα πλέον εμβληματικά παραδείγματα γιατί το κράτος δεν πρέπει να συμμετέχει στον τραπεζικό τομέα. Κακοδιαχείριση. Κατασπατάληση δημόσιο χρήματος. Κόκκινα δάνεια».

Με τις μεταρρυθμίσεις στον τραπεζικό τομέα, που ακολούθησαν, όπως η συγχώνευση Τράπεζας Αττικής και Παγκρήτιας, η δημιουργία νέων τραπεζικών πόλων κ.ά. με αποκορύφωμα τη σταδιακή αποχώρηση του κράτους από τις τράπεζες κ.ά, μέσα σε πέντε χρόνια αποτελούσαν βαθιά ικανοποίηση για το κ. Πατέλη, καθώς το τραπεζικό σύστημα επέστρεφε στην ιδιωτική οικονομία.

Κοιτώντας μπροστά
Μέσα από την ιστορία του και τη συμβολή του στην οικονομική πολιτική της χώρας, ο Αλέξης Πατέλης αναδεικνύει στιγμές της ελληνικής οικονομικής ιστορίας, με τους αναγνώστες να γίνονται συμμέτοχοι στο «παιχνίδι» της γνώσης.

«Ο στόχος που είχα θέσει όταν ανέλαβα, πέντε χρόνια νωρίτερα, είχε όμως, επιτευχθεί. Η εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό είχε αλλάξει ριζικά. Και ο δικός μου δρόμος έφτανε σιγά σιγά στο τέλος του-ήξερα ότι είχε έρθει η στιγμή να αποχωρήσω», θα μας πει ο συγγραφέας.

Ο αναγνώστης του βιβλίου, από τον απλό πολίτη μέχρι και τον ιστορικό του μέλλοντος σκιαγραφεί βήμα βήμα το προφίλ της χώρας τόσο στις διεθνείς αγορές, όσο και σε τοπικό επίπεδο, διαβάζοντας τα πράγματα εκ των έσω, από τη ματιά του Αλέξη Πατέλη, που ήταν παρών και έζησε το comeback του «προβληματικού παιδιού», που κατάφερε να νικήσει τις προκλήσεις της κοινωνικοπολιτικής και οικονομικής συγκυρίας και να μετατραπεί σε ένα success story.

Στην αρχή της ομιλίας του, στην παρουσίαση του βιβλίου του πριν από μερικές εβδομάδες, ο κ. Πατέλης έκανε ειδική μνεία σε ένα περιστατικό που του συνέβη στον Καναδά. «Στις 25 Μαρτίου 2024, στο Μόντρεαλ, μια ηλικιωμένη Ελληνοκαναδή μου είπε: “Σας ευχαριστώ που με κάνατε ξανά περήφανη που είμαι Ελληνίδα, που δεν αισθάνομαι πια την ντροπή που είχα την προηγούμενη δεκαετία”. Αυτό ήταν κάτι που θα το θυμάμαι για πάντα …Η χώρα μας ξεπέρασε πολλές δοκιμασίες και κοιτάει πλέον μπροστά».

Το βιβλίο του Αλέξη Πατέλη, «Η Μεγάλη Επιστροφή: Ο δρόμος για την αξιοπιστία της Ελλάδας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και ενημερωμένα βιβλιοπωλεία.

Πηγή: Mononews.gr

Τρόποι
Πληρωμής
Τρόποι Πληρωμής
kids reading

Δώρα για το παιδικό πάρτι

Ήρθε η ώρα του παιδικού πάρτι!
Όλοι ξέρουμε πόση οργάνωση χρειάζεται… δραστηριότητες, παιχνίδια, φαγητό και –φυσικά– τα δωράκια για τους μικρούς καλεσμένους.
Αυτό το τελευταίο, αφήστε το πάνω μας!

Τα βήματα είναι απλά:

  1. Συμπληρώστε τα ακόλουθα πεδία, ανάλογα με την ηλικία και τον αριθμό των παιδιών που έχετε καλέσει.
  2. Επιλέξτε ανάμεσα σε πακέτα δώρων, με βιβλία επιλεγμένα από εμάς με φροντίδα και αγάπη.
  3. Στο τέλος του πάρτι μοιράστε τα δωράκια στα παιδιά, χαρίζοντας τους έτσι… ακόμα περισσότερη χαρά!

*Στο κάθε σετ περιλαμβάνονται τα βιβλία και χάρτινες σακούλες για τη συσκευασία δώρου.