Η Ράπτου ξεκινά από την παρατήρηση ότι τα χταπόδια, με την ευφυΐα και τις ιδιαίτερες ικανότητές τους, εμπνέουν όλο και συχνότερα τους συγγραφείς παιδικών βιβλίων, και παρουσιάζει δύο νέους τίτλους με θαλασσινό χρώμα, για παιδιά διαφορετικών ηλικιών. Το δικό μας βιβλίο είναι το δεύτερο της ανάρτησης και, όπως σημειώνει, απευθύνεται σε παιδιά από 4 έως 7 ετών.

Η κριτική στέκεται στην ιστορία ενός μικρού κοριτσιού που ετοιμάζει το κατοικίδιο χταπόδι του για την πρώτη μέρα στο σχολείο, και κυρίως στη μεταφορά που τη στηρίζει: το αγχωμένο χταποδάκι, που κάνει ό,τι μπορεί για να γλιτώσει το αναπόφευκτο, καθρεφτίζει το παιδί που ξεκινά προνήπιο, νήπιο ή πρώτη δημοτικού. Η Ράπτου βλέπει εδώ έναν τρόπο να αναγνωρίσουν τα παιδιά τα συναισθήματα της αλλαγής, αλλά και μια υπενθύμιση προς τους μεγάλους να μην τη φορτώνουν με τη δική τους ανησυχία. Σχολιάζει επίσης την ανατροπή του τέλους, όπου τη δοκιμασία του αποχωρισμού τη ζει πια το κορίτσι.

«το μικρό χταπόδι, ως παράδειγμα αξιαγάπητου πλάσματος της θαλάσσιας πανίδας, φέρει όλα τα χαρακτηριστικά ενός μικρού παιδιού, το οποίο θα πάει πρώτη φορά στο σχολείο»Ελευθερία Ράπτου

Ξεχωριστή θέση στο κείμενο έχει η εικονογράφηση της Jaclyn Sinquett, την οποία η κριτικός συνδέει με την παιγνιώδη διάθεση της ιστορίας και με τις αφορμές που δίνει στα παιδιά για δική τους ζωγραφική και δραματοποίηση. Αναφέρεται, τέλος, και στις πληροφορίες για τα χταπόδια που κλείνουν το βιβλίο.