Vivlio-life.gr | 10/06/2025
Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
Πριν αρχίσω να σας διηγούμαι την ιστορία του νέου μας φίλου, θα σας αποκαλύψω ένα μυστικό. Το σημερινό βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά πριν πάρα πολλά χρόνια, τότε που εσείς αλλά και εγώ δεν είχαμε ακόμη γεννηθεί. Τούτη εδώ η ιστορία, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1960! Δηλαδή πριν από 65 χρόνια και οι εκδόσεις Παπαδόπουλος την επανακυκλοφόρησαν για όλους εμάς που μας είναι άγνωστη.
Η σημερινή λοιπόν ιστορία, κάνει λόγο για τα ντροπαλά πλασματάκια και τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν να κοινωνικοποιηθούν και να γίνουν κομμάτι αυτού του κόσμου. Επέλεξα να σας το παρουσιάσω, γιατί και σήμερα υπάρχουν ντροπαλά παιδάκια που πρέπει οι γονείς, οι φίλοι αλλά και ειδικοί, με υπομονή να τα αγκαλιάσουν, να τους δώσουν δύναμη έτσι ώστε να ξεπεράσουν αυτό τους το συναίσθημα και να κοινωνικοποιηθούν.
Είμαστε έτοιμοι να περάσουμε στην ιστορία μας!
Μια φορά και έναν καιρό λοιπόν, ζούσε ένα μικρό Τουφάκι ένα πλασματάκι, σε ένα δάσος. Το Τουφάκι ένιωθε αόρατο, ένιωθε μοναχό και δεν του άρεσε να πλησιάζει κανέναν ή μάλλον δεν είχε τον τρόπο και τη δύναμη να πλησιάσει κάποιον.
Πολλές φορές, γύρω του γίνονταν πράγματα όμορφα και διασκεδαστικά, μα εκείνο τόσο από ντροπή όσο και από δείλια, δεν ήθελε να πλησιάσει και να συμμετέχει σε τίποτα και πουθενά.
Μια μέρα άφησε το σπίτι του και τον προστατευτικό του χώρο και άρχισε να ταξιδεύει. Μόνος του, πέρασε λίμνες και βουνά και για να φανταστείτε πόσο ντροπαλό ήταν, θα σας πω τούτο. Όταν στο δρόμο του συνάντησε ένα λούνα παρκ και όλοι έπαιζαν και χόρευαν ευτυχισμένοι, δεν τόλμησε να πλησιάσει και να διασκεδάσει μαζί τους, όσο κι αν το ήθελε και πιστέψτε με, το ήθελε πολύ.
Προτίμησε να είναι μόνο του, μακριά από όλους και όλα. Κάποια στιγμή τα βήματά του τον οδήγησαν σε μια ακρογιαλιά. Όταν έβγαλε τα παπούτσια του και μπήκε στο νερό, μπροστά του είδε να επιπλέει ένα μπουκάλι. Το πήρε στα χέρια του, το επεξεργάστηκε προσεκτικά και παρατήρησε ότι το μπουκάλι μέσα είχε ένα χαρτί και το χαρτί είχε κάποιες λέξεις που ταρακούνησαν πολύ το μικρό μας Τουφάκι.
Κάποιος ζητούσε βοήθεια.
Ο φίλος μας, ήθελε πολύ να βοηθήσει εκείνον που είχε γράψει το σημείωμα, μα για να το καταφέρει έπρεπε πρώτα να βρει το θάρρος και να τολμήσει!
Σκέφτηκε και ξανασκέφτηκε και το Τουφάκι πήρε μια πολύ σημαντική απόφαση.
Έκανε ένα δειλό βήμα, μετά άλλο ένα και μετά άλλο ένα και κάπως έτσι άρχισε να αποκτά αυτοπεποίθηση και να προχωράει, έστω και δειλά – δειλά. Πέρασε βουνά που έκαναν το φόβο του να πλημμυρίζει και ξαφνικά έφτασε εκεί που τον είχαν ανάγκη.
Ένα πλασματάκι βρέθηκε μπροστά του και εντελώς ξαφνικά, ο κόσμος του άλλαξε!
Πλέον είχε χρώμα, είχε λάμψη και ο φόβος είχε κάνει φτερά! Είχε τολμήσει να βοηθήσει κάποιον και με αυτό το τρόπο χωρίς να το καταλάβει, είχε βοηθήσει πρώτα από όλα τον ίδιο του τον εαυτό.
Φυσικά, όπως σε κάθε παρουσίαση δεν θα σας αποκαλύψω πως τελειώνει η ιστορία του νέου μας φίλου, μα θα σας πω ότι, για να καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τα εμπόδιά μας, πρέπει να πιστέψουμε στον εαυτό μας και στη δύναμη που όλοι κρύβουμε μέσα μας.
Μονάχα έτσι θα καταφέρουμε να σταθούμε στα πόδια μας, να προχωρήσουμε και να προσφέρουμε βοήθεια σε όποιον έχει ανάγκη.
Με μικρά στην αρχή βηματάκια, τολμάμε να αφήσουμε κατά μέρους τη ντροπή, τους φόβους και τη δειλία μας και τολμάμε να προσεγγίσουμε τον κόσμο. Να κάνουμε νέες γνωριμίες, να αποκτήσουμε νέους φίλους και να δώσουμε στη ζωή μας χρώμα, χαρά και ανθρώπους που τους έχουμε και μας έχουν ανάγκη.
Αρκετά διδακτικό παραμύθι, ικανό να παραδειγματίσει και να προσφέρει τροφή για σκέψη στους μικρούς μας φίλους, παρόλα που είναι γραμμένο μια άλλη εποχή. Όπως αντιλαμβάνεστε, η ντροπή και η έλλειψη αυτοπεποίθησης είναι κάτι που υπήρχε πολλά χρόνια πριν και θα υπάρχει.
Γι’ αυτό, ας προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας, να βοηθήσουμε εκείνους που το έχουν ανάγκη, να καλλιεργήσουμε την αυτοπεποίθησή μας, να τροφοδοτήσουμε το θάρρος μας και πολύ γρήγορα θα δούμε τους κόπους μας να μας ανταμείβουν.
Εικονογράφηση: Tove Jansson
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Το Τουφάκι φοβάται το σκοτάδι και τη μοναξιά. Ένα πρωί, φεύγει απ’ το σπιτάκι του και παίρνει τους δρόμους. Όμως, πώς θα κάνει φίλους; Πώς θα πλησιάσει τους άλλους; Άνθρωποι και ξωτικά περνούν από δίπλα του, όμως κανένας δεν το προσέχει. Το Τουφάκι συνεχίζει τον δρόμο του και γνωρίζει όμορφα μέρη που δεν έχει ξαναδεί… Μια μέρα, ένα μήνυμα μέσα σ’ ένα μπουκάλι που ξεβράζει το κύμα θ’ αλλάξει για πάντα τη ζωή του! Ποιος στέλνει αυτό το μήνυμα; Τι θέλει να του πει; Τι θα κάνει το Τουφάκι;
Το βιβλίο Ποιος θα παρηγορήσει το Τουφάκι; κυκλοφόρησε το 1960. Είναι μια ιστορία για όλα τα ντροπαλά πλάσματα εκεί έξω, που χρειάζονται απλώς να ακούσουν τα σωστά λόγια και να συναντήσουν το κατάλληλο άτομο, ώστε να ανθίσουν!
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου:
Η Tove Jansson (1914–2001) ήταν Φινλανδή συγγραφέας και καλλιτέχνις. Έγραψε και εικονογράφησε βιβλία για παιδιά, αλλά και για ενήλικες, τα οποία έχουν αποκτήσει φήμη παγκοσμίως. Κατά κύριο λόγο είναι γνωστή ως η δημιουργός των Μούμιν∙ των κόμικ τους και αργότερα των εικονογραφημένων βιβλίων. Είχε βέβαια αριστεύσει σε πολλές και διαφορετικές λογοτεχνικές και εικαστικές φόρμες, αρχικά προσελκύοντας δημοσιότητα ως υποσχόμενη νεαρή ζωγράφος και κομίστρια και αργότερα ως συγγραφέας μυθιστορημάτων και διηγημάτων, ποίησης και έργων για το ραδιόφωνο και το θέατρο. Έγραψε μέχρι και τραγούδια!
Η Tove προσέγγιζε τη δουλειά της όπως ακριβώς και τη ζωή της: ολόψυχα. Πάντοτε στόχευε στην πρωτοτυπία και στη φρεσκάδα, δημιουργώντας λόγο και εικόνες διανθισμένες με χρώματα, αναπτύσσοντας το ταλέντο της για την αφήγηση ιστοριών, γεμάτων με αξίες ανθρωπιστικές και συμπεριληπτικές.
Η αγάπη της για τη φύση είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στα βιβλία της, ιδιαιτέρως για τη θάλασσα που περικύκλωνε το φινλανδικό νησί όπου περνούσε τα καλοκαίρια της.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.
Πηγή: Vivlio-life.gr
