Ο δρόµος προς τη δουλεία παραµένει ένα από τα κλασικά βιβλία της σκέψης του 20ού αιώνα. Για πάνω από 50 χρόνια, έχει εµπνεύσει πολιτικούς και στοχαστές σε όλο τον κόσµο, ασκώντας κοµβική επίδραση στην πολιτική και πολιτισµική µας ιστορία. Με χαρακτηριστική ευφυΐα, ο Χάγιεκ υποστηρίζει πειστικά ότι παρόλο που οι σοσιαλιστικές ιδέες µπορεί να είναι δελεαστικές, δεν µπορούν να υλοποιηθούν παρά µόνο µε µέσα ανελεύθερα και καταπιεστικά. Με εκτενείς αναφορές στην οικονοµία, τον φασισµό, την ιστορία, τον σοσιαλισµό και το Ολοκαύτωµα, ο Χάγιεκ αφαιρεί τη διακοσµητική σαγή της σοσιαλιστικής ιδεολογίας. Αποκαλύπτει στον κόσµο ότι από τέτοιες ιδέες µπορεί να γεννηθεί µόνο καταπίεση και τυραννία. Σήµερα, πάνω από πενήντα χρόνια µετά, οι προειδοποιήσεις του Χάγιεκ είναι εξίσου επίκαιρες όσο ποτέ.
Κωδικός Ευδόξου: 50657947
Ενα από τα κλασικά βιβλία της σκέψης του 20ού αιώνα, που έχει εμπνεύσει ηγέτες στην πολιτική και στην οικονομία. Αποτελεί την πειστικότερη αποδόμηση των σοσιαλιστικών ιδεωδών.

Το βιβλίο “Ο Δρόμος προς τον Πλούτο” είναι μια ρεαλιστκή και γοητευτική προσέγγιση σε θέματα θεμελιώδη για την οικονομία και την κοινωνία, και κυρίως πάνω στο αιώνιο όνειρο της απόκτησης του πλούτου. Στις σελίδες του εμπεριέχονται απλές και χρηστικές συμβουλές, άλλοτε με αυστηρό κι άλλοτε με χαριτωμένο τρόπο, όπως και αλήθειες πανανθρώπινες, που ιδιαιτέρως σε περιόδους οικονομικής κρίσης καθίστανται περισσότερο επίκαιρες από ποτέ. Το βιβλίο αυτό είναι ένα πολύτιμο εργαλείο σκέψης και έρευνας απευθυνόμενο σε όλες τις ηλικίες, ένα έργο πραγματικά κλασικό και διαχρονικό.
Κείμενα αντλημένα από το «Δοκίμιο για την ανθρώπινη νόηση» το magnum opus της μεγάλης αυτής μορφής του Διαφωτισμού που υποστήριξε πως η καταγωγή των ιδεών είναι η εξωτερική εμπειρία (αίσθηση) και η εσωτερική εμπειρία (σκέψη), και ότι η λογική είναι το κλειδί της γνώσης. Τα γραπτά του Λοκ για την σκέψη, τις ιδέες, την πρόσληψη, την αλήθεια και τη γλώσσα άλλαξαν το πρόσωπο της δυτικής φιλοσοφίας. Εξετάζοντας τη γλώσσα από φιλοσοφική πλευρά, ο στοχαστής δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διαύγεια και την ευκρίνειά της, τονίζοντας ότι μόνον έτσι η γλώσσα μπορεί να γίνει μέσο ουσιαστικής επικοινωνίας και όχι παραπλάνησης ή και χειραγώγησης.