ΤΟΥΡΚΙΑ, ΙΣΛΑΜ, ΕΡΝΤΟΓΑΝ – ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ

WEB EVENT 

Ο Κωνσταντίνος Φίλης, διεθνολόγος, εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) και συγγραφέας των βιβλίων Τουρκία, Ισλάμ, Ερντογάν και Πρόσφυγες, Ευρώπη, Ανασφάλεια, απαντά live στις ερωτήσεις του κοινού και του δημοσιογράφου του ΣΚΑΪ Απόστολου Μαγγηριάδη, σε σχέση τόσο με τις ενέργειες του Τούρκου Προέδρου στην Ανατολική Μεσόγειο, όσο και με την πανδημία του κορονοϊού που ταλανίζει όλη την υφήλιο στο #PublicLive.

Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού

Οι ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες γράφουν ένα από τα πιο συγκλονιστικά βιβλία της χρονιάς

«Εκείνο το απόγευμα συνειδητοποιήσαμε ότι έπρεπε να καταγράψουμε όλα όσα είχαμε ζήσει από τόσο κοντά τους τελευταίους μήνες, για να εξηγήσουμε άλλα και να κατανοήσουμε εμείς οι ίδιες πώς βγήκαν τα πράγματα εκτός ελέγχου σε τόσο χρονικό διάστημα. Τι πήγε στραβά;» Έτσι περιγράφουν οι δημοσιογράφοι Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού στο βιβλίο τους με τίτλο Η τελευταία μπλόφα

όλα όσα βιώσαν το απόγευμα του Σαββάτου 27 Ιουνίου 2015 βγαίνοντας από την αίθουσα Τύπου στην οποία είχε μόλις ολοκληρωθεί η συνέντευξη Τύπου με τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισεμπλουμ να δηλώνει «Η απώλεια αξιοπιστίας είναι τεράστια» στον απόηχο της απόφασης της ελληνικής κυβέρνησης να προκηρύξει δημοψήφισμα επί ενός προσχεδίου συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των Ευρωπαίων δανειστών της.

(H Ελένη Βαρβιτσιώτη σε αποστολή σε προσφυγικό καταυλισμό στο Μπαγκλαντές)

Παρά το νεαρό της ηλικίας τους η Ελένη Βαρβιτσιώτη και η Βικτώρια Δενδρινού είχαν ήδη καλύψει άλλα 26 Eurogroup ως ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες για την Καθημερινή και τη Wall Street Journal, αντίστοιχα. H Ελένη Βαρβιτσιώτη φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης. Το 2004 εντάχθηκε στην ερευνητική ομάδα της τηλεοπτικής εκπομπής «Οι φάκελοι», καλύπτοντας πληθώρα θεμάτων στην Ελλάδα, την Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και τις ΗΠΑ. Το καλοκαίρι του 2007 παρακολούθησε μαθήματα παραγωγής Ντοκιμαντέρ στο Maine Media Workshops κι έπειτα δούλεψε εθελοντικά σε φυλακές ανηλίκων στην πόλη του Κούσκο στο Περού. Μετά το Περού βρέθηκε στο Πεκίνο όπου και εργάστηκε στην παραγωγή του Πολιτιστικού έτους της Ελλάδας στην Κίνα.

To 2013 το όνομα της Ελένης Βαρβιτσιώτη έγινε παγκοσμίως γνωστό για τη συνέντευξη που πήρε από τον τότε υπουργό Οικονομικών της Αργεντινής Χερνάν Λορεντζίνο. Η Βαρβιτσιώτη ζητούσε επίμονα από τον Λορεντζίνο να αποκαλύψει το πραγματικό ποσοστό πληθωρισμού της χώρας με αποτέλεσμα ο υπουργός να διακόψει τη συνέντευξη δηλώνοντας πως το ζήτημα ήταν «περίπλοκο» και στη συνέχεια προλόγισε την αποχώρηση του με τη φράση «Θέλω να φύγω». Το βίντεο της συνέντευξης με το σχετικό ηχητικό απόσπασμα μεταδόθηκε σε πολλούς τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας της λατινικής Αμερικής και έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με το hashtag #mequieroir (#iwanttoleave) να επικρατεί στο Twitter των χρηστών της Αργεντινής. Για την ιστορία μετά την αποχώρηση του Λορεντζίνο, ακούγεται ένας βοηθός να δηλώνει στη δημοσιογράφο πως δεν συζητάνε ποτέ για τον πληθωρισμό, ούτε με τα μέσα ενημέρωσης της χώρας, με την Ελένη Βαρβιτσιώτη να επισημαίνει πως δεν θα μπορούσε να μη ρωτήσει για το θέμα για το οποίο μιλούν όλοι οι πολίτες της Αργεντινής, δηλώνοντας: «Αν δεν ρωτήσω γι’ αυτό, τότε δεν κάνω τη δουλειά μου».

Από το 2014 η Ελένη Βαρβιτσιώτη είναι ανταποκρίτρια της Καθημερινής και του ΣΚΑΪ στις Βρυξέλλες ενώ το 2016 βραβεύτηκε από το Ίδρυμα Μπότση για τις ανταποκρίσεις της από το διοικητικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Η Βικτώρια Δενδρινού σπούδασε Φιλοσοφία, Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και κατέχει μεταπτυχιακό στα Οικονομικά από το University College London. Η αρθρογραφία της εστιάζει σε οικονομικά και πολιτικά ζητήματα της Ευρωζώνης και συνεργάστηκε με το Reuters Breakingviews και τον Economist στο Λονδίνο. Το 2014 ξεκίνησε να εργάζεται ως ανταποκρίτρια της Wall Street Journal στις Βρυξέλλες ενώ σήμερα διατηρεί την ίδια θέση για λογαριασμό του δικτύου Bloomberg.

Η τελευταία μπλόφα η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου 2019 από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, αποτελεί το πρώτο εκδοτικό πόνημα για τις δημοσιογράφους. Το βιβλίο αποτελεί μια συγκλονιστική αφήγηση των γεγονότων που σημάδεψαν την Ελλάδα και την Ευρωζώνη το πρώτο επτάμηνο του 2015 (Ιανουάριος – Ιούλιος 2015) το οποίο βασίζεται σε 230 ώρες off the record συνεντεύξεων με 95 πρωταγωνιστές της συγκεκριμένης περιόδου. Το βιβλίο εκτός του ότι αποκαλύπτει το παρασκήνιο του 2015 και τις συνακόλουθες συγκρούσεις, φέρνει για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας το 157 σελίδων Plan B της Ευρωζώνης για την αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ.

(Στο ενδιάμεσο οι Ελένη Βαρβιτσιώτη και η Βικτωρία Δενδρινού μαζί με συναδέλφους τους σε αίθουσα Τύπου στις Βρυξέλλες)

Όπως έχουν δηλώσει οι συγγραφείς για την ανάγκη τους να μεταφέρουν στις σελίδες ενός βιβλίου όλα όσα βίωσαν ως ανταποκρίτριες στις Βρυξέλλες το 2015: «Βγήκαμε από την αίθουσα Τύπου με τα αυτιά μας να βουίζουν και την ανάσα μας κομμένη. Ως Ελληνίδες στις Βρυξέλλες, βρισκόμασταν στην προνομιακή – αλλά συνάμα δύσκολη – θέση να αντιλαμβανόμαστε τόσο την ελληνική πραγματικότητα όσο και τους περιορισμούς των Ευρωπαίων».

Για τη συγγραφή του βιβλίου, χρειάστηκε να φανερώσουν όλα όσα έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, το Παρίσι, τη Φρανκφούρτη και την Αθήνα. Η έρευνα τους περιλαμβάνει off the record συνεντεύξεις για το λόγο πως πολλοί από τους συνεντευξιαζόμενους εξακολουθούν να βρίσκονται και σήμερα σε σημαντικές θέσεις. Οι Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού κατόρθωσαν να διασταυρώσουν τις πληροφορίες που είχαν συλλέξει μέσω e-mails, SMS, πρακτικά και σημειώσεις συναντήσεων, αλλά και πολλά άλλα έγγραφα – απόρρητα και μη – , λίστες τηλεφωνημάτων, φωτογραφίες κι ό,τι άλλο υλικό τους εμπιστεύτηκαν όσοι μίλησαν μαζί τους.

Εργάστηκαν με υπομονή, ψυχραιμία και επιμονή καθώς ήθελαν το έργο τους να έχει σφαιρική αναφορά, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις διαφορετικές οπτικές. Αυτή εξάλλου θέλουν να είναι η παρακαταθήκη του βιβλίου τους: «Με την ‘’Τελευταία μπλόφα’’ ευελπιστούμε ότι καταφέραμε να παραθέσουμε την πιο αναλυτική, ολοκληρωμένη και κυρίως νηφάλια αφήγηση της πιο κρίσιμης χρονιάς για την Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση».

Kate Atkinson

Η ακούραστη συγγραφέας των μπεστ σέλερ

«Το να έχω προκαλέσει δάκρυα ή γέλιο σε κάποιον είναι σπουδαίο. Ζω για να ψυχαγωγώ. Δεν έχω σκοπό να διδάξω ή να κάνω κήρυγμα ή να τοποθετούμαι πολιτικά. Η δουλειά μου είναι πρωτίστως να διασκεδάζω τον εαυτό μου και στη συνέχεια όλους τους υπόλοιπους» έχει δηλώσει σε συνέντευξη της στην εφημερίδα The Guardian η πετυχημένη συγγραφέας Κέιτ Aτκινσον.

Γεννημένη το 1951 στο Γιορκ στη Βόρεια Αγγλία, η Aτκινσον έχει δηλώσει πως υπήρξε ένα φοβικό, αγχωμένο παιδί. Η ίδια αποδίδει αυτά τα χαρακτηριστικά στο γεγονός πως μεγάλωσε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με έντονο καταπιεσμένο συναίσθημα. Ο πατέρας της είχε περάσει δύσκολα παιδικά χρόνια, τα οποία σημάδεψαν η φτώχεια και η βία. Οι γονείς της, παρόλο που ήταν μαζί, δεν μπορούσαν να παντρευτούν καθώς η μητέρα της δεν κατόρθωσε να πάρει διαζύγιο από τον καταστροφικό γάμο που είχε συνάψει κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Aτκινσον μεγάλωσε σε ένα διαμέρισμα πάνω από το μαγαζί που διατηρούσαν οι γονείς της στο Γιορκ, περνώντας πολλές ώρες της ημέρας μόνη, με συντροφιά πολλά βιβλία. Η αγάπη της για τα βιβλία την οδήγησε να σπουδάσει αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Dundee. Αφότου πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα, παρέμεινε στο πανεπιστήμιο για να πραγματοποιήσει το διδακτορικό της στη μεταμοντέρνα αμερικανική λογοτεχνία. Παρόλο που δεν πέρασε τις τελικές εξετάσεις και έτσι δεν απέκτησε τον σχετικό τίτλο, η μελέτη της στα συγγραφικά στυλ Αμερικανών λογοτεχνών όπως ο Κουρτ Βόνεγκατ επηρέασαν το δικό της έργο. Η Κέιτ Aτκινσον όμως δεν είχε συνειδητοποιήσει ακόμα πως θέλει να γίνει συγγραφέας. 

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70, και στο μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ’80, η Aτκινσον εργάστηκε ως γραμματέας σε νομική εταιρεία και ως δασκάλα. Το 1981 ωστόσο, ξεκινά να γράφει μερικά διηγήματα. Μετά από μερικά χρόνια ανακηρύσσεται η νικήτρια ενός λογοτεχνικού διαγωνισμού με το διήγημά της In China. Η συγκεκριμένη βράβευση της έδωσε ώθηση να γράψει κι άλλες ιστορίες οι οποίες δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά όπως το Good Housekeeping και στην εφημερίδα Daily Mail.«Έμαθα πραγματικά να γράφω επειδή έπρεπε να χωρέσω μια πλοκή μέσα σε μια πολύ συγκεκριμένη έκταση» έχει δηλώσει η Aτκινσον για την εμπειρία της συγγραφής για τον Τύπο. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως το 1993 το διήγημά της με τίτλο Karmic Mothers—Fact or Fiction? κέρδισε το βραβείο Ian St. James και μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη το 1997.

Το πρώτο μυθιστόρημά της κυκλοφόρησε το 1995 και ήταν μια τραγική κωμωδία με τίτλο Στα παρασκήνια του μουσείου(Behind the Scenes at the Museum). Η ίδια ήταν τότε 43 ετών και άκουσε ουκ ολίγες φορές το σχόλιο πως ήταν αρκετά μεγάλη για πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας. Το βιβλίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και κέρδισε τα βραβεία των κατηγοριών «Βιβλίο της Χρονιάς» και «Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα» στα  Whitebread Awards (μετέπειτα Costa Awards). Η επικράτησή της επί λογοτεχνικών «μεγαθηρίων» όπως ο Σάλμαν Ρούσντι, προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στον Τύπο. Τίτλοι όπως «Aγνωστη καμαριέρα κερδίζει βραβείο» (είχε εργαστεί μια φορά σε ξενοδοχείο) την πίκραναν ιδιαίτερα και από τότε είναι πολύ επιφυλακτική στο να δίνει συνεντεύξεις.

Ακολούθησαν και άλλες εκδοτικές επιτυχίες ενώ το 2004 κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο μιας σειράς αστυνομικής λογοτεχνίας με κεντρικό ήρωα τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Τζάκσον Μπρόντι. Το μυθιστόρημα Ψέματα και μυστικά (Case Histories) βρέθηκε στη βραχεία λίστα των βραβείων Costa και έγινε τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Τζέισον Aϊσακς. Το 2013 συστήνει στο αναγνωστικό κοινό το χαρακτήρα της Ούρσουλα Τοντ στο μυθιστόρημα Η ζωή μετά τη ζωή (Life after life). Το βιβλίο χαρακτηρίστηκε ως ένα εξαιρετικό μείγμα επιστημονικής φαντασίας και δράματος, βρέθηκε στη βραχεία λίστα του Women’s Prize for Fiction ενώ κέρδισε το βραβείο Costa για το καλύτερο μυθιστόρημα και το Goodreads Choice Award. Το 2015 κυκλοφόρησε το έργο της A God in Ruins με πρωταγωνιστή τον αδερφό της Ούρσουλα Τοντ, Τέντι, ενώ το 2018 εκδόθηκε το μυθιστόρημα Παραπλάνηση (Transcription) το οποίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος. Οι κριτικές για την Παραπλάνηση ήταν διθυραμβικές. Το Time Magazine το χαρακτήρισε ως το «βιβλίο που πρέπει να διαβάσετε αυτό το φθινόπωρο» και ο Guardian ως «ένα λαμπρό υπόδειγμα της ώριμης συγγραφικής φάσης της Aτκινσον: ένα μυθιστόρημα ιδεών που διαθέτει σοφία, χιούμορ και διατηρεί το ρυθμό ενός κατασκοπικού θρίλερ». Κεντρική ηρωίδα της Παραπλάνησης είναι Τζούλιετ Aρμστρονγκ, μέλος μιας ομάδας κατασκόπων της ΜΙ5 που στόχευε στην εξάρθρωση του δικτύου των Βρετανών φιλοναζιστών, που στις αρχές της δεκαετίας του ’50, εργάζεται ως παραγωγός εκπαιδευτικών προγραμμάτων στο BBC, ζώντας μια φαινομενικά κανονική, σχεδόν βαρετή ζωή. Ωστόσο κάποιοι λογαριασμοί του παρελθόντος της έχουν παραμείνει ανοιχτοί.

Η «δικαιοσύνη» είναι μια αρχή την οποία πραγματεύεται στα περισσότερα βιβλία της η Κέιτ Aτκινσον. Ένα άλλο χαρακτηριστικό του έργου της είναι η ικανότητα της να πλάθει εκπληκτικούς γυναικείους χαρακτήρες. Αυτός είναι και ο λόγος που η ίδια πιστεύει πως δεν θα βρεθεί ποτέ στη βραχεία λίστα του βραβείου Booker. Όχι πως την ενδιαφέρει ιδιαίτερα, αφού εκείνη είναι που έχει ζητήσει από τους εκδότες της να μην υποβάλλουν τα βιβλία της ως υποψήφια σε βραβεία βιβλίου. «Μου αρκεί να πληρώ τις δικές μου ποιοτικές προδιαγραφές» έχει δηλώσει σχετικά. Εκτός από τα βραβεία, η Aτκινσον δεν ενδιαφέρεται ούτε για τους λογοτεχνικούς κύκλους του Λονδίνου. Έχοντας συνηθίσει την ηρεμία του Γιορκσάιρ, η γνωστή συγγραφέας επέλεξε να ζει στο Εδιμβούργο. Έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει αποκτήσει δύο κόρες ενώ έχει και εγγονές. Όσο μεγαλώνει, τόσο περισσότερο απολαμβάνει τη συγγραφή και έχει δηλώσει πως δεν βίωσε ποτέ το φαινόμενο του «συγγραφικού μπλοκαρίσματος». Η βραβευμένη συγγραφέας παραδέχεται πως το γράψιμο είναι συχνά μια ανιαρή διαδικασία, αλλά «μια καλή φράση μπορεί να σε αποζημιώσει ακόμη και για χρόνια ανίας ή προσωπικής κόλασης», έχει πει χαρακτηριστικά. Μια τέτοια συλλογή από πολύ καλές φράσεις είναι και κάθε της μυθιστόρημα, που όταν το ολοκληρώνει, απολαμβάνει να το παραδίδει στους αναγνώστες και να προχωράει στο επόμενο.

Richard Clogg

Ο επίμονος ιστορικός

Γεννημένος το 1939 στο Rochdale, ο Ρίτσαρντ Κλογκ μετράει σήμερα εξήντα ολόκληρα χρόνια γνωριμίας με την Ελλάδα και την ιστορία της. Η πρώτη επαφή μαζί της, τον Μάιο του 1958, μετά την αποφοίτησή του από το Κολέγιο Fettes στο Εδιμβούργο, δεν ήταν προσχεδιασμένη· έχοντας κερδίσει την ταξιδιωτική υποτροφία Lowrie, ο 19χρονος Κλογκ φιλοδοξούσε να είναι «ο πρώτος επιτυχών που θα πατούσε το πόδι του στην Ασία». Όμως το πέρασμα από την Ελλάδα τον γοήτευσε: «Η ομορφιά της Ελλάδας με είχε συγκλονίσει, η ασυνήθιστη φιλικότητα και φιλοξενία των κατοίκων της με είχε συγκινήσει», γράφει, «κι έτσι αποφάσισα ότι ήθελα να μάθω περισσότερα για τη χώρα». Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο να γίνει μια αυθεντία στη νεώτερη ελληνική ιστορία, να συνδεθεί με τον αντιδικτατορικό αγώνα την περίοδο της χούντας συνεργαζόμενος με την ελληνική υπηρεσία του BBC και βοηθώντας ποικιλοτρόπως τους Έλληνες αντιφρονούντες, αλλά και να αναπτύξει μια πολύ συγκεκριμένη και σταθερή άποψη για τις πολιτικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες της χώρας.

Από το 1969 άρχισε να διδάσκει νεώτερη ελληνική ιστορία στο King’s College του Λονδίνου, πρώτα ως λέκτορας, στη συνέχεια ως υφηγητής και τέλος, από το 1988 ως το 1995, ως καθηγητής νεώτερης ιστορίας των Βαλκανίων. Το 1995 έγινε Senior Research Fellow καθώς και μέλος του συμβουλίου του St Antony’s College της Οξφόρδης, όπου και ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του ως Emeritus Fellow. Ανάμεσα στα βιβλία του συγκαταλέγονται η «Σύντομη» ιστορία της Ελλάδας, που ξεκινάει από την παρακμή και πτώση του Βυζαντίου και φτάνει ως το 1985, και μια «Συνοπτική» και εικονογραφημένη εισαγωγή στην ιστορία της Ελλάδας, από τα πρώτα σκιρτήματα του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος στα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις μέρες μας. Πρόκειται για βιβλία που μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες (και μάλιστα σε όλες τις βαλκανικές!) και διδάσκονται στο ελληνικό πανεπιστήμιο επί τριάντα και πλέον χρόνια. Για την προσφορά του τιμήθηκε με τον Χρυσούν Σταυρό του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Τον Ρίτσαρντ Κλογκ έχει απασχολήσει επίσης το φαινόμενο της ελληνικής διασποράς ανά τους αιώνες, τα ζητήματα εθνοτικής ταυτότητας και μειονοτήτων –ένας προβληματισμός που αποτυπώθηκε στο βιβλίο MonoritiesinGreece: AspectsofaPluralSociety(Μειονότητες στην Ελλάδα: Μορφές μιας πληθυντικής κοινωνίας)– καθώς και η εκλογική συμπεριφορά στη μεταπολεμική Ελλάδα [Parties and Elections in Greece: The Search for Legitimacy (Κόμματα και εκλογές στην Ελλάδα: Η αναζήτηση της αξιοπιστίας)]. Έγραψε επίσης για την «καθ’ ημάς Ανατολή» κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, ενώ συμμετείχε σε αρκετά συλλογικά έργα που εξετάζουν εκφάνσεις της νεώτερης ιστορίας μας.

Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για τους εκπαιδευτικούς θεσμούς και δη το Πανεπιστήμιο, τις ίντριγκες και τις αδιαφανείς διαδικασίες που αφορούν τους διορισμούς ή την εξέλιξη των καθηγητών, τα αλληλομαχαιρώματα και τις αντιζηλίες, με αποκορύφωμα την εξώθηση σε παραίτηση από την έδρα Κοραή του King’s College του μεγάλου ιστορικού Aρνολντ Τόινμπι, λόγω της φιλοτουρκικής του στάσης κατά την περίοδο του πολέμου Ελλάδας-Τουρκίας (1919-1922), γέννησαν το βιβλίο του PoliticsandtheAcademy, Στην έρευνα αυτή, μεταξύ άλλων, ο Ρίτσαρντ Κλογκ εξετάζει το ιδιαίτερο περιβάλλον των Ελληνικών Σπουδών στην Αγγλία, και την επιρροή των Ελλήνων χρηματοδοτών και των πολιτικών συμφερόντων στη διαμόρφωσή τους. Το «καυτό» αυτό θέμα θα τον απασχολήσει και στο συναρπαστικό χρονικό της ακαδημαϊκής του ζωής με τίτλο Ο επίμονος ιστορικόςτο οποίο κυκλοφορεί από το Φεβρουάριο του 2019 από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Neil deGrasse Tyson

Αστροφυσική για όλους

Ο Neil deGrasse Tyson (1958) γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το Bronx High School of Science, πριν πάρει το πτυχίο του στη Φυσική από το Χάρβαρντ και το διδακτορικό του στην Αστροφυσική από το Κολούμπια.

Αρχισε να ενδιαφέρεται για την αστρονομία από την ηλικία των 9 ετών, μετά από την πρώτη του επίσκεψη στο πλανητάριο Χέιντεν. «Τόσο μεγάλη εντύπωση μου είχε κάνει αυτή η απεικόνιση του νυχτερινού ουρανού» είπε αργότερα «που νομίζω ότι δεν είχα και πολλές επιλογές: ήταν λες και το σύμπαν με κάλεσε κοντά του». Τριάντα σχεδόν χρόνια αργότερα θα γινόταν ο ίδιος διευθυντής του πλανητάριου Χέιντεν της Νέας Υόρκης.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τον σχηματισμό των αστέρων, τις εκρήξεις αστεριών, τους γαλαξίες-νάνους και τη δομή του δικού μας γαλαξία. Εκτός από τις δεκάδες επιστημονικές του δημοσιεύσεις –και την εκτενή του σταδιοδρομία ως μέλος της Επιτροπής Διερεύνησης της Πολιτικής του Διαστήματος των ΗΠΑ και ως μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της NASA– ο Tyson έχει γράψει σειρά βιβλίων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό και αποσκοπούν να μεταφέρουν στους μη ειδικούς αναγνώστες τη μαγεία που ενέχει η ενασχόληση με το διάστημα. Πολλά από αυτά –όπως το Αστροφυσική για βιαστικούς (που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2019 από τις εκδ. Παπαδόπουλος) και το Death by Black Hole and Other Cosmic Quandaries (Θάνατος από μαύρη τρύπα κι άλλα κοσμικά ερωτήματα)– έχουν βρεθεί για πολλές εβδομάδες στις λίστες των μπεστ σέλερ των New York Times.

Μετέφερε επίσης για πολλά χρόνια τη μαγεία του σύμπαντος στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Από το φθινόπωρο του 2006 και για 5 σεζόν, ο Tyson παρουσίαζε τη σειρά NOVA ScienceNOW, εξηγώντας με εύληπτο τρόπο τις τελευταίες εξελίξεις στις επιστήμες που ασχολούνται με την κατανόηση του σύμπαντος. Με τη βοήθεια μιας σειράς από πασίγνωστους κωμικούς, κατάφερε να δημιουργήσει ένα δημοφιλέστατο podcast και μια τηλεοπτική σειρά στο κανάλι National Geographic, που σκοπός της είναι να προσεγγίσει ανθρώπους που πιστεύουν ότι δεν τους αρέσουν οι επιστήμες – και να τους μεταπείσει. Το Star Talk, πέραν της συνεχούς δημοφιλίας του, έχει κερδίσει και βραβείο Emmy στην κατηγορία της καλύτερης ενημερωτικής εκπομπής.

Ο Tyson είναι επίτιμος διδάκτωρ 20 πανεπιστημίων και κάτοχος του Distinguished Public Service Medal της NASA, της υψηλότερης τιμητικής διάκρισης που έχει δοθεί ποτέ από την Εθνική Υπηρεσία Αεροναυπηγικής του Διαστήματος των ΗΠΑ σε απλό πολίτη. Η προσφορά του στην επεξήγηση των μυστηρίων του σύμπαντος αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση με την επονομασία αστεροειδούς με το όνομα «13123 Tyson».

SUMMER IN THE BOX

Παρουσίαση του βιβλίου «Καλοκαίρι στο κουτί»
Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι – κartάλος
Φτάνει μόνο ν’ ανοίξεις το κουτί και θα ξεπηδήσουν
από μέσα η μυρωδιά του γιασεμιού,
τα κύματα της θάλασσας, η ζεστή άμμος,
τα κοχύλια και οι αστερίες,
οι φωτογραφίες, οι μουσικές και οι φίλοι.

Συγγραφέας: Πιπίνη Αργυρώ

Εικονογράφος: Ραζής Αχιλλέας

Οι ΜΙΚΡΕΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ στο Delphi Economic Forum 2019

Οι Εκδόσεις Παπαδόπουλος έδωσαν το παρών στο 4ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών με κεντρικό άξονα τη σειρά Μικρές Εισαγωγές, που περιλαμβάνει σύντομα βιβλία αναφοράς για θέματα άμεσου ενδιαφέροντος.

Τέσσερις από τους συγγραφείς της σειράς, μαζί με τον καθηγητή Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Δημήτρη Τσομώκο, συμμετείχαν στο πάνελ που συντόνισε ο δημοσιογράφος Μπάμπης Παπαδημητρίου, διευθυντής της σειράς: Η Αντιγόνη Λυμπεράκη, καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και συγγραφέας του βιβλίου Γυναίκες στην Οικονομία, ο Μιχάλης Μπλέτσας, διευθυντής πληροφορικής του Media Lab στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT) και συγγραφέας του βιβλίου Τεχνητή Νοημοσύνη, ο Αριστείδης Χατζής, καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου & Θεωρίας Θεσμών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συγγραφέας των βιβλίων Φιλελευθερισμός και Θεσμοί, και ο Πλάτων Τήνιος, επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και συγγραφέας του βιβλίου Συντάξεις.

Έχοντας στο επίκεντρο την ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς, το θέμα του φετινού Οικονομικού Φόρουμ, οι συμμετέχοντες συζήτησαν και εντόπισαν τις κρίσιμες μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για να αποκατασταθεί η σταθερότητα στην οικονομία στην Ελλάδα, αλλά και τα αξιακά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν προκειμένου να σταθεροποιηθεί η κοινωνία.

Η Αντιγόνη Λυμπεράκη επεσήμανε και ανέπτυξε τη σημασία και την ανάγκη ένταξης των γυναικών αλλά και των μεταναστών στο παραγωγικό σύστημα της χώρας μας, στην τρέχουσα χρονική συγκυρία. Στη συνέχεια, ο Μιχάλης Μπλέτσας ξεχώρισε τρεις τομείς που αποτελούν τη βαριά βιομηχανία της Ελλάδας (τουρισμός, περιβάλλον και η ιστορία της χώρας) και πρέπει να προστατευθούν και να αναδειχθούν ώστε να συνεισφέρουν τα μέγιστα στην ανάπτυξη. Από τη μεριά του, ο Αριστείδης Χατζής επικεντρώθηκε στο άνοιγμα των αγορών που είχε διεθνώς ως αποτέλεσμα τη μείωση της παγκόσμιας φτώχειας και υποστήριξε πως πρέπει να επεκταθεί και στη χώρα μας. Την πεποίθηση πως το προσδόκιμο ζωής που αυξάνεται μπορεί να δώσει τη δυνατότητα να μετέχουμε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην παραγωγή διαδικασία εξέφρασε ο Πλάτων Τήνιος.

Τέλος ο Δημήτρης Τσομώκος τόνισε την ανάγκη έλευσης νέων επενδύσεων, ακόμα και με τη μορφή ενός νέου χρηματοπιστωτικού σχήματος, που θα δώσει την απαραίτητη ρευστότητα και την ώθηση στην ανάπτυξη.

Ωστόσο, το συμπέρασμα για όλους τους ομιλητές ήταν κοινό: για να επιτευχθούν όλα τα παραπάνω, η επένδυση στην παιδεία είναι η αφετηρία. Σε μια εποχή που το διαδίκτυο καθιστά την πληροφορία και τη γνώση προσβάσιμη σε όλους, είναι απαραίτητο να δοθεί κίνητρο στους νέους ανθρώπους και στα παιδιά να την αναζητήσουν.

Δείτε ολόκληρη τη συζήτηση παρακάτω

Payment
Methods