Βιζυηνός Γεώργιος

ΤΟ ΜΟΝΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ (ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ ΜΕ ΜΑΛΑΚΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ)


6.966.26

Ταξίδια σε μέρη μαγικά, δράκοι, μάγισσες και γοργόνες ξεπηδούν μέσα από της διηγήσεις του παππού στον μικρό εγγονό του.

Κωδικός προϊόντος: 12.455pb

Περιγραφή

Ταξίδια σε μέρη μαγικά, δράκοι, μάγισσες και γοργόνες ξεπηδούν μέσα από της διηγήσεις του παππού στον μικρό εγγονό του. Είναι όμως αληθινά ή απλώς πλάσματα της φαντασίας του; Εμπνευσμένη απόδοση για παιδιά του αριστουργηματικού διηγήματος του Γ. Βιζυηνού, με ζωντανή εικονογράφηση.

 

Αξιολογήσεις

Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.

Μόνο συνδεδεμένοι πελάτες που έχουν αγοράσει αυτό το προϊόν μπορούν να αφήσουν μία αξιολόγηση.

Λεπτομέρειες
Σελίδες 32
Διαστάσεις 21x29
Διαθεσιμότητα Εξαντλημένο
Βάρος 202 g
Βιβλιοδεσία

Μαλακό εξώφυλλο

Εκδότης

Ηλικία

9+

Μεταφραστής

Απόδοση Κώστας Πούλος

Συγγραφέας

Σειρά

Γλώσσα

Ημ. Έκδοσης 25/02/2011
ISBN 978-960-484-203-2

Ο Γεώργιος Βιζυηνός γεννήθηκε το 1849 στη Βιζύη της Θράκης. Έχασε τον πατέρα του από τα πέντε του χρόνια και στα δέκα του στάλθηκε στην Πόλη, κοντά σε κάποιον συγγενή του για να μάθει τη ραπτική τέχνη. O τραπεζίτης και εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Ζαρίφης τον έθεσε για πολλά χρόνια υπό την προστασία του. Με τη βοήθεια του τύπωσε στην Κωνσταντινούπολη την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Ποιητικά Πρωτόλεια και έφυγε για την Αθήνα, όπου αποφοίτησε από το γυμνάσιο της Πλάκας. Το 1874 υπέβαλε στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό το επικό ποίημα Ο Κόδρος και βραβεύτηκε με εισήγηση του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή, βράβευση η οποία προκάλεσε αρνητικά σχόλια και αντιδράσεις στους λογοτεχνικούς κύκλους. Την ίδια χρονιά αποφοίτησε από το Γυμνάσιο και γράφτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας για ένα χρόνο, ενώ το 1875 έφυγε για σπουδές στη Γερμανία. Η διδακτορική διατριβή του είχε θέμα την παιδαγωγική αξία του παιδικού παιχνιδιού. Στο μεταξύ το 1876 βραβεύτηκε ξανά στο Βουτσιναίο διαγωνισμό για τη λυρική ποιητική συλλογή Βοσπορίδες αύραι, ενώ τον επόμενο χρόνο τιμήθηκε με έπαινο για τις Εσπερίδες. Το 1881 επισκέφτηκε το Σαμακόβι (ή Σαμάκοβο) της Ανατολικής Θράκης για να ασχοληθεί με μια επιχείρηση μεταλλείων, υπόθεση η οποία σχετίστηκε στενά με τη μελλοντική ψυχική του ασθένεια. Το 1882 επέστρεψε στην Αθήνα και ακολούθησε ταξίδι του στο Παρίσι και εγκατάσταση στο Λονδίνο, όπου ετοίμασε νέα διατριβή με τίτλο Η φιλοσοφία του Καλού παρά Πλωτίνω. Το 1884 πέθανε ο Γεώργιος Ζαρίφης και ο Βιζυηνός μπήκε στην τελευταία περίοδο της ζωής του, η οποία συνοδεύτηκε από οικονομική ανέχεια. Συνέχισε να ασχολείται με την αποτυχημένη μεταλλευτική επιχείρηση στο Σαμοκόβι ενώ εργάστηκε παράλληλα ως δάσκαλος της μέσης εκπαίδευσης και από το 1890 ως καθηγητής ρυθμικής και δραματολογίας στο Ωδείο Αθηνών. Εκεί γνώρισε τη μόλις δεκαεξάχρονη μαθήτριά του Μπετίνα Φραβασίλη, την οποία ερωτεύτηκε. Ο άτυχος έρωτάς του στάθηκε μοιραίος, καθώς προστέθηκε στα προηγούμενα χτυπήματα της ζωής του με μεγαλύτερο εκείνο του θανάτου του προστάτη του και τον οδήγησε στη ψυχασθένεια και τον εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο, όπου έζησε σε κατάσταση προϊούσας παραλυσίας και πέθανε το 1896 σε ηλικία πενήντα εφτά ετών.

Διαβάστε Περισσότερα