Κιουσόπουλος Δημήτριος

Η ΦΥΓΗ – ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1922


0.00

Η προσωπική μαρτυρία ενός στρατιώτη που έζησε τη Μικρασιατική Καταστροφή και γύρισε πίσω στην Ελλάδα. 50 χρόνια μετά, αποφασίζει να γράψει τη δική, προσωπική εμπειρία σε ένα κείμενο που παραμένει συγκινητικό, άμεσο αλλά και πολύ επίκαιρο. Ο Δημήτρης Κιουσόπουλος γίνεται μέσα από αυτό το βιβλίο η φωνή πολλών Ελλήνων που έζησαν εθνικές συμφορές και κατάφεραν να τις ξεπεράσουν.

Περιγραφή

«Ασφαλώς δε θα είμαι φτιαγμένος από στόφα ηρώων, γιατί απλούστατα ζω ακόμα, ενώ, όπως λένε, οι θεοί, που αγαπούν τους ήρωες, τους κάνουν να πεθαίνουν νέοι. Τέτοιες σκέψεις περνούν από τον νου μου τη στιγμή αυτή που θυμάμαι πως προ 50 ετών στη Μικρά Ασία, σε μία κατηφόρα συρτά με καμία δεκαριά άλλους, απομονωμένοι μες σ’ άγνωστον τόπο, τριγυρισμένοι από Τούρκους, μες στ’ άγρια μεσάνυχτα, κυλιόμαστε τρέχοντας απελπισμένοι σχεδόν προς την πιθανή κατεύθυνση που θα προχωρούσαν οι δικοί μας…».

Το βιβλίο του ∆ημήτριου Κιουσόπουλου, που γράφτηκε το 1972, δεν αποτελεί μια νωπή μαρτυρία από τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Γράφτηκε μισό αιώνα αργότερα, αποδεικνύοντας ότι η άμεση μαρτυρία και η μεταγενέστερη εξιστόρηση μπορούν να συνυπάρξουν στις σελίδες ενός βιβλίου. Ο συγγραφέας αποτυπώνει τη δική του μοναδική και αξιομνημόνευτη εμπειρία με ορισμένες μεταγενέστερες προσθήκες. Κρατάει σχεδόν αναλλοίωτη την αμεσότητα των περιγραφών, παρεμβάλλοντας συμπεράσματα για την ελληνική πολιτική κουλτούρα και τις χρόνιες ελλείψεις του ελληνικού κράτους από τότε μέχρι και σήμερα, τα οποία –πάνω από έναν αιώνα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή– παραμένουν δυστυχώς επίκαιρα. Η κριτική του για την απουσία δικαιοσύνης, την εκτεταμένη διαφθορά, τη δράση των εκμεταλλευτών του ανθρώπινου πόνου, το έλλειμμα αξιοκρατίας που είναι υπεύθυνο για τις μεγάλες εθνικές συμφορές μοιάζει να γράφτηκε χθες.

Ο ∆. Κιουσόπουλος ανήκε σε μια γενιά Ελλήνων, γεννημένων γύρω στο 1900, που έζησε σχεδόν όλους τους μεγάλους πολέμους: τους Βαλκανικούς, τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, την εκστρατεία στην Ουκρανία, τη Μικρασιατική Εκστρατεία, τον Β΄ Παγκόσμιο, τον Εμφύλιο. Το συγκλονιστικό κείμενό του κρατά ακόμα τη μυρωδιά από την καθημερινή επαφή με τον θάνατο, τις στερήσεις και τις ταλαιπωρίες, που αποτέλεσαν μέρος και της δικής του, προσωπικής πορείας. Με χαρακτηριστική αμεσότητα, η πένα του και ο φορτισμένος συναισθηματικός του κόσμος ξεδιπλώνονται στο χαρτί και συνθέτουν με γλαφυρό τρόπο τις μέρες και τις νύχτες αυτού του έπους που παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι του σύγχρονου ελληνικού πεπρωμένου.

  • Γιατί είναι μια μαρτυρία που συγκινεί και συγκλονιστικές, ολοζώντανες περιγραφές μιας πολύ σημαντικής σελίδας στην Ελληνική ιστορία.
  • Γιατί βλέπουμε την Μικρασιατική Καταστροφή μέσα από τα μάτια ενός απλού, αλλά παράλληλα συνειδητοποιημένου πολίτη που προσπαθεί να κατανοήσει και να βρει το γιατί συνέβη ό,τι συνέβη.
  • Η εμπειρία του περιγράφει με ολιστικό τρόπο τα γεγονότα της εποχής: τον αγώνα των ελληνικών στρατευμάτων, την καθημερινότητα στη Μικρά Ασία αλλά και τις ευθύνες του ελληνικού πολιτικού συστήματος και των μεγάλων δυνάμεων της εποχής για την επερχόμενη ήττα.
Πληροφορίες
Σελίδες 190
Διαστάσεις 14,5x20,5
Διαθεσιμότητα Μη διαθέσιμο προσωρινά
Βιβλιοδεσία

Μαλακό εξώφυλλο

Ηλικία

18+

Θεματολογία

, ,

Πρόλογος

Μπότσιου Κωνσταντίνα

Συγγραφέας

Γλώσσα

Εκδότης

Ημ. Δημοσίευσης 27/05/2024
ISBN 978-960-484-985-7

Μπορεί επίσης να σας αρέσουν ...

Ο Δημήτριος Κιουσόπουλος γεννήθηκε το 1897 στην Ανδρίτσαινα. Το 1915 αποφοίτησε από το γυμνάσιο και εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1917 στρατεύτηκε για πρώτη φορά και το 1921 στάλθηκε στη Μικρά Ασία, όπου παρέμεινε μέχρι την αποχώρηση του ελληνικού στρατού τον Σεπτέμβριο του 1922, και κατόπιν στη Στρατιά του Έβρου, από όπου αποστρατεύτηκε οριστικά τον Σεπτέμβριο του 1923. Μεταξύ των επιστρατεύσεων, εργάστηκε το 1920 ως δόκιμος οικονομικός υπάλληλος στο ταμείο Κορίνθου και το 1923 ως μόνιμος στο ταμείο  Ανδριτσαίνης. Το 1924 πήρε το πτυχίο της φιλολογίας και το 1925 διορίστηκε καθηγητής μέσης εκπαίδευσης. Εργάστηκε σε διάφορα σχολεία, κυρίως στην Αθήνα. Συνταξιοδοτήθηκε ως διευθυντής Α΄ τάξεως από την Πτολεμαΐδα το 1952 και συνέχισε σε ιδιωτικά σχολεία. Εξέδωσε το περιοδικό Ολυμπιακά Χρονικά, ασχολήθηκε με τη μετάφραση αρχαίων συγγραφέων, τη συγγραφή σχολικών βοηθημάτων, μονογραφιών, κ.ά. Η Φυγή γράφτηκε το 1972 και είναι το μόνο γνωστό αφηγηματικό του έργο. Έφυγε από τη ζωή το 1989.

Περισσότερα